το ιδιο λεμε απλα οπως παντα εδω μεσα ολοι εχετε την ταση να παρεξηγιεστε.........ντεβι φορ γιου
αν το κοριτσι περνει 700Ε και το αγορι 1700Ε ποιος θα κερναει ρε παιδια?δηλαδη θα πρεπει η κοπελα να του πει:κοιτα δεν εχω λεφτα ή θα κερασεις ή δε βγαινω? δε θα πρεπει ο αλλος να το καταλαβει?
το ιδιο ισχυει και τουμπαλην!
Αυτό στέκει σε περιπτώσεις όπου ο έχων / η έχουσα μεγαλύτερη οικονομική άνεση επιμένει να πηγαίνει το ζευγάρι σε ακριβά μέρη. Εκεί όντως, δεν φταίω εγώ ρε φίλε αν εσύ θες να πηγαίνεις κάθε μέρα για σούσι ενώ εμένα με παίρνει το πολύ μια φορά την εβδομάδα.
Αν όμως πηγαίνουν σε μέρη που θα πήγαινε και αυτός/η με τη μικρότερη οικονομική άνεση ούτως ή άλλως, γιατί να πληρώνει ο ένας;
Επίσης, αυτό που λες το κάνεις και με φίλους σου; Αν δηλαδή κάποια φίλη σου έχει μεγαλύτερη οικονομική άνεση (δεν ανέφερες δα και καμιά τραγική διαφορά του στυλ 700 vs 5000) πληρώνει ΠΑΝΤΑ αυτή όταν βγαίνετε;
Πλάκα έχει πάντως να κατηγορείς (αγενέστατα) τους άλλους ώς έχοντες καβούρια στις τσέπες επί σειρά ποστς (ενώ μάλιστα πολλές απ'όσους υποστηρίξαμε πιο ...ισορροπημένες καταστάσεις είμαστε γυναίκες, λολ!), ενώ εσύ είσαι αυτή που απαιτεί να την κερνάνε επί μονίμου βάσεως αν δουλεύουν περισσότερο (διότι δεν τους τα χαρίζει κανείς).
Πάντως, απ'όσο έχω δει σε φίλους και γνωστούς, οι άντρες όταν κερνούν συνέχεια καθόλου αψήφιστα δεν το παίρνουν όπως δείχνουν. Καταλαβαίνουν πολύ περισσότερα απ'όσα νομίζετε. Κατά βάθος τους ενοχλεί και (ανεξαρτήτως οικονομικής τους άνεσης) τις υποτιμούν τέτοιες γυναίκες, όσο cool κι αν προσπαθούν να το παίξουν σε αυτές. Μόνη εξαίρεση κάτι φαλλοκράτες που θεωρούν ότι έτσι πρέπει να γίνεται, αλλά αυτοί τις υποτιμούν ανεξαρτήτως λοιπών συνθήκων
There is no such thing as a free lunch κορίτσια, ή αλλιώς, δεν μπορείς να έχεις και την πίτα ολόκληρη (να σε κερνάει συνεχώς) και το σκύλο χορτάτο (να σε σέβεται).
Και υπάρχει και η άλλη πτυχή του θέματος, αν δεν τους τρέχουν από τα μπατζάκια τα χρήματα και they struggle για να τα καταφέρουν να κερνούν συνέχεια. Θυμάμαι καλό μου φίλο --τρελά ερωτευμένο εκείνη την περίοδο-- να μου κλαίγεται (στην κυριολεξία) για το τι θα κάνει που δεν του φτάνουν τα λεφτά να την κερνάει συνέχεια όπως αυτή φαινόταν να περιμένει και να θέλει. Κάτι τέτοια είναι τα πρώτα αρνητικά συναισθήματα που αρχίζουν να σιγοτρώνε τον έρωτα των πρώτων ημερών και προσωπικά, θα προτιμούσα να τα αποφύγω όσο μπορώ.
Ή μήπως περιμένεις chriss να σου πει ο άλλος στα πρώτα ραντεβού "ξέρεις, δεν βγαίνω"; Οι περισσότεροι άνθρωποι, και ειδικά οι άντρες, το θεωρούν ταπεινωτικό να παραδεχτούν κάτι τέτοιο, πόσο μάλλον στο άτομο του οποίου η γνώμη μετράει γι'αυτούς περισσότερο από όλων των άλλων μαζί.
