εχμ ενταξει... ίσως όχι για όλους αλλά για μένα είναι καλό πράγμα

Και εξηγούμαι...
Είναι αρκετές οι φορές που οι περισσότεροι φτάνουμε σε καθημερινά αδιέξοδα... που το άγχος και το στρες ροκανίζουν αργά αλλά σταθερά την ψυχή μας.
Που έχεις ανάγκη να φύγεις για λιγο μακρυα απ όλους και όλα για να ηρεμήσεις... για να σκεφτείς αυτό που σε καίει... για να βλέπεις απλά το μπλε της θάλασσας χωρίς κανένα κινητό να χτυπάει...
Ολο αυτο το έχω νιώσει στο παρελθον αρκετές φορές...
Κυριως όταν ήμουν συναισθηματικά πληγωμένη.
Ισως το νιώσω ξανά στο μέλλον και ίσως και για κάποιους άλλους λόγους
Επειδή ίσως η καθημερινότητα θα με κατατρώει σαν σαράκι.
Φυσικά κι όλα αυτα δεν ισχύουν για όλους.... όμως πολύ φοβάμαι ότι ισχύουν για τους περισσότερους "αθηναίους"