Ωραίο θεματάκι. Νομίζω πως όλοι συμφωνούμε στην απάντηση: Να πάει το παιδί, όπου πιστεύει πως θα πραγματοποιησει τους στόχους του.
Τώρα εχω κάποιες πρακτικές απορίες. Ασφαλώς και αν το παιδί μου ήθελε να πάει κάπου για να σπουδασει, θα χαιρόμουν πάρα πολύ και θα έκανα τα πάντα για ν το βοηθήσω. Και χρήματα να μην είχα θα έπαιρνα δάνειο ή θα δούλευα περισσότερο για να σπουδάσει.
Αλλά άντε, εγώ κουτσά στραβά θα τα κατάφερνα. Υπάρχουν όμως οικογένειες, που ζορίζονται πάρα πολύ. Υπάρχουν φοιτητικά δάνεια, ή μια βοήθεια για άπορες οικογένειες; Γιατί σωστότατο, να απογαλακτιστούν τα παιδιά, αλλά πρακτικά, τι γίνεται; Και αν τέλος πάντων ο ηλίθιος γονιός το ....παίξει εξουσία και πει : Όχι, τότε τι δυνατότητες έχει ο φοιτητής, που θέλει να σπουδάσει;
Εδώ στη Γερμανία, ξέρω, πως αν οι γονείς έχουν ένα εισόδημα και πάνω, είναι υποχρεωμένοι να το στηρίξουν οικονομικά και αν δε δέχονται, δεσμεύεται από δικαστήριο μέρος του μισθού τους και πάει για το παιδί. Σε περίπτωση που είναι άποροι, υπάρχει δάνειο