ΠΡΟΣΟΧΗ: Ακολουθεί σεντόνι!
Κοντεύω να τρελαθώ από χτες. Πήγα σε ένα δικηγορικό γραφείο για συνέντευξη και ήταν η πρώτη φορά μέσα στις τόσες συνεντεύξεις, που το ότι έχω μικρή εμπειρία ως ασκούμενη, δεν μέτρησε, και η γυναίκα εκδήλωσε αμέσως ενδιαφέρον να συνεργαστούμε (βέβαια πήγα και συστημένη από γνωστό, αλλά πολλές φορές οι γνωστοί είναι αυτοί που σε ρίχνουν πιο πολύ απ' όλους!) Το πρόβλημα είναι πως μου είπε πως για τους πρώτους ένα δύο μήνες (ίσως και λιγότερο) δεν μπορεί να καλύψει τις οικονομικές μου ανάγκες (εκτός φυσικά από τα έξοδα μετακίνησης όχι από και προς το γραφείο, αλλά από το γραφείο προς δικαστήρια, υποθηκοφυλακεία κλπ) γιατί λέει θέλει να δει πρώτα αν ταιριάζουμε (!), αν μου κάνει η δουλειά, αν μπορούμε να συνεργαστούμε αρμονικά και άλλα τέτοια και τώρα έχω πελαγώσει κανονικά (εκτός από το ότι είμαι έξαλλη από νεύρα με την εκμετάλλευση και θυμήθηκα γιατί δεν ήθελα τόσο καιρό να γίνω δικηγόρος!



)
Το γραφείο είναι σχετικά μακριά από το σπίτι μου και εντελώς δυσπρόσιτο απ' όσο ξέρω με συγκοινωνία, ενώ πάρκινκ εκεί δεν έχει - ταξί δεν ενδείκνυται, χτες μου πήρε 10 ευρώ να με πάει. Επίσης όταν ρώτησα το ωράριο, μου απάντησε ένα απροσδιόριστο "Δεν υπάρχει" και με άγχωσε ακόμα πιο πολύ. Η γυναίκα, κατά τα άλλα, ήταν συμπαθέστατη και φανήκε πολύ συνεργάσιμη και πρόθυμη να μου δείξει πολλά, απλά όσο κι αν συζήτησα μαζί της σχετικά με το δικαίωμα του ασκούμενου να λαμβάνει έστω ένα μικρό μισθό, εκείνη ήταν αμετακίνητη πως δεν μπορεί να δώσει τίποτα, αν και συμφωνεί μαζί μου (!), γιατί άλλωστε "άλλοι δικηγόροι στον Πειραιά, έχουν τους ασκούμενους έτσι, για 8 και 10 μήνες (!!) και αν όλα πάνε καλά, είπαμε πως ίσως πληρωθείς νωρίτερα"

Επίσης να δηλώσω εδώ πως μου είπε πως επειδή δεν θα υπάρχει κάποιο γραφείο εκεί μέσα που να είναι δικό μου, αλλά θα κάθομαι όπου βρώ άδεια θέση, πως μπορώ αργότερα, αν θέλω, να δουλεύω κι από το σπίτι μου κάποια πράγματα και να μη πηγαίνω κάθε μέρα.
Όπως ίσως γνωρίζετε, δουλεύω ήδη αλλού, σε μια δουλειά άσχετη με αυτό που σπούδασα και μάλιστα είμαι αρκετά καλοπληρωμένη, σε σχέση με το τι πληρώνουν οι ιδιωτικές εταιρίες. Την δουλειά εδώ όμως, την έχω βαρεθεί και θα έφευγα ούτως ή άλλως.
Το μεγάλο μου πρόβλημα είναι πως μένω μόνη μου κι έχω κάποια έξοδα. Ευτυχώς έχω κάποια χρήματα στην άκρη, αρκετά για να συντηρηθώ για κάποιους μήνες, αλλά επειδή δεν είμαι σίγουρη αν καν θα μ' αρέσει αυτή η δουλειά (δεν την έχω κάνει ποτέ), ούτε αν μετά το δίμηνο δεν θα με διώξει, δεν ξέρω αν πρέπει να παραιτηθώ από την δουλειά που είμαι τώρα ή αν πρέπει ίσως να τους προτείνω να έρχομαι part time (πχ Δευτέρα, Τετάρτη, Παρασκευή), ώστε να μπορώ Τρίτες, Πέμπτες πρωί να πηγαίνω στο δικηγορικό για να προλαβαίνω και κάνα δικαστήριο ανοιχτό (νιώθω όμως πως κάτι τέτοιο ίσως δεν το δεχτούν, επειδή αν λείψω μια μέρα, συνήθως γίνεται πανικός, μιας κι έχω πλέον αναλάβει πολλές αρμοδιότητες εδώ).
Σκέφτηκα επίσης το σενάριο να ζητήσω άδεια άνευ αποδοχών για δύο μήνες, να πάω στο δικηγορικό να ξεκινήσω και αν όλα πάνε καλά μετά να παραιτηθώ. Το θέμα είναι πως θέλω ΟΠΩΣΔΗΠΟΤΕ να κρατήσω καλές σχέσεις και με την άλλη δουλειά και αυτό μου φαίνεται πως δεν θα τους αρέσει πολύ και θα αφήσω τελικά κακή εντύπωση, ενώ θα καταστρέψω την καλή εικόνα που έχουν τώρα για μένα.
Από την άλλη παιδιά, σκυλιά δεν έχω, η μαμά μου με υποστηρίζει στο να πάω (βασικό, γιατί εκείνη θα πληρώνει αν τελειώσουν τα δικά μου χρήματα

) κι έτσι έχω καταμπερδευτεί τι πρέπει να κάνω..
Και τέλος υπάρχει κι εκείνη η φωνούλα μέσα μου που ουρλιάζει πως δεν πρέπει να δεχτώ τέτοια εκμετάλλευση και πως αν την δεχτώ, απλά βοηθάω στο να διαιωνιστεί αυτή η κατάσταση και πως καλύτερα να μην ασχοληθώ ποτέ με την δικηγορία αν είναι να μπλέξω με τέτοια λαμόγια!

Αλλά η αλήθεια είναι πως από μία άποψη είναι καλή ευκαιρία, γιατί μπορεί να μη πληρώνομαι, αλλά σίγουρα θα μάθω πράγματα και ίσως να μη μου προκύψει κάτι παρόμοιο σύντομα ξανά..
A, επίσης να αναφέρω στα έξοδα που θα έχω και το ταμείο μου (είτε ΙΚΑ, είτε Ταμείο Νομικών), διότι φυσικά αποκλείεται να μείνω ανασφάλιστη δύο μήνες..
Σόρρυ που σας ζάλισα.. αλλά βοήθεια! Έχω αγχωθεί τρελά.. είναι και που δεν ξέρω καν αν μ' αρέσει αυτή η δουλειά γμτ..
