Μη παραγνωριζουμε παντως, τις συνθηκες και τις περιστασεις.
Αλλη ωρα θα κανουμε,σα γυναικες, για να ετοιμαστουμε να βγουμε πρωτο ραντεβου( λεω εγω τωρα) και αλλη για να ειμαστε απλα περιποιημενες για μια εξοδο με την κολλητη.
Φυσικα,το ζητημα ειναι,οπως ειπαν και αλλα μελη, αν ξερουμε οτι θα αργησουμε, να εχουμε σχηματισει ενα αλφα πλανο ντυσιματος στο μυαλο μας η να αρχισουμε νωριτερα,για να μη φτασουμε αργοπορημενες,γιατι εννοειται σε κανεναν δεν αρεσει να περιμενει.
Το θεμα δεν ειναι ουτε ψυχολογικο,ουτε καμια ιδιαιτερη υπερβολη των περισσοτερων γυναικων να ειμαστε υπερφτιαγμενες και στην τριχα, αλλα η νορμα(με τα περιοδικα που επηρεαζουν μπλα μπλα που ειπωθηκε πριν,συμφωνω απειρα πολυ) στην οποια μαθαινουμε απο μικρες. Επισης ,ειναι πολυ φυσιολογικο να μην αισθανομαστε καλα με τον εαυτο μας, αν θεωρουμε οτι δεν εχουμε καλη εικονα βγαινοντας εξω οπως να ναι και το θεμα σε πρωτη φαση ειναι πως βλεπουμε εμεις τον εαυτο μας.
Επιπλεον το δειγμα 10-20 αντρων απο δω μεσα δεν ειναι αντιπροσωπευτικο για το ποση ωρα σπαταλουν καποιοι μπροστα απο τον καθρεφτη τους οποτε δεν τιθεται καν θεμα παραπονων,για το ποσο αργουμε εμεις
Προσωπικα και επιβεβαιωνω μαλλον μια απ τις γενικες αληθειες που λεει και ο Διας, οσο ημουν μικροτερη δε με ενοιαζε καν, βαριομουν κιολας να κανω πολυ ωρα να ντυθω και δεν πολυπροσεχα. Οσο μεγαλωνεις ομως,καταλαβαινεις ορισμενα πραγματα

