Καριέρα ή balance;

[Jim_2004]

Τον τελευταίο καιρό σκέφτομαι πολύ τι θέλω πραγματικά από τη δουλειά και την καριέρα μου, και έχω καταλήξει ότι για μένα το πιο σημαντικό είναι το work-life balance.

Δηλαδή, με νοιάζει περισσότερο να μπορώ να ζω την καθημερινότητά μου όπως θέλω να έχω χρόνο και ενέργεια για πράγματα που μου αρέσουν, για φίλους, για δραστηριότητες, για τον εαυτό μου και όχι απλά να κυνηγάω μια “μεγάλη” καριέρα με ό,τι αυτό συνεπάγεται.

Δεν θέλω να φτάσω σε ένα σημείο που η ζωή μου περιστρέφεται μόνο γύρω από τη δουλειά, να περιμένω μόνο το ΣΚ για να ζήσω ή να είμαι συνέχεια κουρασμένος και πιεσμένος. Προτιμώ μια ισορροπημένη ζωή, ακόμα κι αν αυτό σημαίνει λιγότερα χρήματα ή πιο αργή επαγγελματική εξέλιξη.

Οπότε, από τη στιγμή που θα ξεκινήσω να ψάχνω για δουλειά, αυτός θα είναι ο βασικός μου στόχος: να βρω κάτι που να ταιριάζει με τον τρόπο ζωής που θέλω, όχι απλά κάτι “καλό” στα χαρτιά.

Θα ήθελα πολύ να ακούσω και τις δικές σας απόψεις

Εσείς βάζετε το work-life balance πάνω από την καριέρα; Έχετε καταφέρει να βρείτε δουλειά που να τα συνδυάζει;

 

[spearmint]

Θαρρείς και μπορείς να έχεις τίποτα απ τα δύο στην ελλάδα...χαχαχα

 

[Samael]

Τον τελευταίο καιρό σκέφτομαι πολύ τι θέλω πραγματικά από τη δουλειά και την καριέρα μου, και έχω καταλήξει ότι για μένα το πιο σημαντικό είναι το work-life balance.

Δηλαδή, με νοιάζει περισσότερο να μπορώ να ζω την καθημερινότητά μου όπως θέλω να έχω χρόνο και ενέργεια για πράγματα που μου αρέσουν, για φίλους, για δραστηριότητες, για τον εαυτό μου και όχι απλά να κυνηγάω μια “μεγάλη” καριέρα με ό,τι αυτό συνεπάγεται.

Δεν θέλω να φτάσω σε ένα σημείο που η ζωή μου περιστρέφεται μόνο γύρω από τη δουλειά, να περιμένω μόνο το ΣΚ για να ζήσω ή να είμαι συνέχεια κουρασμένος και πιεσμένος. Προτιμώ μια ισορροπημένη ζωή, ακόμα κι αν αυτό σημαίνει λιγότερα χρήματα ή πιο αργή επαγγελματική εξέλιξη.

Οπότε, από τη στιγμή που θα ξεκινήσω να ψάχνω για δουλειά, αυτός θα είναι ο βασικός μου στόχος: να βρω κάτι που να ταιριάζει με τον τρόπο ζωής που θέλω, όχι απλά κάτι “καλό” στα χαρτιά.

Θα ήθελα πολύ να ακούσω και τις δικές σας απόψεις

Εσείς βάζετε το work-life balance πάνω από την καριέρα; Έχετε καταφέρει να βρείτε δουλειά που να τα συνδυάζει;

Θα σου πω κάτι γλυκόπικρο...

Δυστυχώς η πραγματικότητα είναι πως ακόμα και για να επιβιώσεις μόνο θα είσαι μονίμως κουρασμένος και κυρίως πάντα με ένα ρολόι στο χέρι γιατί θα ξέρεις πως μπορείς να αφιερώσεις τόσο χρόνο στην χ δραστηριότητα πριν ξεφύγεις εκτός προγράμματος. Και όλο αυτό θα παίζει σε επανάληψη ασταμάτητα για όλο τον χρόνο, με κάποια ελάχιστα σύντομα διαλλείματα κυρίως στις γιορτές. Αν προσπαθήσεις να έχεις καν side ασχολίες που απαιτούν σημαντικό mental effort θα νιώθεις χίλια κομμάτια και το πιθανότερο είναι πως θα πάθεις burnout. Το ΣΚ δεν θα είναι μόνο για να ξεσκάς λίγο αλλά κυρίως για να αναπληρώνεις ύπνο που θα χάνεις όλη την εβδομάδα.

Αυτή είναι η πικρή πλευρά του πράγματος. Και το πιο πικρό είναι πως θα περίμενε κανείς πως έτσι θα ζει κάποιος που πραγματικά δίνει το 100% για να χτίσει μεγαλο-καριέρα. Κάποτε ίσως, πλέον είναι το νέο στάνταρ απλά για να παραμένεις ενεργός επαγγελματικά.

Τώρα το γλυκό...
Τα πράγματα αλλάζουν. Ειδικά οι νεότερες γενιές γυρνάνε την πλάτη στο παλιό μοντέλο, το οποίο κάθε χρόνο χειροτερεύει. Η genZ προτιμάει να ξοδεύει 15 ώρες στο να χτίσει κάτι που αγαπάει, παρά 8 ώρες για να δημιουργεί υπερκέρδη για κάποιον άλλον. Ίσως αρχικά να αναγκαστείς να περάσεις απο το πρώτο στάδιο για να αποκτήσεις λίγη εμπειρία αλλά θα πρέπει σιγά σιγά να βρεις την διέξοδο σου απο αυτό. Ευτυχώς σήμερα υπάρχουν περισσότεροι τρόποι και μέσα να γίνει αυτό σε σχέση με το παρελθόν. Ο σκοπός δεν θα είναι να γίνεις πλούσιος φυσικά, ούτε είναι κάτι εύκολο...αλλά να νιώθεις ο,τι εργάζεσαι σε κάτι πραγματικά δικό σου, που αξίζει τον κόπο και κυρίως δεν σε κάνει drain.

Για να μην παρεξηγηθώ, δεν λεω πως υπάρχει οπωσδήποτε way out(αν ίσχυε αυτό κανείς δεν θα ήταν απογοητευμένος απο την κατάσταση). Λεω όμως πως στην δική μας εποχή ένα way out είναι πολύ πιο πιθανό απο ο,τι ήταν κάποτε, χάρη στην τεχνολογία, οπότε και αξίζει την προσπάθεια.

Οπότε η συμβουλή μου είναι τα εξής δύο :
Α) Απόλαυσε τον χρόνο που περνάς τώρα πριν αναγκαστεις να μπεις στο τρυπάκι της εργασίας.
Β) Απο τώρα ψάξου για το πως θα μπορέσεις να δημιουργήσεις ένα side παθητικό εισόδημα έστω και πολύ μικρό στην αρχή.

 

[amarelia]

Θα σου πω κάτι γλυκόπικρο...

Δυστυχώς η πραγματικότητα είναι πως ακόμα και για να επιβιώσεις μόνο θα είσαι μονίμως κουρασμένος και κυρίως πάντα με ένα ρολόι στο χέρι γιατί θα ξέρεις πως μπορείς να αφιερώσεις τόσο χρόνο στην χ δραστηριότητα πριν ξεφύγεις εκτός προγράμματος. Και όλο αυτό θα παίζει σε επανάληψη ασταμάτητα για όλο τον χρόνο, με κάποια ελάχιστα σύντομα διαλλείματα κυρίως στις γιορτές. Αν προσπαθήσεις να έχεις καν side ασχολίες που απαιτούν σημαντικό mental effort θα νιώθεις χίλια κομμάτια και το πιθανότερο είναι πως θα πάθεις burnout. Το ΣΚ δεν θα είναι μόνο για να ξεσκάς λίγο αλλά κυρίως για να αναπληρώνεις ύπνο που θα χάνεις όλη την εβδομάδα.

Αυτή είναι η πικρή πλευρά του πράγματος. Και το πιο πικρό είναι πως θα περίμενε κανείς πως έτσι θα ζει κάποιος που πραγματικά δίνει το 100% για να χτίσει μεγαλο-καριέρα. Κάποτε ίσως, πλέον είναι το νέο στάνταρ απλά για να παραμένεις ενεργός επαγγελματικά.

Τώρα το γλυκό...
Τα πράγματα αλλάζουν. Ειδικά οι νεότερες γενιές γυρνάνε την πλάτη στο παλιό μοντέλο, το οποίο κάθε χρόνο χειροτερεύει. Η genZ προτιμάει να ξοδεύει 15 ώρες στο να χτίσει κάτι που αγαπάει, παρά 8 ώρες για να δημιουργεί υπερκέρδη για κάποιον άλλον. Ίσως αρχικά να αναγκαστείς να περάσεις απο το πρώτο στάδιο για να αποκτήσεις λίγη εμπειρία αλλά θα πρέπει σιγά σιγά να βρεις την διέξοδο σου απο αυτό. Ευτυχώς σήμερα υπάρχουν περισσότεροι τρόποι και μέσα να γίνει αυτό σε σχέση με το παρελθόν. Ο σκοπός δεν θα είναι να γίνεις πλούσιος φυσικά, ούτε είναι κάτι εύκολο...αλλά να νιώθεις ο,τι εργάζεσαι σε κάτι πραγματικά δικό σου, που αξίζει τον κόπο και κυρίως δεν σε κάνει drain.

Για να μην παρεξηγηθώ, δεν λεω πως υπάρχει way out. Λεω όμως πως στην δική μας εποχή ένα way out είναι πολύ πιο πιθανό απο ο,τι ήταν κάποτε, χάρη στην τεχνολογία.

Οπότε η συμβουλή μου είναι τα εξής δύο :
Α) Απόλαυσε τον χρόνο που περνάς τώρα πριν αναγκαστεις να μπεις στο τρυπάκι της εργασίας.
Β) Απο τώρα ψάξου για το πως θα μπορέσεις να δημιουργήσεις ένα side παθητικό εισόδημα έστω και πολύ μικρό στην αρχή.

Του έλιωσες την ψυχούλα σαν τσίχλα στο πεζοδρόμιο κι έπειτα του έδωσες και μια κούφια ελπίδα να ‘χει να ζεί.

Μακάρι να’χες άδικο ομως.

 

[Samael]

Του έλιωσες την ψυχούλα σαν τσίχλα στο πεζοδρόμιο κι έπειτα του έδωσες και μια κούφια ελπίδα να ‘χει να ζεί.

Μακάρι να’χες άδικο ομως.

Μακάρι να είχα πραγματικά.
Ξέρω ο,τι ο καθένας το βιώνει πολύ διαφορετικά, αλλά ακόμα και να σου αρέσει η δουλειά σου, θεωρώ πως εκεί μέσα χάνεις τα καλύτερα σου χρόνια. Ειδικά εαν έχεις και πολύ commute time.

Καθώς περνάει ο καιρός οι καθημερινές σου παράλληλες ασχολίες σου μειώνονται. Ακόμα και όταν κάθεσαι σκέφτεσαι πότε θα περάσει η ώρα για να πας στην δουλειά. Όχι απο ευχαρίστηση(στην αρχή ίσως) αλλά απο συνήθεια. Ειδικά όσοι έχουν παιδιά είναι λυπηρό να τους βλέπεις να μιλάνε μέσω κινητών σε μια προσπάθεια να κρατήσουν πιο συχνή επαφή.

Γενικά είναι ένα σύστημα που σε οδηγεί τρομερά αργά αλλά σταθερά στον πνευματικό θάνατο γιατί βασίζεται σε rigid δομές που είναι μη αποδοτικές και μη παραγωγικές και η ξεκούραση δεν αντισταθμίζει την κούραση.

 

[amarelia]

Μακάρι να είχα πραγματικά.
Ξέρω ο,τι ο καθένας το βιώνει πολύ διαφορετικά, αλλά ακόμα και να σου αρέσει η δουλειά σου, θεωρώ πως εκεί μέσα χάνεις τα καλύτερα σου χρόνια. Ειδικά εαν έχεις και πολύ commute time.

Καθώς περνάει ο καιρός οι καθημερινές σου παράλληλες ασχολίες σου μειώνονται. Ακόμα και όταν κάθεσαι σκέφτεσαι πότε θα περάσει η ώρα για να πας στην δουλειά. Όχι απο ευχαρίστηση(στην αρχή ίσως) αλλά απο συνήθεια. Ειδικά όσοι έχουν παιδιά είναι λυπηρό να τους βλέπεις να μιλάνε μέσω κινητών σε μια προσπάθεια να κρατήσουν πιο συχνή επαφή.

Γενικά είναι ένα σύστημα που σε οδηγεί τρομερά αργά αλλά σταθερά στον πνευματικό θάνατο γιατί βασίζεται σε rigid δομές που είναι μη αποδοτικές και μη παραγωγικές και η ξεκούραση δεν αντισταθμίζει την κούραση.

Κι αυτά αν πάρουμε ως προϋπόθεση πως όλα τα άλλα είναι καλά, σκέψου να μην έχεις ποιοτικές σχέσεις με αληθινούς φίλους, να είσαι σε μια σχέση που δεν περνάς καλά, να μην σε καταλαβαίνουν οι γονείς σου και άλλα.
Κι αυτά δεν είναι υπερβολή, πάρα πολλοί άνθρωποι είναι ετσι.

Όσο για το «δουλειά που να σου αρέσει» το θεωρώ αστείο. Και να σου αρέσει 20 χρόνια μετά (πολύ λιγότερα για άλλους) θα έχει γίνει μια ανεκδιήγητη ρουτίνα.

Βέβαια 20 χρόνια απο τώρα δε ξέρουμε καν αν θα υπάρχουν δουλειές

 

[GeorgePap2003]

Ίσως αρχικά να αναγκαστείς να περάσεις απο το πρώτο στάδιο για να αποκτήσεις λίγη εμπειρία αλλά θα πρέπει σιγά σιγά να βρεις την διέξοδο σου απο αυτό

λογικό δεν είναι αυτό; Θέλω να πω αν θες να φτιάξεις κάτι δικό σου δεν είναι λογικό να πρέπει πρώτα να μάθεις να διοικείσαι ; Και μετά να διοικείς;

 

[Samael]

Κι αυτά αν πάρουμε ως προϋπόθεση πως όλα τα άλλα είναι καλά, σκέψου να μην έχεις ποιοτικές σχέσεις με αληθινούς φίλους, να είσαι σε μια σχέση που δεν περνάς καλά, να μην σε καταλαβαίνουν οι γονείς σου και άλλα.
Κι αυτά δεν είναι υπερβολή, πάρα πολλοί άνθρωποι είναι ετσι.

Όσο για το «δουλειά που να σου αρέσει» το θεωρώ αστείο. Και να σου αρέσει 20 χρόνια μετά (πολύ λιγότερα για άλλους) θα έχει γίνει μια ανεκδιήγητη ρουτίνα.

Βέβαια 20 χρόνια απο τώρα δε ξέρουμε καν αν θα υπάρχουν δουλειές

Ναι εκεί τα πράγματα είναι ακόμα πιο δύσκολα. Εδώ με ποιοτικούς φίλους δυσκολεύεσαι να κρατήσεις επαφή. Απλά δεν σε ανησυχεί τόσο γιατί ξέρεις πως θα είναι πάντα εκεί. Αλλά εαν δεν έχεις τόσα χρόνια δημιουργήσει ήδη τέτοιες ισχυρές φιλίες, το να κρατήσεις νέες είναι εκθετικά πιο δύσκολο.

Στις σχέσεις πάνω κάτω ισχύουν τα ίδια, αλλά θέλει σίγουρα πολύ προσπάθεια για να διατηρηθεί ζωντανό το συναίσθημα. Στις 100 ζήτημα οι 2 να έχουν γερά θεμέλια να αντέξουν. Αυτές οι δύο που τα καταφέρνουν όμως...υπάρχει πιο ωραίο πράγμα απο το να ξέρεις πως ο, τι και να γίνει ο άλλος σε θέλει στην ζωή του ;

Τώρα οι γονείς ανέκαθεν είναι κάπως ντελουλου. Λόγω και διαφορετικής γενιάς η αλήθεια είναι. Βλέπουν ο,τι "μπαίνεις στον ίδιο δρόμο" ενώ αγνοούν πως μπαίνεις στον ίδιο δρόμο(με εκείνους). Δεν σε ρωτάνε ποτέ εαν είσαι κουρασμένος ή πως νιώθεις. Σκέφτονται αλλιώς, ότι όσο έχεις δουλειά και λεφτά μπαίνουν στην τσέπη σου, όλα θα είναι μια χαρά.

Το πολύ κύριε ελέησον το βαριέται και ο πάπας δεν λένε ; Εε το ίδιο και με τις δουλειές. Αλλάζει ο άνθρωπος, έχει ανάγκη να ασχολείται και με άλλα πράγματα που τον παρακινούν πιο πολύ. Και είναι λογικό, τα ίδια πράγματα μας κάνουν motivate τώρα με το τι μας έκανε όταν ήμασταν 15 ας πούμε ; Όχι. Αυτό πάλι δεν το βλέπεις στις παλιότερες γενιές. Δεν κάνουν τόσο job hopping. Το σύνηθες σε εκείνους ήταν να μείνεις στην ίδια εταιρία για καμιά 30αρια χρόνια, μέχρι να συνταξιοδοτηθείς.

Αυτόματη ένωση συνεχόμενων μηνυμάτων: Κυριακή στις 20:11

λογικό δεν είναι αυτό; Θέλω να πω αν θες να φτιάξεις κάτι δικό σου δεν είναι λογικό να πρέπει πρώτα να μάθεις να διοικείσαι ; Και μετά να διοικείς;

Εξαρτάται. Εγώ θα σου πω ναι. Βλέπω όμως και αρκετούς που το κάνουν anyways. Είναι μια διαφορετική διαδρομή, ενδεχομένως μαθαίνουν τα ίδια με άλλο τρόπο και σε άλλο χρόνο.

Εγώ θα έλεγα πως έχει αξία πιο πολύ για να μπορείς να αντιληφθείς τις διαφορετικές δομές, και τα τρωτά σημεία των κλασικών συστημάτων.

 

[ROM32]

Αλλάζει ο άνθρωπος, έχει ανάγκη να ασχολείται και με άλλα πράγματα που τον παρακινούν πιο πολύ. Και είναι λογικό, τα ίδια πράγματα μας κάνουν motivate τώρα με το τι μας έκανε όταν ήμασταν 15 ας πούμε ; Όχι. Αυτό πάλι δεν το βλέπεις στις παλιότερες γενιές.

Αυτό δεν έχει να κάνει με το γεγονός ότι άλλαξε η γενιά και ο άνθρωπος, άλλαξε το σύστημα και απαίτησε οι εργαζόμενοι να αλλάζουν πιο εύκολα. Πολύ προπαγάνδα έχει πέσει ότι είναι επιλογή των εργαζομένων. Ούτε καν! Οι εργαζόμενοι ακολουθούν τις καταστάσεις που διαμορφώνει το σύστημα και προσαρμόζονται. Αν αυριο-μεθαυριο το σύστημα γύριζε στα παλιά προ νέο φιλελευθερισμου, οι ίδιοι θα μιλάνε και θα ποθούν σταθερές καριέρες.

Αυτόματη ένωση συνεχόμενων μηνυμάτων: Δευτέρα στις 00:03

Γενικά είναι ένα σύστημα που σε οδηγεί τρομερά αργά αλλά σταθερά στον πνευματικό θάνατο γιατί βασίζεται σε rigid δομές που είναι μη αποδοτικές και μη παραγωγικές και η ξεκούραση δεν αντισταθμίζει την κούραση.

Ε! μα γι'αυτό το λένε δουλειά. Δουλεία δηλαδή, ο δούλος δεν είναι ενεργός πολίτης και άνθρωπος, δεν συμμετέχει και δεν μετέχει.

 

[ilias90]

Εσείς βάζετε το work-life balance πάνω από την καριέρα; Έχετε καταφέρει να βρείτε δουλειά που να τα συνδυάζει;

Προσωπικά, τίποτα από τα δύο γιατί μου αρέσει η δουλειά σαν έννοια, αλλά ποτέ δεν είχα βλέψεις για καριέρα και άλλες τέτοιες φιλοδοξίες ούτε τα πολλά χρήματα με συγκίνησαν ποτέ.

Πάντα το ιδανικό για εμένα ήταν μία δουλειά που μου αρέσει να κάνω, ας δουλεύω και 12ωρα, κανένα θέμα, αρκεί να έχω ελεύθερο το Σαββατοκύριακο. Έχω δουλέψει σε δουλειά 6 εξάωρα την εβδομάδα και ήταν πολύ χειρότερα από τα πέντε δεκάωρα που έκανα αλλού.

Για εμένα σχεδόν πάντα η φάση ήταν μόνο δουλειά καθημερινές και χαλάρωση/διασκέδαση ή ό,το άλλο θέλει ο καθένας και ανάλογα την ηλικία του το σκ. Και το σκ ενδεικτικά το λέω, απλά θέλω δύο σερί μέρες την εβδομάδα να μην δουλεύω και τις άλλες ας είμαι από το πρωί μέχρι το βράδυ σε ένα γραφείο, κανένα θέμα.

 

[Jim_2004]

Θα σου πω κάτι γλυκόπικρο...

Δυστυχώς η πραγματικότητα είναι πως ακόμα και για να επιβιώσεις μόνο θα είσαι μονίμως κουρασμένος και κυρίως πάντα με ένα ρολόι στο χέρι γιατί θα ξέρεις πως μπορείς να αφιερώσεις τόσο χρόνο στην χ δραστηριότητα πριν ξεφύγεις εκτός προγράμματος. Και όλο αυτό θα παίζει σε επανάληψη ασταμάτητα για όλο τον χρόνο, με κάποια ελάχιστα σύντομα διαλλείματα κυρίως στις γιορτές. Αν προσπαθήσεις να έχεις καν side ασχολίες που απαιτούν σημαντικό mental effort θα νιώθεις χίλια κομμάτια και το πιθανότερο είναι πως θα πάθεις burnout. Το ΣΚ δεν θα είναι μόνο για να ξεσκάς λίγο αλλά κυρίως για να αναπληρώνεις ύπνο που θα χάνεις όλη την εβδομάδα.

Αυτή είναι η πικρή πλευρά του πράγματος. Και το πιο πικρό είναι πως θα περίμενε κανείς πως έτσι θα ζει κάποιος που πραγματικά δίνει το 100% για να χτίσει μεγαλο-καριέρα. Κάποτε ίσως, πλέον είναι το νέο στάνταρ απλά για να παραμένεις ενεργός επαγγελματικά.

Τώρα το γλυκό...
Τα πράγματα αλλάζουν. Ειδικά οι νεότερες γενιές γυρνάνε την πλάτη στο παλιό μοντέλο, το οποίο κάθε χρόνο χειροτερεύει. Η genZ προτιμάει να ξοδεύει 15 ώρες στο να χτίσει κάτι που αγαπάει, παρά 8 ώρες για να δημιουργεί υπερκέρδη για κάποιον άλλον. Ίσως αρχικά να αναγκαστείς να περάσεις απο το πρώτο στάδιο για να αποκτήσεις λίγη εμπειρία αλλά θα πρέπει σιγά σιγά να βρεις την διέξοδο σου απο αυτό. Ευτυχώς σήμερα υπάρχουν περισσότεροι τρόποι και μέσα να γίνει αυτό σε σχέση με το παρελθόν. Ο σκοπός δεν θα είναι να γίνεις πλούσιος φυσικά, ούτε είναι κάτι εύκολο...αλλά να νιώθεις ο,τι εργάζεσαι σε κάτι πραγματικά δικό σου, που αξίζει τον κόπο και κυρίως δεν σε κάνει drain.

Για να μην παρεξηγηθώ, δεν λεω πως υπάρχει οπωσδήποτε way out(αν ίσχυε αυτό κανείς δεν θα ήταν απογοητευμένος απο την κατάσταση). Λεω όμως πως στην δική μας εποχή ένα way out είναι πολύ πιο πιθανό απο ο,τι ήταν κάποτε, χάρη στην τεχνολογία, οπότε και αξίζει την προσπάθεια.

Οπότε η συμβουλή μου είναι τα εξής δύο :
Α) Απόλαυσε τον χρόνο που περνάς τώρα πριν αναγκαστεις να μπεις στο τρυπάκι της εργασίας.
Β) Απο τώρα ψάξου για το πως θα μπορέσεις να δημιουργήσεις ένα side παθητικό εισόδημα έστω και πολύ μικρό στην αρχή.

Ο σκοπός μου σίγουρα είναι να κοιμάμαι 8 ώρες ώστε να μη χρειάζεται να αναπληρωνω ύπνο, και να ψάξω δουλειά όσο πιο κοντά γίνεται στο σπίτι, εδώ που είμαι είναι πολύ κοντά στο κέντρο οπότε θα είναι σωτήριο για μένα να έχω μικρό commute , τωρα αυτό για τι παθητικό εισοδημα θα το ψάξω που λες, δε πιστεύω βέβαια σε scammers τπου Κογια που λένε ότι μόνο με αυτά θα γίνεις πλούσιος. Απλά βλέπω οι περισσότεροι στην ηλικία μου μια χαρά κάνουν δραστηριότητες και τις καθημερινές. Το ιδανικό θα ήταν να δουλεύω 7-3, αναγκαστικά θα κοιμάμαι 11 αλλά αξίζει θα εχω όλη τη μέρα ελεύθερη μετά. Μετά τη δουλειά το ποσό κουρασμένος θα είμαι νομίζω εξαρτάται από τις ευθύνες και τόσο ποσό περίπλοκο είναι αυτό που θα πρέπει να κάνω, αν είναι απλά μια ρουτίνα πιστεύω θα είναι πολύ καλύτερα

Κι αυτά αν πάρουμε ως προϋπόθεση πως όλα τα άλλα είναι καλά, σκέψου να μην έχεις ποιοτικές σχέσεις με αληθινούς φίλους, να είσαι σε μια σχέση που δεν περνάς καλά, να μην σε καταλαβαίνουν οι γονείς σου και άλλα.
Κι αυτά δεν είναι υπερβολή, πάρα πολλοί άνθρωποι είναι ετσι.

Όσο για το «δουλειά που να σου αρέσει» το θεωρώ αστείο. Και να σου αρέσει 20 χρόνια μετά (πολύ λιγότερα για άλλους) θα έχει γίνει μια ανεκδιήγητη ρουτίνα.

Βέβαια 20 χρόνια απο τώρα δε ξέρουμε καν αν θα υπάρχουν δουλειές

Μπορείς να κάνεις φίλους και στη δουλειά βέβαια, ειδικά στην Ελλάδα το βλέπω κάθονται και συζητάνε και εν ώρα εργασίας και λένε που θα βγούμε μετά η το Σάββατο. Μπορεί να σε βοηθήσει στη κοινωνικοποίηση πάρα πολύ, αν και εμένα και το remote δε θα με χάλαγε

 

[amarelia]

Μπορείς να κάνεις φίλους και στη δουλειά βέβαια, ειδικά στην Ελλάδα το βλέπω κάθονται και συζητάνε και εν ώρα εργασίας και λένε που θα βγούμε μετά η το Σάββατο. Μπορεί να σε βοηθήσει στη κοινωνικοποίηση πάρα πολύ, αν και εμένα και το remote δε θα με χάλαγε

Μπορεί να ακουστεί κλισέ ή στερεοτυπικό αλλά πραγματικά δεν το πιστεύω πως μπορείς να κάνεις πραγματικούς φίλους στην δουλειά

 

[ROM32]

Μπορεί να ακουστεί κλισέ ή στερεοτυπικό αλλά πραγματικά δεν το πιστεύω πως μπορείς να κάνεις πραγματικούς φίλους στην δουλειά

Κάνεις, αλλά εξαρτάται από την δουλειά και το κλίμα που επικρατεί.

Μπορεί να ακουστεί κλισέ ή στερεοτυπικό αλλά πραγματικά δεν το πιστεύω πως μπορείς να κάνεις πραγματικούς φίλους στην δουλειά

Εξαρτάται, γιατί να μη μπορείς, αν δεν είναι corporate style μια χαρά μπορείς

 

[Jim_2004]

@Samael επίσης ξέρω άτομα που δουλεύουν 10ωρα και ουσιαστικά η πραγματική περίοδος εργασίας είναι 3-4 ώρες και άλλους που 8/8 είναι στη τσίτα, προσωπικά θα το ψάξω καλά και θα ζυγίσω όλα

 

[Paragontas7000]

Μπορεί να ακουστεί κλισέ ή στερεοτυπικό αλλά πραγματικά δεν το πιστεύω πως μπορείς να κάνεις πραγματικούς φίλους στην δουλειά

Elaborate γιατι ξερω και ζευγαρια που γνωριστηκαν στην δουλεια.

 

[Jim_2004]

Θαρρείς και μπορείς να έχεις τίποτα απ τα δύο στην ελλάδα...χαχαχα

Γίνεται οι περισσότεροι που ξέρω τουλάχιστον balance έχουν για λεφτά δε ξέρω, γιατί να μη γίνεται

 

[GeorgePap2003]

Ο σκοπός μου σίγουρα είναι να κοιμάμαι 8 ώρες ώστε να μη χρειάζεται να αναπληρωνω ύπνο, και να ψάξω δουλειά όσο πιο κοντά γίνεται στο σπίτι

Και γω θελω μια La-Ferrari και μια λατίνα για γκόμενα...

Μετά τη δουλειά το ποσό κουρασμένος θα είμαι νομίζω εξαρτάται από τις ευθύνες και τόσο ποσό περίπλοκο είναι αυτό που θα πρέπει να κάνω, αν είναι απλά μια ρουτίνα πιστεύω θα είναι πολύ καλύτερα

Οχι βεβαια , ξερω δουλειες πραγματικα ή σχετικα ξεκούραστες στις οποιες γυρνας και το πρωτο πραγμα που θες να κανεις ειναι να κοιμηθεις...

Μπορείς να κάνεις φίλους και στη δουλειά βέβαια, ειδικά στην Ελλάδα το βλέπω κάθονται και συζητάνε και εν ώρα εργασίας και λένε που θα βγούμε μετά η το Σάββατο.

Στη δουλεια πιθανοτατα θα εχεις να κανεις με 2-3 χρονια μεγαλύτερους σου-στη καλύτερη- (ειδικα στο corporate) που ναι μεν μπορεις να πεις 2-3 κουβεντες παραπανω αλλα μη περιμένεις και πολλά ως ο πιο μικρός...

Αν τυχει κ βρεις ακομα μεγαλύτερη κλίμακα σε ηλικία τυπου 30ρηδες...χαιρετα μου τον πλατανο...οι περισσοτεροι θα ειναι σε διαδικασια για οικογενεια ή θα ψάχνονται με άλλα θέματα και δεν θα έχουν την όρεξη να ακούνε έναν 22χρονο να τους λέει για την κακια καθηγητρια που δεν τον περασε στο μαθημα...ή τα γκομενικα σου ξερω γω...

Elaborate γιατι ξερω και ζευγαρια που γνωριστηκαν στην δουλεια.

Γενικά δε θα το συνιστούσα, για πολλούς λόγους. Οι 2 πιο βασικοι ειναι που μπορω προχειρα να σκεφτω (ειδικα το 1) :

1) Στον εργασιακό χώρο γενικά καλό είναι να αποφεύγονται οι ερωτικές ή προσωπικές σχέσεις, γιατί συχνά δημιουργούν περιπλοκές. Αν κάτι πάει στραβά σε μια τέτοια σχέση, στην καλύτερη περίπτωση μπορεί να βρεθείς χωρίς δουλειά — ειδικά αν δεν έχεις συμπληρώσει αρκετό χρόνο ώστε να έχεις δικαιώματα αποζημίωσης. Στη χειρότερη περίπτωση, αν η άλλη πλευρά κινηθεί επιθετικά ή «πονηρά», υπάρχει ο κίνδυνος να βρεθείς αντιμέτωπος με κατηγορίες, όπως για παρενόχληση στον χώρο εργασίας..Εχεις ιδεα ποσες ψευτικες καταγγελίες εχουν γινει? Και ο νομος αλλα και η κοινωνια ειναι προκατειλημένα εναντίον σου. Και αθωος να βγεις , μεχρι να γινει εχεις τεραστιες εργασιακες, οικονομικες και κοινωνικες συνεπειες.

Για αυτο ακριβως δεν φλαρταρουν πλεον οι αντρες οπως παλια τελειως αγνωστα ατομα. Διοτι πολυ απλα δεν ξερεις τι θα προκυψει..

2) Σας αντιμετωπίζουν λες και είστε διδυμακια, ζητάει ρεπό η σύζυγος-κοπελα και θεωρούν σχεδόν βέβαιο ότι θα ζητήσεις και συ ρεπό. Ή έχει ένα παράπονο η σύζυγος-κοπελα, θεωρούν δεδομένο ότι θα εχεις κ συ το ίδιο, λες και ειστε κομμα...

 

[Jim_2004]

Και γω θελω μια La-Ferrari και μια λατίνα για γκόμενα...

Οχι βεβαια , ξερω δουλειες πραγματικα ή σχετικα ξεκούραστες στις οποιες γυρνας και το πρωτο πραγμα που θες να κανεις ειναι να κοιμηθεις...

Στη δουλεια πιθανοτατα θα εχεις να κανεις με 2-3 χρονια μεγαλύτερους σου-στη καλύτερη- (ειδικα στο corporate) που ναι μεν μπορεις να πεις 2-3 κουβεντες παραπανω αλλα μη περιμένεις και πολλά ως ο πιο μικρός...

Αν τυχει κ βρεις ακομα μεγαλύτερη κλίμακα σε ηλικία τυπου 30ρηδες...χαιρετα μου τον πλατανο...οι περισσοτεροι θα ειναι σε διαδικασια για οικογενεια ή θα ψάχνονται με άλλα θέματα και δεν θα έχουν την όρεξη να ακούνε έναν 22χρονο να τους λέει για την κακια καθηγητρια που δεν τον περασε στο μαθημα...ή τα γκομενικα σου ξερω γω...

Γενικά δε θα το συνιστούσα, για πολλούς λόγους. Οι 2 πιο βασικοι ειναι που μπορω προχειρα να σκεφτω (ειδικα το 1) :

1) Στον εργασιακό χώρο γενικά καλό είναι να αποφεύγονται οι ερωτικές ή προσωπικές σχέσεις, γιατί συχνά δημιουργούν περιπλοκές. Αν κάτι πάει στραβά σε μια τέτοια σχέση, στην καλύτερη περίπτωση μπορεί να βρεθείς χωρίς δουλειά — ειδικά αν δεν έχεις συμπληρώσει αρκετό χρόνο ώστε να έχεις δικαιώματα αποζημίωσης. Στη χειρότερη περίπτωση, αν η άλλη πλευρά κινηθεί επιθετικά ή «πονηρά», υπάρχει ο κίνδυνος να βρεθείς αντιμέτωπος με κατηγορίες, όπως για παρενόχληση στον χώρο εργασίας..Εχεις ιδεα ποσες ψευτικες καταγγελίες εχουν γινει? Και ο νομος αλλα και η κοινωνια ειναι προκατειλημένα εναντίον σου. Και αθωος να βγεις , μεχρι να γινει εχεις τεραστιες εργασιακες, οικονομικες και κοινωνικες συνεπειες.

Για αυτο ακριβως δεν φλαρταρουν πλεον οι αντρες οπως παλια τελειως αγνωστα ατομα. Διοτι πολυ απλα δεν ξερεις τι θα προκυψει..

2) Σας αντιμετωπίζουν λες και είστε διδυμακια, ζητάει ρεπό η σύζυγος-κοπελα και θεωρούν σχεδόν βέβαιο ότι θα ζητήσεις και συ ρεπό. Ή έχει ένα παράπονο η σύζυγος-κοπελα, θεωρούν δεδομένο ότι θα εχεις κ συ το ίδιο, λες και ειστε κομμα...

Καλά στην Αθήνα πολυ εφικτό είναι να βρεις κάτι κοντά σου , εκτός αν μένεις στο Κρυονέρι η στη Μάνδρα