Κλαίω, άρα αγαπάω;

...
Παντως δε θα λεγα οτι πρεπει να συνδεεουμε το κλαμα με κατι αρνητικο απαραιτητα. Υπαρχει κοσμος που κλαιει απο χαρα, που κλαιει απο φοβο μηπως χασει κατι (οχι επειδη λειπει κατι) ....

ε ναι κ εγώ αυτό είπα...
υπάρχει κ η σιγκίνηση κ η χαρά κτλ.... (για να μη βγούμε εκτός θέματος σταματώ εδώ)


Τώρα για να πω κ εγώ τη γνώμη μου, σίγουρα δε σημαίνει πως αν κλαίμε δεν υπάρχει αγάπη, απλά εγώ, τουλάχιστον, .......

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 18 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
Όταν αγαπάς πραγματικά, πονάς..........Για μένα, καταλαβαίνεις πόσο πολύ αγαπάς όταν κινδυνεύεις να χάσεις τον άλλον......

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 15 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
Όταν αγαπάς πραγματικά, πονάς..........Για μένα, καταλαβαίνεις πόσο πολύ αγαπάς όταν κινδυνεύεις να χάσεις τον άλλον......
Ναι, αλλά η συζήτησή μας είναι για το ανάποδο. Ακόμα και αν όντως ισχύει το ότι ναι, άμα αγαπάς θα πονέσεις και θα κλάψεις για τον άλλον, αυτό δεν σημαίνει ότι ισχύει κατ' ανάγκην και το αντίστροφο: εάν κλαις, σημαίνει ότι ντε και καλά αγαπάς τον άλλον.

Το κλάμα γενικά πρόκειται για μια περίεργη ψυχοσωματική έκφραση των συναισθημάτων του ανθρώπου και δεν νομίζω ότι έτσι εύκολα μπορείς να εξάγεις συμπεράσματα όσον αφορά τι το προκάλεσε.

Έτσι λοιπόν, μία αποτυχία στον προσωπικό τομέα που οδηγεί σε εκδήλωση κλάματος, δεν σημαίνει αναγκαστικά ότι αγαπάς την άλλην. Οι λόγοι μπορεί να είναι διάφοροι, φερ' ειπείν να πρόκειται για μαζική συσσώρευση κακών συγκυριών και να ξεχείλισε το ποτήρι, ή να σε πέτυχε στη φάση που είσαι ερωτευμένος με την άλλη, οπότε αυτή η απώλεια να σου πλήγωσε τον εγωισμό σου. Το να είσαι ερωτευμένος με ένα άτομο δεν σημαίνει αναγκαστικά ότι το αγαπάς, είναι δύο διαφορετικά πράγματα. Συνήθως πρώτα είναι ο έρωτας - το συναίσθημα του να ποθήσεις την άλλη, να θέλεις να την κάνεις δικιά σου, να της κάνεις έρωτα και όλα τα συναφή - και ύστερα η αγάπη - το να αρχίσεις όντως να δένεσαι με αυτήν.

Συμπερασματικά, δεν μπορείς να ξέρεις πού οφείλεται μία τέτοια συναισθηματική εκδήλωση. One way or another, αυτό που πρέπει να κάνεις είναι να το ξεπεράσεις και να προχωρήσεις παρακάτω, όποιος κι αν ήταν ο λόγος. :)

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 15 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
Ο πραγματικος ερωτας δεν σε κανει ποτε να κλαις.....:loveangel:kissing:

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 14 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
Οταν κλαις δεν σημαινει απαραιτητα οτι αγαπας...
στην δικη μου περιπτωση πεφτει πολυ κλαμα οταν ο αλλος μου τσαλαπαταει τον εγωισμο...

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 14 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
Ο πραγματικος ερωτας δεν σε κανει ποτε να κλαις.....:loveangel:kissing:
Μπορεί όμως κάποτε να τελειώσει και να κλάψεις.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 14 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
εγώ όταν αγαπάω κάποιο άτομο που δεν μπορώ να έχω και έτσι δεν ξέρει καν το τι νιώθω γι'αυτό, ρίχνω το κλάμα της ζωής μου..γενικά παθαίνω ψιλοκατάθλιψη, μου κόβεται η όρεξη και δεν κοιμάμαι πολύ. είναι απαίσιο συναίσθημα και εύχομαι να μη νιώσει κανένας όπως νιώθω εγώ.. οι άλλοι στη θέση μου το παίρνουν πιο χαλαρά, αλλά εγώ χάνω τη γη από τα πόδια μου..δεν βλέπω τίποτα άλλο, δεν σκέφτομαι τίποτα άλλο..μόνο το ότι αγάπησα και πόνεσα απίστευτα για ένα άτομο που δε θα το μάθει ποτέ.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 14 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
Εμενα το κλαμμα δε μου βγαινει καθολου και γενικα δεν εχω κλαψει ποτε για σχεση. Επίσης για αλλα πραγματα δν μου βγαινει καθολου ευκολα, δν ξερω, ισως να φταει οτι ειμαι καπως κλειστος χαρακτηρας και δε μου αρεσει καθολου να εκδηλωνομαι, αυτο δε σημαινει ομως οτι δεν εχω αισθηματα. :P Kαι δε θεωρω οτι το κλαμμα δειχνει και αγαπη απαραιτητα τοσο κατα τη διαρκεια της σχεσης οσο και οταν αυτη τελειωσει, μπορει απλως να δειχνει οτι εσυ πληγωθηκες και θιχτηκες με ο,τι εγινε δλδ μονο.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 14 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
...:P Kαι δε θεωρω οτι το κλαμμα δειχνει και αγαπη απαραιτητα τοσο κατα τη διαρκεια της σχεσης οσο και οταν αυτη τελειωσει, μπορει απλως να δειχνει οτι εσυ πληγωθηκες και θιχτηκες με ο,τι εγινε δλδ μονο.

Το κλάμα, έτσι ή αλλιώς, ξεκινάει από το φόβο πχ μίας υφιστάμενης απώλειας ή, ακόμη, και μίας πιθανής απώλειας. Εδράζει δλδ εκεί από όπου πηγάζει και η πιο συνηθισμένη αγωνία του κάθε επενδυτή! Μόνον η χαρά μπορεί να συνοδεύει με τα χρώματά της (γέλιο, χαμόγελω ή έστω και η χαρμολύπη)την πραγματική αγάπη, προς τον άλλον!

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 14 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
Και το κλάμα μια χαρά συνοδεύει την αγάπη... Όλα στην ανάλογη στιγμή και ώρα. Αλλά το κλάμα μπορεί να είναι και απο εγωισμό.......

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 14 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
Σε καμια περιπτωση δεν αληθευει αυτο! Δεν ειναι αναγκη να πονεσεις για να ξερεις οτι αγαπας. Η αγαπη οντως καποιες φορες πληγωνει, αλλα δεν σημαινει οτι επειδη κλαις, αγαπας!

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 14 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
Κλαίω, άρα αισθάνομαι.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 14 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
Το θέμα είναι οι καλές στιγμές να υπερνικούν τις κακές και ακόμα κι αυτές να μπορούν με κάθε τρόπο να ξεπεραστούν...σίγουρα και θα κλάψεις και θα στεναχωρηθείς και θα "χτυπηθείς" για κάποιον, απλά αν τον αγαπάς μέσα απ'αυτόν,γίνεσαι καλύτερος κι εσύ ο ίδιος. Συνεπώς ο πόνος ή ενδεχομένως το κλάμα, όπως λέτε, δεν είναι ο μόνος τρόπος να αισθανθείς και να καταλάβεις αν υπάρχει αγάπη!:)

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 14 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
Μην φοβόμαστε να εκφραστούμε.... όλα τα συναισθήματα μετράνε στην Αγάπη....και η χαρά και η λύπη και η ευτυχία....
Σίγουρα όμως δεν είναι Αγάπη αν η λύπη είναι περισσότερη από την ευτυχία...
Δεν πληγώνει η Αγάπη αλλά οι πράξεις των ανθρώπων,
που δεν μπορούν να χειριστούν πολλές φορές αυτό το τόσο απλό αλλά ταυτόχρονα και τόσο μεγάλο....

Το λέω εγώ που δεν μου αρέσει να κλαίω....ούτε να βλέπω παραπονεμένα κλαμένα μάτια....:redface::(

Από την άλλη πλευρα όταν σε αγαπούν και αγαπάς νιώθεις δυνατός.. οπότε γιατί να κλάψεις;;;;;

Όταν νιώθω πως με αγαπάνε, αισθάνομαι δυνατός...
Κι όταν υπάρχει κάποιο πρόβλημα, ξέρω πως μπορώ να προσπαθήσω και να το λύσω μόνος μου. Από το βιβλίο της Τρέις Μορόνι Αγγίζω και αισθανομαι.Τα συναισθήματα.Αγάπη
koyneli.png

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 14 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
Κλαμα=πονος-συναισθημα,αρα εχεις ηδη επηρεαστει εσωτερικως...το μονο που μενει ειναι να προσδιορισεις για ποιον λογο κλαις...δεν σημαινει οτι επειδη κλαις αγαπας κιολας.Δεν συμβαινει απαραιτητα αυτο.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 14 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
Είναι ενα ικανο δειγμα για να καταλαβεις οτι οντως αγαπας, αλλα δεν ειναι απολυτο. Πολλοι ανθρωποι πονανε και το βιωνουν εντελως εσωτερικα, δεν ξεσπανε πχ με το κλαμα... Ειναι λιγο λεπτο λοιπον το θεμα κατ' εμε.. Τα δακρυα μπορουν να προελθουν απο τον πονο αλλα δεν ειναι απαραιτητο να κλαψεις οταν πονας, if that makes sense.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 14 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
Πολλοι ανθρωποι πονανε και το βιωνουν εντελως εσωτερικα, δεν ξεσπανε πχ με το κλαμα.
και αυτοι πονανε πολυ χειροτερα

σκας καταρρεεις.απο μεσα,,
ενω αυτος -η που το εξωτερικευει και κλαιει,,αποσυμπιεζεται..

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 14 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
Οχι απαραιτητα, αν και οι αγαπες πονανε. Πιστευω πως αν βρεις καποιον που αξιζει πραγματικα και τον αγαπησεις δεν θα σε κανει να κλαψεις.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 13 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
και αυτοι πονανε πολυ χειροτερα

σκας καταρρεεις.απο μεσα,,
ενω αυτος -η που το εξωτερικευει και κλαιει,,αποσυμπιεζεται..

Εγώ πάλι πιστεύω το αντίθετο :redface:
Αυτοί που ξεσπάνε εύκολα με κλάμα,
φωνές, και γενικά ξεσπάσματα,
βρίσκονται σε συνεχείς σύγχυση.
Δηλαδή μπορεί να τους πιάσει στο κρεβάτι το βράδυ,
μπορεί να τους πιάσει όταν χαζεύουν φωτογραφίες,
μπορεί να τους πιάσει την ώρα που περιμένουν
το λεωφορείο στη στάση.

Από την άλλη μεριά, αυτοί που τα κρατάνε,
λυγίζουν μια φορά,μια αλλά καλή έτσι;
τα κάνουν όλα πουτάνα για ένα βράδυ,
είτε έξω με παρέα, είτε σπίτι αγκαλιά με το ουίσκι
και το youtube να έχει πάρει φωτιά.

Αυτό το λέω καθαρά επειδή είναι κάτι που το παρατηρώ γύρω μου, εγώ δυστυχώς λόγο του μαζοχισμού μου ανήκω στη πρώτη κατηγορία της κλάψας, και εύχομαι να μπορούσα να μην είμαι έτσι, γιατί πραγματικά τα ξεσπάσματα μου με έχουν ξεφτιλίσει άπειρες φορές, σε δρόμους, μαγαζιά,στάσεις, στους δικούς μου στο σπίτι κλπ :(

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 13 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
Καλα δεν ειναι απολυτο οτι οποιος κλαιει αγαπαει,υπαρχουν ανθρωποι που κλαινε με το παραμικρο για παραδειγμα,οι καποιοι αλλοι
που κλαινε ψευτικα

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 13 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

Χρήστες Βρείτε παρόμοια

  • Τα παρακάτω 0 μέλη και 1 επισκέπτες διαβάζουν μαζί με εσάς αυτό το θέμα:
    Tα παρακάτω 1 μέλη διάβασαν αυτό το θέμα:
  • Φορτώνει...
Back
Top