Γιδάκι:
1. Αυτό που άλλαξε είναι πως γνώρισα κόσμο που δουλεύει με καλύτερες συνθήκες και πως ανακάλυψα πως καλώς ή κακώς οι αποστάσεις αυτές με τσακίζουν. Δεν είναι το πρόβλημά μου η πολύ δουλειά τόσο πολύ, όσο το ότι θέλω μίαμισι ώρα να γυρίσω και είμαι κομμάτια μόνο και μόνο από αυτό όταν μπαίνω σπίτι (θενκ γιου Νεράιδα

)
2. Επίσης έχουν αρχίσει και μου φέρονται περίεργα (αν και δεν θεωρώ πως αλλού θα είναι απαραίτητα καλύτερα σ' αυτό το κομμάτι).
3. Δεν παίζει να μιλήσω. Δεν ωφελεί. Εδώ έμαθα πως είχε πάει γνωστός της μαμάς μου μια μέρα στις 6.30 να βάλει κάτι κουρτίνες και η μία (και ξέρω ποια) είπε με υφάκι "Το μικρό που είναι; Γιατί έφυγε; Σε ποιον το είπε;", ενώ εγώ είχα φυσικά ειδοποιήσει πως φεύγω και είχα φύγει μόλις μισή ώρα πριν!
4. Είμαι από τις τελευταίες συνήθως, ναι. Δεν ξέρω τι σχέση έχει αυτό με οτιδήποτε.