Ο πραγματικός χαρακτήρας αποτυπώνεται ευκρινέστατα και αυθεντικότατα στην <<εξωτερική>> εμφάνιση του άλλου, ίσως μα΄λιστα να είναι ο μόνος τρόπος να αποτυπωθεί τόσο καλά, καθώς ο <<εξωτερικός>> με τον <<εσωτερικό>> κόσμο όχι μόνο συνδέονται, αλλά ποιος μπορεί να πει πως ο δεύτερος υπάρχει ή πως δεν ταυτίζονται;
Μέσω της αισθητικής εμπειρίας των πρώτων στιγμών που περνάς με τον άλλο καταλαβαίνεις το ποιόν του και τη μοναδικότητα του περισσότερο απ' ότι όταν τον "γνωρίζεις", δλδ μαθαίενις όλα τα κοσμικά και κοσμητικά στοιχεία γι' αυτόν. Οι άγγλοι έχουν μια σχετίκη έκφραση: You can judge a man by the strength of his brow and the strength of his word.
Αλήθεια η αρετή δεν αποτυπώνεται στην εξωτερική εμφάνιση και την αύρα κάποιου-οποιουδήποτε; Στα μάτια του άντρα δε βλέπεις το κουράγιο, το φιλότιμο και τη ρώμη; Στα μάτια της γυναίκας δε βλέπεις τη θηλυκότητα;
Θοδωρή θα διαφωνήσω μαζί σου.
Ξέρεις πόσοι λύκοι με προβιά προβάτου βρίσκονται γύρω μας;
Εννοώ πόσοι άνθρωποι με τους οποίους διασταυρωνόμαστε, συναντιόμαστε, γνωριζόμαστε και ενώ μπορεί να μας ενθουσιάσουν, αργότερα να διαπιστώσουμε ότι η πρώτη εικόνα ήταν εντελώς το αντίθετο από τον χαρακτήρα τους;
Ξέρεις πόσες γλυκές, χαριτωμένες, όμορφες γυναικείες φατσούλες κρύβουν μέσα τους μέγαιρες και πόσοι όμορφοι, ρωμαλαίοι άντρες κρύβουν μέσα τους το απόλυτο τίποτα;
Η πρώτη εμφάνιση είναι απλά μια πρώτη θετική εικόνα η οποία σε καμία περίπτωση δεν είναι σίγουρο ότι ταυτίζεται με τον εσωτερικό κόσμο του άλλου!
Θα πρέπει να ξοδέψεις χρόνο να συναναστραφείς και να τον γνωρίσεις από όσο περισσότερες πλευρές μπορείς ώστε να ψιλοείσαι σίγουρος για το ποιόν του.
Είναι σαν ένα βιβλίο με πανέμορφο εξώφυλλο που μας ενθουσιάζει και το αγοράζουμε και το περιεχόμενό του μας απογοητεύει οικτρά!
Τίποτα απολύτως από το "μέσα" δεν αποτυπώνεται στο "έξω". Ούτε το ποιόν ούτε η μοναδικότητα ούτε η αρετή ούτε το κουράγιο ούτε το φίλότιμο ούτε τίποτα!
Δεν μιλάω για αγάπη επειδή αυτό είναι μεγάλο και σοβαρό πράγμα, για έρωτα μιλάω.
Δεν ερωτευόμαστε μια όμορφη εικόνα, ερωτευόμαστε άνθρωπο!
