Ακριβώς αυτό.
Πεθαινει το ιδιο σου το παιδί ρε, που και να το μισούσες ακόμα υποθετικά, είναι σπλάχνο σου. Κλείσε την πουτανα την πόρτα ρε.
Μα θα μου πεις επιχείρηση ειναι, συνεχίζει να τρέχει, να εχει πελάτες και υπαλλήλους να θρέψει (αν εισαι τοσο φιλεύσπλαχνος). Ωραια, για μια ρημάδα βδομάδα δε σου λεω παραπάνω, μια βδομάδα, άσε άλλον στο πόδι σου να την τρέξει, αντιπροέδρους θα χεις, κάτι θα χεις. Γιατι αν δεν έχεις, και τα χεις συγκεντρώσει όλα επάνω σου, κι αυτο λεει κατι για σένα.
Αστην την ρημάδα την πορτα κλειστή ή σε άλλον και πήγαινε κήδεψε το παιδί σου. Τι χτυπιέσαι, η δουλειά και η δουλειά; Η δουλειά θα ειναι και αύριο εκεί.
Μα θα μου πεις ετσι ξερω να ξεαγχωνομαι. Ναι οπως αυτοι που για όλα θέλουν να αναψουν τσιγαρο να καλμάρουν. Για μετα το φαι, τσιγαρο. Για να πανε τουαλέτα ευκολα, τσιγάρο. Και η εξάρτηση γίνεται συνήθεια και δεύτερη φύση.
Γνώμη μου. Εγω βαζω καποια πράγματα πάνω από άλλα σ αυτη τη ζωη.