Καριέρα vs μητρότητα

[zanin]

Μα το γραφείο της ήταν κάτω απο το σπίτι! Όποτε ήθελα πήγαινα και την έβλεπα, όποτε χρειαζόταν ερχόταν και με έβλεπε! Είχαμε και θυροτηλέφωνο για ενδοεπικοινωνία μεταξύ γραφείου και σπιτιού. Το έχω ξαναπεί: Ουδέποτε ένιωσα να μου λείπει η μητέρα μου όσο ήμουν ανήλικη. Ούτε στο ελάχιστο όμως.

ΥΓ: Ήμουν και άτακτο παιδάκι, μια φορά (θα μουν γύρω στα 8) της είχα βγάλει όλα τα έπιπλα απο το γραφείο έξω (εκτός απο τα πολύ βαριά) για να κάνω "καφετέρια" στο πεζοδρόμιο ενώ είχε πεταχτει για μια δουλειά. Φρίκαρε η γυναίκα όταν γύρισε πίσω Είχα σεβρίρει και αμίτα σε ένα παιδάκι που πέρναγε!

ναι σίγουρα αλλά αυτό δεν συμβαίνει σε όλους τους ελ. επαγγελματίες. εσύ ήσουν από τα τυχερά παιδιά

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 18 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[mania]

Πιστεύετε ότι η καριέρα με τη μητρότητα συγκρούονται στις γυναίκες?

Ναι και δέν δέχομαι διαφωνία

Η γυναίκα δυστηχώς ειναι καταδήκασμένη να κάνει παιδια και να εγκαταλήψει την καριέρα όσο και άν πολεμησε. Το καλό είναι ότι έχει το προνόμιο να ζεί την κ΄΄αθε στηγμή με το μωρό της άν και δέν το καταλαβένει όσο είναι μικρά τα παιδιά αργότερα πάντα εκτιμάει την κάθε στηγμή που ήταν μαζί τους

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 18 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[viki_thess]

για να είσαι πραγματικά καλός όταν κάνεις κάτι, πρέπει να του δίνεις την αμέριστη προσοχή σου και ΟΛΟ σου τον χρόνο.....

συμφωνω με την κουε

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 18 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[sofia f]

Εξαρτάται τη διάθεση που έχεις Ο γιος μου είναι 2,5 χρονών τώρα και ποτέ δεν ένιωθα πιο δημιουργική. Το παιδί μου έδωσε νέα ενέργεια πραγματικά τώρα που έχει μεγαλώσει λίγο και καταλαβαίνει πιο πολύ. Έχω εξελίξει πολύ τα επαγγελματικά μου φέτος. Δύσκολοι ήταν οι πρώοτι μήνες που δεν κοιμόμουν καλά λόγω θηλασμού. Τώρα είναι ok. Πρέπει να έχεις θέληση και πείσμα όμως για να καταφέρεις κ τα δύο. Και πολύ υπομονή.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 18 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Giovanna]

καλα, σιγουρα δεν εχω ολοκληρωμενη αποψη καθοτι ακομα δεν ειμαι μανα (εγω ποτε θα γινω μαναα???) αλλα νομιζω οτι με την καταλληλη δουλεια σιγουρα μπορει να βγει περα...
ΟΜΩΣ δε μιλαε για καμια τρελη καριερα με 5 χιλιαρικα το μηνα, αλλα μια καλη επαγγελματικη εξελιξη.
κατι τετοιο μπορει να ειναι σιγουρα το ελευθερο επαγγελμα στημενο καλα, και το δημοσιο, στην περιπτωση μου τουλαχιστον.

και για τους παιδαγωγους... γιατι τετοιο γιουχαισμα ρε παιδια?
μπορει ενας δασκαλος να δουλευει 4-5 45λεπτα την ημερα στο σχολειο και μετα σπιτακι του... και να καθεται και 4 μηνες το χρονο τουλαχιστον... μια χαρα το βρισκω!

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 18 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[xaki]

Είναι πολύ δύσκολο μία γυναίκα να κάνει καριέρα, ειδικά στον Ιδιωτικό Τομέα, όταν παράλληλα θέλει να δημιουργήσει μία υγιή οικογένεια. Οι ώρες που πρέπει να λείπει από το σπίτι είναι πάρα πολλές...Πως μπορεί μια γυναίκα να υλοποιήσει τους στόχους της αλλά να μπορέσει να δημιουργήσει μία ευτυχισμένη οικογένεια??

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 17 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Subject to change]

Είναι πολύ δύσκολο μία γυναίκα να κάνει καριέρα, ειδικά στον Ιδιωτικό Τομέα, όταν παράλληλα θέλει να δημιουργήσει μία υγιή οικογένεια. Οι ώρες που πρέπει να λείπει από το σπίτι είναι πάρα πολλές...Πως μπορεί μια γυναίκα να υλοποιήσει τους στόχους της αλλά να μπορέσει να δημιουργήσει μία ευτυχισμένη οικογένεια??

Πολύ απλά, δεν θα τη δημιουργήσει ΜΟΝΗ ΤΗΣ, όπως γινόταν συνήθως μέχρι στιγμής. Θα πρέπει να συμβάλλει και ο σύζυγος.
Δεν δημιουργεί οικογένεια η γυναίκα (τουλάχιστον στις ιδανικές περιπτώσεις, δεν μιλάμε για λύσεις ανάγκης σε στυλ μονογονεικής οικογένειας), οικογένεια δημιουργεί ένα ζευγάρι, με ο,τι αυτό συνεπάγεται. Προφανώς δεν γίνεται να είναι ο άντρας τουρίστας και εσύ και να δουλεύεις και να δημιουργείς υγιή οικογένεια.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 17 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Niyia]

Είναι πολύ δύσκολο μία γυναίκα να κάνει καριέρα, ειδικά στον Ιδιωτικό Τομέα, όταν παράλληλα θέλει να δημιουργήσει μία υγιή οικογένεια. Οι ώρες που πρέπει να λείπει από το σπίτι είναι πάρα πολλές...Πως μπορεί μια γυναίκα να υλοποιήσει τους στόχους της αλλά να μπορέσει να δημιουργήσει μία ευτυχισμένη οικογένεια??

Είτε Ιδιωτικός τομέας είτε Δημόσιος, εάν η γυναίκα κατέχει θέση ευθύνης ο χρόνος της είναι περιορισμένος, συμφωνώ. Δε ξέρω αν συνδυάζονται, πάντως ότι θέλουμε πολύ μπορούμε να το πετύχουμε με υπομονή κ πίστη.

Πάντως, πιστεύω πως η μάνα λείπει αισθητά από τα παιδιά της όταν εργάζεται πολλές ώρες.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 17 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Subject to change]

Ποιά γυναίκα 20+ χρονών δε θα αποκτούσε έστω και κατα λάθος το παιδί με τον άντρα που αγαπάει?

Αυτή που έχει μεγαλύτερα όνειρα για τον εαυτό της από το να πάρει ένα πτυχίο.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 16 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[pote ksana]

Αυτή που έχει μεγαλύτερα όνειρα για τον εαυτό της από το να πάρει ένα πτυχίο.

Επέτρεψε μου να διαφωνήσω και να αναρωτηθώ.
Για τι όνειρα μιλάμε ακριβώς? Καριέρα? Περισσότεροι γκόμενοι? Περισσότερα ταξίδια? Επιπλέον σπουδές? Ποιός την περιορίζει?
Υπάρχει πάντα η γιαγιά για να προσέχε το εγγόνι όταν η κόρη δουλεύει. Εδώ γυναίκες αφήνουν τα παιδιά στη μητέρα τους για να δουν με την υσηχία τους τηλεόραση! Πόσο μάλλον για δουλειά. Όι μισές εργαζόμενες μητέρες το κάνουν αυτό κι είναι κλασική περίπτωση στην ελληνική κοινωνία. Ξέρω μια κοπέλα που σπουδάζει στην Ιταλια και το παιδί το φροντίζει η πεθερά προσωρινά. Αξίζει να το σκοτώσει για 2χρόνια σπουδών?
Επίσης,όλοι ξέρουμε πόσο θλιβερό είναι να είσαι γυναίκα,να έχεις ΤΗΝ καριέρα στα 30+ σου και να μην έχεις γάμο,ούτε παιδί. Όσο περναν τα χρόνια είναι και πιο δύσκολο. Όλες οι διάσημες (Μενεγάκη,Κοκκίνου,Βανδή,Στεφανίδου) χαζές είναι που η καριέρα τους 'σκίζει' και έχουν και παιδιά?? Ή τα έχεις και τα δύο, ή μένεις με την καριέρα. Αν πάλι κάνεις παιδί χωρίς καριέρα γεμίζει τόσο πολυ η ζωή που δεν σε πειράζει η καριέρα. Όποιες το έχουν κάνει έχουν αυτή την άποψη 99%. Άλλωστε ποτε δεν είναι αργά για την καριέρα.
Όσ για τους γκόμενους και τις φίλες,και τα ταξίδια τπτ δεν την περιορίζει. Κανένα παιδί δεν είναι τόσο αχάριστο που να μη θέλει η μητέρα του να έχει έναν γκόμενο,συχνά έχουν καλές σχέσεις με αυτούς..
Τέλος οι γυναίκες που έχουν σκοπό της ζωής να φτάσουν ψηλά.. απο τις λίγες που ξέρω, τραβάνε τα μαλλιά τους που έκαναν παιδι στα 40.
Μπορείς να ζήσεις τη ζωή σου και να έχεις και παιδί,έστω και εκτος γάμου. Το πιστεύω αυτο.
Έχω παραδείγματα ευτυχισμ΄νων παιδιών που γεννήθηκαν κατα λάθος σε μικρή ηλικία. Έχουν πολύ καλή σχέση με τη μητέρα τους. Αντίθετα ξέρω και παιδιά οικογενειών καθ'ολα προγραμματισμένων που δεν έχουν καταλάβει τπτ παραπάνω,
Μπορείς να είσαι ώριμη και καλή μητέρα στα 20,στα 30 στα 40. Και να έχεις επαφη με το παιδί στα 20 τα 30 στα 40. Μια εικοσάχρονη μητερα που βλέπει το παιδι της 5 ώρες τη μέρα δεν ειναι καλύτερη ούτε χειρότερη απο μια 30 χρονη που βλέπει το παιδί της 10. Είναι θέμα γυναίκας η μητρότητα. Το χεις η δε το χεις. Δε σου βγαινει στα 30 σωνει και καλα. Ουτε απαιτει γάμο. Ούτε λεφτα.
Η αποψη σου είναι ελαφρώς εγωιστική. Δεν κανουμε πάντα ότι θέλουμε βάσει προγράμματος. Ολα αυτά τα ακούω πολύ ρεαλιστικά και τετράγωνα. Δεν τερματίζεται η ζωή αν κάνεις παιδί στα 20 με κάποιον που αγαπάς,σε περιβάλλον αγάπης. Μια χαρά παλευεται.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 16 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Subject to change]

Επέτρεψε μου να διαφωνήσω και να αναρωτηθώ.
Για τι όνειρα μιλάμε ακριβώς? Καριέρα? Περισσότεροι γκόμενοι? Περισσότερα ταξίδια? Επιπλέον σπουδές? Ποιός την περιορίζει?

Φυσικά και μπορείς να τα κάνεις όλα αυτά ταυτόχρονα και να έχεις και παιδί.
Το θέμα είναι πόσο καλά θα τα κάνεις.
Άλλο να βρίσκεσαι στην αρχή της καριέρας σου και να προσπάθείς να πετύχεις και άλλο να θες απλά να διατηρήσεις μια ήδη κατεκτημένη επιτυχία.

Υπάρχει πάντα η γιαγιά για να προσέχε το εγγόνι όταν η κόρη δουλεύει.

Γι΄αυτό έχουμε καταλήξει η νέα γενιά να διέπεται από ένα κύμα νεοσυντηρητισμού. Μάλλον επειδή μεγάλωσε με γιαγιάδες...

Ξέρω μια κοπέλα που σπουδάζει στην Ιταλια και το παιδί το φροντίζει η πεθερά προσωρινά. Αξίζει να το σκοτώσει για 2χρόνια σπουδών?

Όπως είπα και πριν, αν το μόνο ζητούμενο είναι ένα πτυχίο, σαφώς και δεν αξίζει.

Επίσης,όλοι ξέρουμε πόσο θλιβερό είναι να είσαι γυναίκα,να έχεις ΤΗΝ καριέρα στα 30+ σου και να μην έχεις γάμο,ούτε παιδί.

Όλοι το ξέρουμε;
Από που προκύπτει αυτό ακριβώς;

Όλες οι διάσημες (Μενεγάκη,Κοκκίνου,Βανδή,Στεφανίδου) χαζές είναι που η καριέρα τους 'σκίζει' και έχουν και παιδιά??

Τέτοια καριέρα να μου λείπει, σόρρυ κιόλας.

Ή τα έχεις και τα δύο, ή μένεις με την καριέρα. Αν πάλι κάνεις παιδί χωρίς καριέρα γεμίζει τόσο πολυ η ζωή που δεν σε πειράζει η καριέρα. Όποιες το έχουν κάνει έχουν αυτή την άποψη 99%.

Συμφωνώ ότι έχουν αυτή την άποψη. Ο άνθρωπος είναι τρομερά προσαρμοστικό ον, και μαθαίνει να είναι ευτυχισμένος με αυτά που έχει, όταν πλέον είναι αργά για να αλλάξει.
Προτιμώ ωστόσο να παίρνω τις αποφάσεις μου όσο μπορώ ακόμα να είμαι αντικειμενική.

Άλλωστε ποτε δεν είναι αργά για την καριέρα.

Τα πιο δημιουργικά σου χρόνια κατά κανόνα είναι μεταξύ 16-36 περίπου. Το να πετύχεις είναι ήδη δύσκολο, αν βασίζεσαι και στις εξαιρέσεις που πέτυχαν μετά τα 40, σώθηκες.

Έχω παραδείγματα ευτυχισμ΄νων παιδιών που γεννήθηκαν κατα λάθος σε μικρή ηλικία.

Τη μητέρα τους τη ρώτησες;
Παρεμπιπτόντως, μάλλον κάτι άλλο ήθελες να πεις, διότι όλα τα παιδιά γεννιούνται σε μικρή ηλικία (εκτός από τον Bejnamin Button)

Δε σου βγαινει στα 30 σωνει και καλα. Ουτε απαιτει γάμο. Ούτε λεφτα.

Σαφώς. Για μένα όμως, και για το πώς θέλω να μεγαλώσω το παιδί μου, απαιτεί όσο περισσότερη μόρφωση και καλλιέργεια μπορώ να μαζέψω μέχρι να το κάνω. Και ναι, και επαγγελματική επιτυχία. Θέλω το παιδί μου να με βλέπει ως πρότυπο και σε αυτόν τον τομέα, όπως έβλεπα και βλέπω κι εγώ τη μητέρα μου.

Η αποψη σου είναι ελαφρώς εγωιστική. Δεν κανουμε πάντα ότι θέλουμε βάσει προγράμματος. Ολα αυτά τα ακούω πολύ ρεαλιστικά και τετράγωνα. Δεν τερματίζεται η ζωή αν κάνεις παιδί στα 20 με κάποιον που αγαπάς,σε περιβάλλον αγάπης. Μια χαρά παλευεται.

Σώνει και καλά δηλαδη να κάνω παιδί στα 23 επειδή αλλιώς είμαι εγωίστρια;
Το ότι σου ακούγονται ρεαλιστικά και τετράγωνα, ουδόλως αρνητικό το θεωρώ.
Και σόρρυ, αλλά δεν θέλω η ζωή μου να "παλεύεται" απλά. Δεν μου αρκεί. Αν εσένα σου αρκεί, go for it. Άλλοι προσφέρουν περισσότερα στην κοινωνία με το έργο τους και άλλοι κάνοντας παιδιά. Όπως μπορεί και θέλει ο καθένας...

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 16 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[WhiteDrum]

Επέτρεψε μου να διαφωνήσω και να αναρωτηθώ.
Για τι όνειρα μιλάμε ακριβώς? Καριέρα? Περισσότεροι γκόμενοι? Περισσότερα ταξίδια? Επιπλέον σπουδές? Ποιός την περιορίζει?
Υπάρχει πάντα η γιαγιά για να προσέχε το εγγόνι όταν η κόρη δουλεύει. Εδώ γυναίκες αφήνουν τα παιδιά στη μητέρα τους για να δουν με την υσηχία τους τηλεόραση! Πόσο μάλλον για δουλειά. Όι μισές εργαζόμενες μητέρες το κάνουν αυτό κι είναι κλασική περίπτωση στην ελληνική κοινωνία. Ξέρω μια κοπέλα που σπουδάζει στην Ιταλια και το παιδί το φροντίζει η πεθερά προσωρινά. Αξίζει να το σκοτώσει για 2χρόνια σπουδών?
Επίσης,όλοι ξέρουμε πόσο θλιβερό είναι να είσαι γυναίκα,να έχεις ΤΗΝ καριέρα στα 30+ σου και να μην έχεις γάμο,ούτε παιδί. Όσο περναν τα χρόνια είναι και πιο δύσκολο. Όλες οι διάσημες (Μενεγάκη,Κοκκίνου,Βανδή,Στεφανίδου) χαζές είναι που η καριέρα τους 'σκίζει' και έχουν και παιδιά?? Ή τα έχεις και τα δύο, ή μένεις με την καριέρα. Αν πάλι κάνεις παιδί χωρίς καριέρα γεμίζει τόσο πολυ η ζωή που δεν σε πειράζει η καριέρα. Όποιες το έχουν κάνει έχουν αυτή την άποψη 99%. Άλλωστε ποτε δεν είναι αργά για την καριέρα.
Όσ για τους γκόμενους και τις φίλες,και τα ταξίδια τπτ δεν την περιορίζει. Κανένα παιδί δεν είναι τόσο αχάριστο που να μη θέλει η μητέρα του να έχει έναν γκόμενο,συχνά έχουν καλές σχέσεις με αυτούς..
Τέλος οι γυναίκες που έχουν σκοπό της ζωής να φτάσουν ψηλά.. απο τις λίγες που ξέρω, τραβάνε τα μαλλιά τους που έκαναν παιδι στα 40.
Μπορείς να ζήσεις τη ζωή σου και να έχεις και παιδί,έστω και εκτος γάμου. Το πιστεύω αυτο.
Έχω παραδείγματα ευτυχισμ΄νων παιδιών που γεννήθηκαν κατα λάθος σε μικρή ηλικία. Έχουν πολύ καλή σχέση με τη μητέρα τους. Αντίθετα ξέρω και παιδιά οικογενειών καθ'ολα προγραμματισμένων που δεν έχουν καταλάβει τπτ παραπάνω,
Μπορείς να είσαι ώριμη και καλή μητέρα στα 20,στα 30 στα 40. Και να έχεις επαφη με το παιδί στα 20 τα 30 στα 40. Μια εικοσάχρονη μητερα που βλέπει το παιδι της 5 ώρες τη μέρα δεν ειναι καλύτερη ούτε χειρότερη απο μια 30 χρονη που βλέπει το παιδί της 10. Είναι θέμα γυναίκας η μητρότητα. Το χεις η δε το χεις. Δε σου βγαινει στα 30 σωνει και καλα. Ουτε απαιτει γάμο. Ούτε λεφτα.
Η αποψη σου είναι ελαφρώς εγωιστική. Δεν κανουμε πάντα ότι θέλουμε βάσει προγράμματος. Ολα αυτά τα ακούω πολύ ρεαλιστικά και τετράγωνα. Δεν τερματίζεται η ζωή αν κάνεις παιδί στα 20 με κάποιον που αγαπάς,σε περιβάλλον αγάπης. Μια χαρά παλευεται.

1.Οι γυναίκες που ανέφερες δεν είναι και πρώτυπα καριερίστριας.Δεν είναι με ένα βιβλίο παραμάσχαλα, δεν έχουν μεταπτυχιακά και διατριβές στα σκαριά,δεν πρέπει να είναι σε κλινικές με την τσίμπλα στο μάτι, δεν μάχονται για να κερδίσουν λίγα χρήματα για τα βασικά και απαραίτητα για τις ίδιες και πιθανότατα να μην τα καταφέρνουν καλά ως μητέρες. Οπότε, γιατί να αναφέρεις τις συγκεκριμένες;
2. Μερικές γυναίκες κόπιασαν και κοπιάζουν πολύ για το επάγγελμα που επέλεξαν. Πιστεύεις ότι αν κάνουν παιδί και παρατήσουν όνειρα και σπουδές θα τις κάνει ευτυχισμένες ή μίζερες και με απωθυμένα; Που θα βαρύνουν και την ψυχολογία του παιδιού βεβαίως βεβαίως, non?
3.Πλέον η ιατρική έχει προχωρήσει αρκετά ώστε γυναίκες των early -άντα να μπορούν να τεκνοποιήσουν, επιτυχώς τις περισσότερες φορές. Δεν έχει σημασία η ηλικία στο ρόλο μιας μητέρας. (ας μην πηγαίνουμε στα άκρα όμως : π.χ. 14 και 45)
4. Και ναι, μετά από κάποιο χρονικό διάστημα είναι πολύ αργά για την καριέρα.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 16 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[pote ksana]

Φυσικά και μπορείς να τα κάνεις όλα αυτά ταυτόχρονα και να έχεις και παιδί.
Το θέμα είναι πόσο καλά θα τα κάνεις.
Άλλο να βρίσκεσαι στην αρχή της καριέρας σου και να προσπάθείς να πετύχεις και άλλο να θες απλά να διατηρήσεις μια ήδη κατεκτημένη επιτυχία.

Γι΄αυτό έχουμε καταλήξει η νέα γενιά να διέπεται από ένα κύμα νεοσυντηρητισμού. Μάλλον επειδή μεγάλωσε με γιαγιάδες...

Όπως είπα και πριν, αν το μόνο ζητούμενο είναι ένα πτυχίο, σαφώς και δεν αξίζει.

Όλοι το ξέρουμε;
Από που προκύπτει αυτό ακριβώς;

Τέτοια καριέρα να μου λείπει, σόρρυ κιόλας.

Συμφωνώ ότι έχουν αυτή την άποψη. Ο άνθρωπος είναι τρομερά προσαρμοστικό ον, και μαθαίνει να είναι ευτυχισμένος με αυτά που έχει, όταν πλέον είναι αργά για να αλλάξει.
Προτιμώ ωστόσο να παίρνω τις αποφάσεις μου όσο μπορώ ακόμα να είμαι αντικειμενική.

Τα πιο δημιουργικά σου χρόνια κατά κανόνα είναι μεταξύ 16-36 περίπου. Το να πετύχεις είναι ήδη δύσκολο, αν βασίζεσαι και στις εξαιρέσεις που πέτυχαν μετά τα 40, σώθηκες.

Τη μητέρα τους τη ρώτησες;
Παρεμπιπτόντως, μάλλον κάτι άλλο ήθελες να πεις, διότι όλα τα παιδιά γεννιούνται σε μικρή ηλικία (εκτός από τον Bejnamin Button)

Σαφώς. Για μένα όμως, και για το πώς θέλω να μεγαλώσω το παιδί μου, απαιτεί όσο περισσότερη μόρφωση και καλλιέργεια μπορώ να μαζέψω μέχρι να το κάνω. Και ναι, και επαγγελματική επιτυχία. Θέλω το παιδί μου να με βλέπει ως πρότυπο και σε αυτόν τον τομέα, όπως έβλεπα και βλέπω κι εγώ τη μητέρα μου.

Σώνει και καλά δηλαδη να κάνω παιδί στα 23 επειδή αλλιώς είμαι εγωίστρια;
Το ότι σου ακούγονται ρεαλιστικά και τετράγωνα, ουδόλως αρνητικό το θεωρώ.
Και σόρρυ, αλλά δεν θέλω η ζωή μου να "παλεύεται" απλά. Δεν μου αρκεί. Αν εσένα σου αρκεί, go for it. Άλλοι προσφέρουν περισσότερα στην κοινωνία με το έργο τους και άλλοι κάνοντας παιδιά. Όπως μπορεί και θέλει ο καθένας...

Καλή μου φίλη,δεν ειπα ποτε οτι σκοπος της γυναικας ειναι να παντρευτεί στα 23 και τέλος. Ίσα-ισα,σαν άνθρωπος πρωτα εγώ υποστηρίζω την εξέλιξη της ως ανθρωπου. Κι εγώ έχω κάνει το πρόγραμμά μου για τη ζωη μου,κάπως έτσι,έδωσα 2 φορες εξετασεις και θα εδινα άλλες 100 για να μη γίνω μια απλή συζυγος του συζυγου μου. Και,ναι,σχεδιάζω να παντρευτώ στα 30κατι αφού πρώτα δοκιμαστώ ως καθηγήτρια και-ελπίζω-συγγραφέας.
Πέραν αυτου. Αν γίνει η στραβή στη ζωή μου και μείνω αυριο έγκυος τι θα π΄ρπει να κάνω? Να ποδοπατήσω το παιδί μου για να μην παρεκκλίνω ούτε κατα μια μοιρα του αυστηρου προγράμματος μου? Δεν το επέλεξα,αλλά συνέβη! Που ακριβώς θα μ'εμποδίσει το παιδί στην καριέρα?? Πόσες δε μεγαλώνουν μόνες το παιδί τους δουλευοντας? Αν σου μοιάζει αντι-φεμινιστικο το να γινεις μητερα στα 23,εμένα μου μοιάζει αδιανοητο να εισαι ΠΡΩΤΑ μπιζνες γουμαν και ΜΕΤΑ γυναικα-μητερα,και γιατι οχι συζυγος. Βεβαιως και μπορείς να φτασεις στην κορυφη και να'σαι μητερα? Μήπως να μην κανουμε παιδια οσες θέλουμε να πετυχουμε στη ζωή μας?
Και κάτι άλλο. Στο πρόγραμμα κάθε γυναίκας υπάρχει ο τέλειος γάμος την τέλεια περίοδο. Όπως λες κι ςσυ,μετά τα 36 που είναι αφιερωμένα στην καριέρα..κι εγώ ευχομαι να έχω μια ευτυχισμένη οικογένεια που θα είμαι αρκετα ωριμη κι απολύτως ΕΤΟΙΜΗ γι'αυτην. Ξέρεις όμως μπορεί στα 36 να μην έχω τίποτα απ'αυτά λόγω τύχης.
Συγνώμμη αλλα δε μπορώ να μη γελάσω με το οτι θεωρείς την ανάληψη ευθύνης ενος παιδιού ως προσαρμογή!! Δε μπορω να μπω στην ψυχολογία μιας γυναικας που θεωρει συμβιβασμο το να αφήσει την (συμφωνα με την παραδοσιακη ψυχολογια) αρσενικη πλευρα της (καριερα>οικογενεια) για την θηλυκή (οικογένεια>καριερα).
Προσωπικα θεωρω μεγιστο στοιχημα και επιτυχια μου ως γυναικα να τα εχω και τα 2. Μια απροσμενη εγκυμοσυνη δεν εμποδιζει εναν τόοοσο φιλοδοξο ανθρωπο να πετυχει. Μια γυναικα που πιστευει στον εαυτο της τα καταφερνει όλα και δεν ακουει κανενα. Και δεν αυταπατάται οτι θα γίνει πλήρης απλά αν φτάσει στο απόγειο. Καμμία γυναικα δεν ικανοποιείται μόνο με την επιτυχια,μη γελιόμαστε. Πάρε παράδειγμα την Α.Βουγιουκλάκη. Έφτασε τοσο ψηλά όσο καμμία ελληνιδα σε επιπεδα δόξας και επιτυχιας και λατρειας,γιατι ήταν υπερ-φιλοδοξη και καριεριστα, και καλυφθηκε ως γυναικα οταν εγινε μητέρα-ετσι δήλωνε τουλαχιστο.
Είναι βλακώδες να ριξεις ένα παιδί για την καριερα-πες καλυτερα οτι περιμένεις να επιβεβαιωθεις για την αξια σου μεσω της καριερας για να νιωσεις ετοιμη να κανεις παιδι. Τίποτα δε σταματα μια γυναικα που θελει να κανει καριερα. Τίποτα δε σταματα μια γυναικα που θελει να ζησει τη ζωη της-έχει ομως ηθικη.
Πάρε την Μ.Σταματερη,τη δημοσιογραφο. Έκανε παιδι στα 20,χωρισε στα 25 και κανει καριέρα στα 40+. Ας είμαστε ρεαλιστες,όχι αμοραλιστες. Τελεια.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 16 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Oralee]

Πάντως ξέρω τουλάχιστον τρεις γυναίκες (εκ των οποίων η μια τρελή καριερίστρια), οι οποίες με έχουν συμβουλέψει να κάνω παιδί μικρή, ό,τι κι αν συμβαίνει γύρω μου, διότι όπως έχουν πει και οι τρεις "αν δεν κάνεις παιδιά, πολύ απλά δεν έχεις κάνει τίποτα στη ζωή". Η μία έγινε μαμά στα 28 και οι άλλες κοντά στα 35.

Επίσης ξέρω γυναίκες που έγιναν μάνες πολύ μικρές και είτε είναι ευτυχισμένες, παρόλο που δεν δούλεψαν ποτέ (ή δούλεψαν υποτυπωδώς) είτε έκαναν καριέρα μετά τα 35 και πάλι είναι ευτυχισμένες..

Αλήθεια δεν ξέρω πόσο σοφό είναι να ρίχνεις ένα παιδί σε ηλικίες άνω των 25. Σε κάθε περίπτωση όμως θεωρώ αναφαίρετο δικαίωμα κάθε γυναίκας να μπορεί να επιλέξει αν θα συνεχίσει μια εγκυμοσύνη ή όχι.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 16 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[pote ksana]

Μα τι καριέρα είναι αυτή τέλος πάντων που αξίζει την θυσία? Για πρωθυπουργίνα ,ή για τη wall street?
Και μην ξανακούσω για χρήματα γιατι θα μου πέσουν τα μαλλιά. Ο πατέρας δε θα συμβάλλει στα έξοδα? Η καριερίστα με τον μεγάλο μισθό δε θα μπορέσει να μεγαλώσει το παιδί της?? Ή μηπως το παιδι της καριεριστας θέλει versace ζιπουνάκι και τηλεκατευθυνόμενη ferrari. Για συνέλθετε λίγο ρε παιδιά..
Χωρίς παρεξήγηση πάντα. Βάλτε λίγο θετικό ρεαλισμό. Μπαίνετε γραμμη,ολόισια στο τριπάκι του συστήματος. Στο στερεότυπο της καριεριστας. Στο τέλος κλαίνε. Για καλό το λέω. Το έχω δει αυτο. Η καθηγήτρια μου στο πανεπιστημιο.. Ταξιδια,βραβεια,βιβλια,τιμές,καριερα απ'το τιποτα..και τωρα στα 50......

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 16 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Subject to change]

Πέραν αυτου. Αν γίνει η στραβή στη ζωή μου και μείνω αυριο έγκυος τι θα π΄ρπει να κάνω? Να ποδοπατήσω το παιδί μου για να μην παρεκκλίνω ούτε κατα μια μοιρα του αυστηρου προγράμματος μου? Δεν το επέλεξα,αλλά συνέβη!

Ε εγώ απλά δεν θέλω να κάνω παιδί επειδή "απλά συνέβη". Δεν λέω, μπορεί αν γίνει και το κρατήσω να το αγαπήσω πολύ και να χαίρομαι που το κράτησα (η ανθρώπινη προσαρμοστικότητα που έλεγα...) αλλά σίγουρα θα έχω θυσιάσει κάτι για αυτό που όταν ακόμα μπορούσα να σκεφτώ αντικειμενικά, δεν θα το θυσίαζα.

Που ακριβώς θα μ'εμποδίσει το παιδί στην καριέρα??

Πολύ απλά, όταν έχεις παιδί δεν μπορείς να πάρεις μεγάλα ρίσκα. Και χωρίς ρίσκα, σπάνια πετυχαίνεις (τουλάχιστον επιχειρηματικά).
Τα χρήματα και ο χρόνος που απαιτεί, όπως λες κι εσύ, παλεύονται. Αλλά δεν είναι μόνο αυτά.

Πόσες δε μεγαλώνουν μόνες το παιδί τους δουλευοντας? Αν σου μοιάζει αντι-φεμινιστικο το να γινεις μητερα στα 23,εμένα μου μοιάζει αδιανοητο να εισαι ΠΡΩΤΑ μπιζνες γουμαν και ΜΕΤΑ γυναικα-μητερα,και γιατι οχι συζυγος.

Σου μοιάζει αδιανόητο γιατί θεωρείς ότι πρέπει να καθορίζουν τη ζωή μας και το χαρακτήρα μας τα γεννητικά μας όργανα. Εγώ πάλι όχι. Από τη στιγμή που νιώθω μεγαλύτερη ανάγκη να πετύχω επαγγελματικά από το να γίνω γονιός, κινούμαι προς τα εκεί. Αν κάποια στιγμή αλλάξει αυτό, πιθανότατα θα αναθεωρήσω. Αλλά δεν θα επιτρέψω σε κανέναν, ούτε καν σε ολόκληρη την κοινωνία, να μου πει τι πρέπει να θέλω, όσο αδιανόητες κι αν του (σου) φαίνονται οι επιλογές μου. Και ναι, προς το παρόν θέλω να είμαι ΠΡΩΤΑ "μπισνες γούμαν" (χρησιμοποιώ το δικό σου όρο για να γίνω εύκολα αντιληπτή) και ΜΕΤΑ οτιδήποτε άλλο.

Και κάτι άλλο. Στο πρόγραμμα κάθε γυναίκας υπάρχει ο τέλειος γάμος την τέλεια περίοδο.

"Όλες οι γενικεύσεις είναι επικίνδυνες. Ακόμα και αυτή" - Α. Δουμάς

Συγνώμμη αλλα δε μπορώ να μη γελάσω με το οτι θεωρείς την ανάληψη ευθύνης ενος παιδιού ως προσαρμογή!!

Προσαρμογή θεωρώ το να νομίζεις ότι είναι μέγιστο επίτευγμα να κάνεις κάτι που κάνει το 70% (τουλάχιστον) των γυναικών. Μην βάζεις στο στόμα μου πράγματα που δεν είπα πλιζ. Όταν δεν είμαστε σίγουροι τι εννοεί ο άλλος είθισται να ρωτάμε.

Δε μπορω να μπω στην ψυχολογία μιας γυναικας που θεωρει συμβιβασμο το να αφήσει την (συμφωνα με την παραδοσιακη ψυχολογια) αρσενικη πλευρα της (καριερα>οικογενεια) για την θηλυκή (οικογένεια>καριερα).

Γι΄αυτό είναι τόσο ενδιαφέρων ο κόσμος: Επειδή όλοι είμαστε διαφορετικοί.
Κι εγώ ομοίως δεν μπορώ να μπω στην ψυχολογία ενός ανθρώπου που θεωρεί επίτευγμα οτιδήποτε το καταφέρνει πάνω από το 5-10% των ανθρώπων. Το θεωρώ εξ'ορισμού λογικό σφάλμα. Αλλά υπάρχουν πολλοί με διαφορετική άποψη (αν και σπάνια έχω δει επιχειρήματα γι'αυτό, μόνο συναισθηματικές εξιστορήσεις εμπειριών).

Καμμία γυναικα δεν ικανοποιείται μόνο με την επιτυχια,μη γελιόμαστε.

Εξακολουθείς να γενικεύεις αδιακρίτως. Θεωρείς ότι επειδή έχεις ΧΧ χρωμοσώματα ξέρεις τι θέλουν ΟΛΕΣ οι γυναίκες σε ΟΛΟ τον κόσμο; Αυτό μου ακούγεται εξίσου ισοπεδωτικό με τους άνδρες που νομίζουν ότι ξέρουν τι σκέφτεται ο σύντροφος μου και της κάθε γυναίκας (χωρίς να τους έχουν γνωρίσει ποτέ) μόνο και μόνο επειδή έχουν παρόμοια γεννητικά όργανα.
Δηλαδή θεωρείς ότι καμία γυναίκα δεν ικανοποιείται μόνο από την επιτυχία αλλά οι άνδρες μια χαρά ικανοποιούνται αποκλειστικά από αυτή; Τότε τα παιδιά με ποιούς τα κάνουν οι γυναίκες; Με άνδρες που δεν τα θέλουν; Να μου λείπει τέτοια οικογένεια.

Είναι βλακώδες να ριξεις ένα παιδί για την καριερα-πες καλυτερα οτι περιμένεις να επιβεβαιωθεις για την αξια σου μεσω της καριερας για να νιωσεις ετοιμη να κανεις παιδι. Τίποτα δε σταματα μια γυναικα που θελει να κανει καριερα. Τίποτα δε σταματα μια γυναικα που θελει να ζησει τη ζωη της-έχει ομως ηθικη.

Η ηθική που κολλάει; Είναι ΚΑΙ ανήθικο (εκτός από εγωιστικό - όπως είπες πριν) το να μην θέλεις να κάνεις παιδί; (είτε τώρα, είτε και ποτέ)

Πάρε την Μ.Σταματερη,τη δημοσιογραφο. Έκανε παιδι στα 20,χωρισε στα 25 και κανει καριέρα στα 40+. Ας είμαστε ρεαλιστες,όχι αμοραλιστες. Τελεια.

Να την πάλι η ανηθικότητα... Δηλαδή πρέπει να κάνω παιδί για να μην είμαι ...ανήθικη;
Δεν το θέλω λέμε, να το κάνω με το ζόρι; Δεν νιώθω κανένα μητρικό ένστικτο, δεν νιώθω γλυκούλα, ευαίσθητη και συναισθηματική, δεν γουστάρω να είμαι έτσι στην τελική. ΕΛΠΙΖΩ ότι θα τα έχω αυτά κάπου στα 35 μου. Αν δεν τα έχω ούτε τότε, προφανώς δεν θα κάνω παιδί ποτέ. Δεν είμαι τόσο απάνθρωπη

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 16 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[pote ksana]

Το να κάνεις ένα παιδι ανεπιθυμητης εγκυμοσυνης σε κατατάσσει στο 10% των γυναικών που δε θα έριχναν το παιδί τους για προσωπικούς (δηλ.εγωιστικούς αν μη τι αλλο) λόγους.΄
Επίσης το να κανεις παιδί δεν σε κατατάσσει στην κατηγορία των γυναικών χωρίς ζωή και φιλοδοξίες.
Επίσης επιμένω,μπορείς να γινεις 10% και να έχεις οικογένεια. Αν πετύχω ως συγγραφέας -που είναι η φιλοδοξια μου- δεν προκειται να σταθει εμποδιο η οικογενεια μου. Το μυαλο μου θα με κάνει 10% όχι η οικογενειακή μου κατάσταση. Ο άντρας και τα παιδια μου θα με στηρίζουν ο μεν οικονομικά τα δε ηθικά.
Μήπως η Κικη Δημουλά έχασε τον οιστρο της επειδη παντρευτηκε? Οχι, αντιθετα την ωφελησε δημιουργικα η περίοδος αυτή. Μήπως η Ναταλία εμπόδισε με την φυσικη της παρουσία τον πατέρα της Φρέντυ Γερμανό απ'το να γράφει κορυφαία βιβλία? Μήπως η πλειοψηφία των ελληνίδων γυναικών βουλευτων-μπορεις να το τσεκαρεις αυτο- δεν ειναι παντρεμενες με παιδια(πχ.Γιαννάκου,Γεννηματά,Μπακογιάννη,Ράγιου)? Κι όμως,έφτασαν ψηλά.
Υπάρχουν πολλα παραδείγματα,παλια και σημερινα.
Όταν λες οτι μια γυναικα που κατ'αναγκη γινεται μητέρα προσαρμοζεται όπως προστάζει η ανθρώπινη φύση,το αποτέλεσμα αυτής της πράξης δε λέγεται προσαρμογή? Αν όχι θα σκισω το πτυχίο φιλολογίας μόλις το πάρω.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 16 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Corpse Bride]

Βρε ποτε ξανα, γιατι δε δεχεσαι οτι δεν ειναι ολος ο γυναικειος πληθυσμος πλασμενος για να γενναει; Δεν το θελουν ολοι, τι να κανουμε. Φυσικα και μπορει να συνδυαστει μητροτητα με καριερα, ολα μπορουν να συνδυαστουν ΑΝ το θελει καποια. ΑΝ!!

(Ξεχασες την Αλιμπερτη και τον Μικρουτσικο .. Για τη Δημουλα παει κι ερχεται, αλλα αυτη η Σταματερη και η Ραγιου με πεθαναν.. Btw το Ναταλακι που ειναι ^^πετυχημενο^^ αν και κορη του πατερα Φρεντυ πως το κρινουμε; )

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 16 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[pote ksana]

Όσο για τις ''γενικεύσεις'' περι επιθυμίας κάθε γυναίκας για γάμο στο άμεσο/μακρινό/ο,τι θες μέλλον -χωρίς να υποννοώ απολύτως τίποτα παραπάνω απ'αυτό ακριβώς που γράφω- η άποψή μου είναι η εξής,,
Αποκλείω να υπάρχει ετεροφυλόφιλη,συναισθηματικά και πνευματικά ισορροπημένη γυναικα που θα έχει ως επιλογές α)το γάμο, β)την καριέρα, γ) το γάμο μαζι με την καριέρα, και θα προτιμήσει την καριέρα σκέτο. Το αποκλείω.
Εκτός αν είναι ανασφαλής,έχει συμπλέγματα,ψυχικά τραύματα απ'την οικογένεια, ομοφυλοφιλικές τάσεις,χωρισμένους γονείς, εμπειρία βιασμού και άλλες μη φυσιολογικές καταστάσεις. Εκεί το δέχομαι.
Επίσης ξέρω,κι έχω δει στη ζωή και σε ιστορίες που έχω ακούσει,γυναίκες που έχουν πάθος για την καριέρα τους γιατί 1.Όταν ηταν μικρές δέχτηκαν ερέθισμα για μια τέχνη (όπως εγώ με τη λογοτεχνία),για ένα επάγγελμα,ένα λειτούργημα,ένα άθλημα,ένα κοινωνικό στόχο,μια πολιτική φιλοδοξία και ορκίστηκαν στον εαυτό τους να φτάσουν πάση θυσία αυτό το στόχο,θυσιάζοντας χρόνο και κόπο,αποσκοπώντας σε αργή ή γρήγορη-επίτευξη πάντως-του στόχου και, 2. Γυναίκες χωρίς ζωή,δυστυχισμένες για κάποιο σκοτεινό λόγο,που βλέπουν την επιτευξη του στόχου ως μοναδική ευκαιρία αποδοχής του εαυτού τους απο τον κόσμο και κατ'επέκτασιν τον εαυτό τους,που θυσιάζουν προσωπική ζωή για να πετύχουν,μόνοι ή με φίλους-συμμάχους και κάνουν ο,τι θες για να πετύχουν,δουλευοντας ακαταπαυστα με ανεξήγητη δύναμη,γιατι μόνο ετσι δεν σκέφτονται τις προσωπικές τους τραγωδίες.
Το παράδειγμα 1 αν έμενε έγκυος θα το κρατούσε,θα ήταν περήφανη γι'αυτο,ίσως παντρευόταν,αλλά είναι αρκετά γυναίκα ωστε να μην χρειαστεί τη συνδρομή ενός απρόθυμου πατέρα,και μετά κόπων κι αγώνα θα εφτανε τον αρχικό στόχο.
Το παράδειγμα 2,θα έκανε έκτρωση και στη φαντασια της το φανταστικό χέρι της άδικης κοινωνίας θα την εσπρωχνε στην πορτα του γυναικολογου,θα ενθαρρυνε και θα καθησυχαζε τις τυψεις της λεγοντας πως ''άλλοι φταινε'' κσι πως '' πρέπει να σκοτωσω το παιδι μου για να μην γινω ξεφτιλα στον μπαμπα και για να κάνω καριέρα'',και στα 40 της ανύπαντρη κατα τα λεγόμενα της απο επιλογη -για να το λεει- θα κλαίει την μοιρα της και θα προσπαθεί -ματαια-να πεισει τον εαυτό της οτι είναι ευτυχισμένη με την καριέρα. Αφού δε θα μπορουσε να παιξει το δυσκολο ρολο της μητερας-συζυγου.
Εχω συναντήσει κι απ'τα δυο είδη κι έχω βγάλει τα συμπεράσματα μου. Δεν λέω οτι κάθε γυναικα ΠΡΕΠΕΙ να κρτάει το ανεπιθυμητο παιδι της.. έχουμε ελευθερια επιλογής....αλλά οι Χ λογοι που οδηγουν στην έκτρωση,με τίποτα δε τη δικαιολογουν. Δεν είναι ένα απλό λάθος. Σκοτώνεις ένα παιδί. Παιδί είναι, όχι μηρμύγκι. Ελπίζω σε 10 χρ'ονια που θα είμαι 30 να μην έχω χάσει κι εγώ αυτό που θεωρείται γελοια ευαισθησία. Μόνο αυτό.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 16 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Corpse Bride]

Το βλεπεις απλοικα το ζητημα, και στο μυαλο σου ειναι (?) ή η εκδοχη της μελωδιας της ευτυχιας, η της κακιας μητριας της Χιονατης. Μεχρι να φτασουμε απ'το ενα ακρο στο αλλο, υπαρχουν πολλες διαβαθμισεις.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 16 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.