Ο καπιταλισμός "πατάει" πάνω στην γενετήσια τάση του ανθρώπου να επιδιώκει το ατομικό του συμφέρον ως μέσο για την επιβίωσή του. Όπως ορθά το διατύπωσες, ο Μαρξ μίλησε για αλλαγή νοοτροπιών και γενετήσιων ενστίκτων, τα όποια δύνανται να διαφοροποιηθούν μόνο μετά απο πολλούς αιώνες, ώστε οι άνθρωποι απο τα πρώιμα ηλικιακά τους στάδια να αμβλύνουν τις ατομοκεντρικές τους βλέψεις, μεγαλώντας σε έναν οικογενειακό και κοινωνικό περιβάλλον που προωθεί την συλλογικότητα. Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο ο καπιταλισμός έχει την δυνατότητα προσαρμογής ανά τους αιώνες, και γι'αυτό ο Μάρξ θεώρησε αναγκαίο να υπάρξουν μεταβατικά στάδια(επανάσταση του προλεταριάτου, σοσιαλισμός, ώστε σε ένα μελλοντικό κάποτε να επιτευχθεί ο Κομμουνισμός.)