Άλλο το «φταίνε οι γονείς που έτσι καταντάει», αυτή είναι ΑΛΛΗ συζήτηση και πάει πιο πίσω...γι' αυτό που συνέβη τις προάλλες φέρουν (άμεση) ευθύνη οι γονείς;
Μπορούσαν να κάνουν κάτι για να το αποτρέψουν (νόμιμα, όχι π.χ. σε κλειδώνω στο σπίτι με το ζόρι) και δεν το έκαναν;
Συγγνώμη...αλλά ως γονιός δεν μπορώ να δω μεμονωμένα τί έγινε τις προάλλες, χωρίς να σκεφτώ παράλληλα πώς μεγάλωσε αυτό το "παιδί". Και το κάθε παιδί...Για μένα είναι άρρηκτα συνδεδεμένα αυτά τα δυο : Το πως μεγαλώνω, καθορίζει και τη μετέπειτα ζωή, αποφάσεις, επιλογές κ.λπ.
Οπότε δεν είναι άλλη συζήτηση, είναι η ίδια συζήτηση, με άλλες προεκτάσεις.
Και εδώ (στο συγκεκριμένο περιστατικό...), έχουμε να κάνουμε με ξενοδοχεία, λεφτά που έρχονται από 65χρονους, κόκες, κ.λπ. (αυτά είναι, στο περίπου, τα δεδομένα...). Οπότε λογικό δεν είναι ν΄ αναρωτηθώ για τις επιλογές της ; Για το πως έφτασε να κάνει τέτοιες επιλογές και να παίρνει τέτοιες αποφάσεις ; Ότι έχει και ατομική ευθύνη είναι δεδομένο. Αλλά αρκεί ; Εμένα το
"τα ΄θελε και τα ΄παθε, πήγαινε γυρεύοντας...", δε με ικανοποιεί. Ειδικά όταν μιλάμε για τέτοιες ηλικίες και σαν μπαίνουν ναρκωτικά στη μέση...
Και δεν αναφέρομαι στην ευθύνη ως ευθύνη, για τη συγκεκριμένη χρονική στιγμή (τί θα μπορούσαν να κάνουν σαν πήγε στο ξενοδοχείο, "ήπιε" κ.λπ.), αλλά για γενικότερη ευθύνη που πάει κάποια χρόνια πίσω...
Και ναι, νομικά είναι ενήλικας. Ενηλικιώθηκε στα 18. Αλλά είναι σε μια μεταβατική φάση...Και ας ξέρει (ξέρουν...) τα πάντα σχεδόν και έχουν "ξυπνήσει" χρόνια πριν...
Ξέρεις είναι πάρα πολύ εύκολη και βολική η...μόνο ατομική ευθύνη. Συμφέρει και τον κάθε ανεπαρκή γονιό να πάρει συγχωρογχάρτι για την κάθε μαλακία που ΄χει κάνει και φτάνει το παιδί του σε τέτοιες συμπεριφορές και επιλογές (και για να μην παρεξηγηθώ, μιλώ γενικότερα και όχι συγκεκριμένα...).