... πριν από 20 χρόνια βαθμολογήθηκε με 9 θετικά και 2 αρνητικά. Σήμερα κάτι αντίστοιχο πιστεύω θα έπαιρνε τα αντίθετα (9- 2+). Τι άλλαξε; Οι χρήστες του e-steki ή οι απόψεις;
Κοίτα, μην παίρνεις ως παράδειγμα τις εξαιρέσεις που πάντα υπήρχαν και πάντα θα υπάρχουν.
Πριν 20 χρόνια, ήμουν 13 χρονών.
Η πραγματικότητα τόσο των συνομηλίκων μου όσο και η δική μου ήταν έτη φωτός διαφορετική από την αντίστοιχη σημερινή.
Μιλάμε για μια τάξη με πολλά παιδιά που λίγο-πολύ είχαμε γίνει μια παρέα, λέγαμε τα δικά μας στα διαλείμματα, παίζαμε, μας καλούσαν στα σπίτια τους, τους καλούσαμε και μεις κτλ.
Και το ίδιο γινόταν και εκτός σχολείου με άλλα συνομήλικα παιδιά.
Τα μόνα "πονηρά" που θυμάμαι ήταν να λέμε "εγώ αγαπώ αυτόν" ή "εγώ αγαπώ αυτήν" (αγαπώ κιόλας, τρομάρα μας
), άλλαζε κιόλας συχνά αυτός/ή που "αγαπούσαμε" και το καλοκαίρι στο εξοχικό να παίζουμε σπάνια με τους εκεί φίλους μας, την μπουκάλα στην παραλία και μάλιστα με φιλί όπως φιλάμε κάποιον στο μάγουλο και όχι "ερωτικό" φιλί.
Με έναν χονδρικό υπολογισμό, αν πούμε ότι οι συμμαθητές μας ήταν 30 άτομα, τα παιδιά της γειτονιάς άλλα 15 και τα παιδιά που κάναμε παρέα το καλοκαίρι άλλα 15, μιλάμε για 60 σχεδόν συνομήλικα παιδιά. 60 παιδιά νομίζω ότι είναι ένα καλό δείγμα. Και όλα είχαν τα ίδια μυαλά και την ίδια αθωότητα.
Γι΄αυτό, τουλάχιστον από την δική μου εμπειρία, δεν μπορώ να συμφωνήσω με τα λεγόμενα του παλιού μέλους του φόρουμ ούτε με τις 9 θετικές αντιδράσεις εκτός αν η όλη συζήτηση είχε άλλον προσανατολισμό και η μεμονωμένη ανάρτηση δεν τον αποδίδει.
Τι να προσέξει ένα παιδί στα 11 και στα 12 χρόνια του όταν τότε ήταν όντως παιδί με όλη την σημασία της λέξης;
Μπορεί κάτι να ξύπναγε μέσα του αλλά ήταν ακόμα "πρωτόλειο".
΄Ενας άνθρωπος μπορεί να προσέξει μόνο όταν του έχουν δοθεί τα εναύσματα για να το κάνει επειδή μόνο τότε βάζει στο μυαλό του τους πιθανούς "κινδύνους".
Η σημερινή πραγματικότητα των 13χρονων, είναι η τότε πραγματικότητα των 18χρονων, άντε για σένα να το κατεβάσω λίγο και να πω των 17χρονων. Παρακάτω με τίποτα.
Και το λέω με τέτοια σιγουριά επειδή το έζησα η ίδια, δεν το άκουσα από άλλους.
Η σημερινή εποχή είναι αλλουνού παπά ευαγγέλιο.
Δεν τίθεται καν θέμα σύγκρισης επειδή δεν υπάρχει κανένα κοινό σημείο οπότε τι σύγκριση να κάνεις;
Μιλάμε για δύο εντελώς διαφορετικές νοοτροπίες.
΄Εχει αλλάξει εντελώς ο τρόπος σκέψης και κατ΄επέκταση και ο τρόπος πράξης.
