Το θέμα που τίθεται είναι ότι από εκεί που υπήρχε ένα σχετικό σημείο αναφοράς για το πότε ξεκινά η αλλοίωση ενός προϊόντος(=ημ.λήξης),
τώρα το κράτος ορίζει χρονικά διαστήματα στην αλλοίωση (εβδομάδα, μήνα, 3 μήνες). Πως βγήκαν αυτά τα νούμερα; Θα μου το δικαιολογήσει κάποιος;
Το κράτος όχι μόνο επιτρέπει να πωλούνται αλλοιωμενα προϊόντα, αλλά θα βγάζει και κέρδος από αυτό. Πως; από εκεί που τα προϊόντα αυτά θα πήγαιναν προς απόσυρση, τώρα που θα πωλούνται θα εισπρατει και ΦΠΑ από αυτά!!!
Κατα την γνώμη μου, θα έπρεπε να βγαίνουν σε προσφορά τα προϊόντα που πλησιάζει η λήξη τους.
Όσον αφορά το προϊόντα ιδιωτικής ετικέτας. Συμφωνώ ότι η ποιότητα τους είναι συνήθως πολύ καλή. Όμως, στα προϊόντα αυτά υπήρχε η
καχυποψία ότι ίσως να είναι χαμηλότερης ποιότητας,εμφάνισης, γεύσης (όχι αλλοιωμένα).
Τα ληγμένα όμως είναι ΣΙΓΟΥΡΑ αλλοιωμένα (σε μικρό η μεγάλο βαθμο έχουν υποστεί αλλοίωση). Μπορεί να γίνει σύγκριση των καταστάσεων;