Γιάννη δεν το λέω με την έννοια που το θέτεις ή (μας) τρολλάρει η νεφέλη με τα πολλά ψευδώνυμα.

Την Ελλάδα την αγαπώ με την ρομαντική έννοια του όρου, απλά δεν μου αρέσουν οι πολίτες της σε μεγάλο βαθμό πλην εξαιρέσεων και φυσικά το σύστημα θεσμών που λειτουργεί με πολλά σημεία προσβολής στην νοημοσύνη μου. Δεν γουστάρω την κοινή γνώμη και την ζωή μου, να την χειραγωγεί το κάθε σαπιοκάναλο και πάνω εκεί να ορίζεται πολιτική που να επηρεάζει και τη ζωή μου (από τις σπουδές μέχρι την νοσηλεία μου ή τα επιδόματα σε περίπτωση φυσικής καταστροφής). Καλώς ή κακώς, τα ανθρώπινα δικαιώματα για την συντριπτική πλειοψηφία του Ελληνικού λαού οριοθετούνται με βάση την τηλεοπτική γραμμή. Συγγνώμη φίλε μου, αλλά δυστυχώς αυτό είναι η Ελλάδα σήμερα: τηλεπωλήσεις πολιτικής. Αντιθέτως καμία χώρα δεν είναι τέλεια. Κάθε χώρα έχει τα τρελά της σημεία. Όμως στην Ελλάδα παράγουμε περισσότερη κομματίλα από όση μπορούμε να χωνέψουμε εις βάρος του κοινωνικού συνόλου με οφέλη στην βόλεψη μιας ολιγαρχίας.
Δεν ζούμε στην εποχή του Περικλή.