Αυτό το έργο κατέβηκε μετα απο εντολή του Υπ. Εξ της χωρας, επειτα απο απαιτηση των ημιπαραφρονων ταλιμπαν της «Νικης».
Ποση ντροπή πια να αντεξει κανεις σε αυτη τη χωρα;
Artwork: Γεωργία Λαλέ (Georgia Lale), φτιαγμένο "από σεντόνια, δωρεά γυναικών που ζουν στην Ελλάδα. Αυτές οι γυναίκες έχουν φαινομενικά λίγα κοινά πράγματα, αλλά όλες έχουν ξαπλώσει σε αυτά τα σεντόνια απελπισμένες και φοβισμένες. Η πλειονότητα των θυμάτων γυναικοκτονίας δολοφονούνται στα σπίτια τους και στα κρεβάτια τους. Η ζωή τους τελειώνει στο κρεβάτι που στρώνουν κάθε πρωί. Τα σεντόνια τους απορροφούν το αίμα τους".
Τα σύμβολα δεν φθείρονται επειδή αλλάζεις το χρώμα για να δείξεις την έμφυλη βία κατά των γυναικών και τις γυναικοκτονιες. Γιατι; Μα ακριβως επειδή είναι.. σύμβολα, είναι συμβολικά αντικείμενα που κρύβουν μια ιστορία. Εδώ το ροζ συμβολίζει τις Ελληνίδες γυναίκες που έχουν κακοποιηθει και δολοφονηθει από άντρες. Συμβολικά λοιπόν είναι σα να έχει εμποτιστει η ελληνική σημαία με το αίμα τους και γιαυτο έχει γίνει ροζ-σομον-κόκκινο.
Όταν ο λευκός πύργος και ο Παρθενώνας φωτίζονταν με προβολείς με χρωμα, μπλε για Unicef το 2019 και της Γαλλίας το 2015 με κόκκινο άσπρο μπλε, αλλοιωθηκε το εθνικό μας συμβολο; Οχι φυσικά. Και τότε μαλιστσ ήταν προβολη πάνω στο ένα και μοναδικό σύμβολο και κτίριο, πανω στο ιδιο το κτιριο. Τότε γιατί δεν ήμασταν "ουγκα ουγκα μα μου εθνικισμος" οταν μια ξενη σημαια (δεν εχει σημασια ποια) εντυσε με τα χρωματα της τον Παρθενωνα μας, το κορυφαιο μας ιστορικό, πνευματικο και πολιτιστικο μας εργο; Τώρα μιλάμε για ένα έκθεμα σε ένα μουσείο στην Αμερική το οποίο προβάλλει ταυτόχρονα την Ελλάδα, τη σημαία μας και ταυτόχρονα την εμφυλη βία για να ευαισθητοποιησει. Και ναι με αυτόν τον τρόπο, είναι πολύ θετικό. Κανένας λόγος προσβολής δεν τίθεται. Τα σύμβολα μας είναι για να χρησιμοποιουνται στο παρόν και στο μέλλον, αντικατοπτριζοντας συνεχώς τις εξελίξεις και προσαρμοζομενα. Αν δεν το κάνουν, τότε μένουν μόνο στο παρελθόν και θαβονται παρέα με τους "αρχαιους ημών προγόνους". Δεν το θέλουμε κάτι τέτοιο. Τα θέλουμε ζωντανά δυναμικά πολιτιστικα κειμήλια που να λένε όλες τις ιστορίες μας, και του παρελθόντος και του παρόντος.