Λοιπόν τον τελευταίο χρόνο ασχολούμαι ΠΑΡΑ πολύ με το κυπριακό. Σε 4 μήνες ενηλικιώνομαι και μου φαίνεται πως η πρώτη μου ψήφος θα πάει στο περίφημο δημοψήφισμα (αν γίνει ποτέ βεβαίως βεβαίως).
Η κολλητή μου είναι τουρκόφωνη Κύπρια (έτσι θέλει να αποκαλεί τον εαυτό της). Όταν μια μέρα ήμασταν στην Οδό Λήδρας (στην οποία έχει ανεγερθεί έργο από την Ε.Ε. που συνδέει τα δύο "τμήματα" του νησιού - κάπως έτσι φαίνεται με την κυπριακή σημαία από τη μια και τη σημαία του ψευδοκράτους και της Τουρκίας από την άλλη ) μου ΑΡΝΗΘΗΚΕ κατηγορηματικά να πάμε μαζί στα κατεχόμενα.
Έχω γνωρίσει πολλούς
τουρκοκύπριους οι οποίοι διαμαρτύρονται για τους εποίκους. Κατηγορούν την Άγκυρα ότι μέσω αυτών ελέγχει την πολιτική της "ΤΔΒΚ", την οικονομία της, ακόμη και την κουλτούρα της (οι έποικοι δεν προέρχονται από τις κοσμοπολίτικες περιοχές της Τουρκίας όπως η Κων/πολη και η Άγκυρα αλλά από περιοχές με χαμηλό μορφωτικό επίπεδο. Κι έχω ακούσει από ανθρώπους που έχουνε πάει στα κατεχόμενα αλλά και από Τουρκοκύπριους ότι η κατάσταση είναι χάλια. Ξέρω μάλιστα ότι τον χρόνο που πέρασε υπήρξαν τουλάχιστον δύο περιπτώσεις ξυλοδαρμού Τουρκοκυπρίων που διαδήλωναν για επανένωση από τις κατοχικές δυνάμεις και ακόμη μία μαζική που αντιμετωπίστηκε με χλευασμό από την Άγκυρα.
Τώρα, εγώ ως "ελληνοκύπρια", σκέφτομαι ότι θα δεχόμουν 50.000 εποίκους (από τους ΤΟΥΛΑΧΙΣΤΟΝ 200.000 που υπάρχουν έναντι των 80.000 περίπου Τουρκοκυπρίων!) εφόσον στην Κύπρο ήδη υπάρχουν 50.000 Έλληνες και 25.000 Άγγλοι. (Άλλο θέμα οι βάσεις. Μεγάλο.)
ΔΕΝ δέχομαι το 50-50 όμως. Μια μικρή υπεροχή έστω και 60-40.
Και θεωρώ
λάθος την πολιτική του Χριστόφια , αν και αρχικά τον υποστήριξα. Πώς είναι δυνατόν να βγαίνει από τώρα (πριν ένα μήνα ίσως
να λέει ότι
ΔΕΝ θα ασκήσει βέτο στις ενταξιακές διαπραγματεύσεις της Τουρκίας; Αφού αυτό ήταν το ισχυρό μας χαρτί. Ακόμη και αν δεν είχε την πρόθεση να το κάνει, ας μην το ανακοίνωνε! Και επίσης, πώς είναι δυνατόν να μιλά με τόσο άσχημο τρόπο για τον Ταλάτ στον κυπριακό λαό;
Ας τον κατηγορήσει ΠΙΟ διπλωματικά.
Αυτό που θαυμάζω όμως είναι η πολιτική επαναπροσέγγισης του. Έχουν δημιουργηθεί
κινήματα τώρα στα οποία συμμετέχουν και ελληνοκύπριοι και τουρκοκύπριοι και θέλουν επανένωση της Κύπρου!
Πιστεύω ότι αν ενεργοποιηθούμε όλοι οι νέοι θα τα καταφέρουμε. Είναι ΑΠΛΟ. Ας πάρουμε το λόγο από τους πολιτικάντες. Έλεος πια.
Αυτό που
κατακρίνω τώρα περισσότερο απ'όλα είναι η δικαιολογία ότι "η κύπρος είναι ελληνική" σε οποιαδήποτε λύση πλην της "απελευθέρωσης". Δεν πρόκειται για ρομαντισμό αλλά για χαζομάρα. Όταν η διχοτόμηση στηρίζεται από λογικά επιχειρήματα, είναι δικαίωμα του καθενός να την υποστηρίζει. Αλλά συνθήματα του τύπου "ΚΑΤΩ ΤΑ ΧΕΡΙΑ ΟΜΟΣΠΟΝΔΙΑΚΟΙ, ΟΙ ΚΥΠΡΟΣ ΕΙΝΑΙ ΕΛΛΗΝΙΚΗ", τα ΣΙΧΑΙΝΟΜΑΙ. Κυρίως επειδή προέρχονται από νεολαία κόμματος το οποίο είχε στο παρελθόν υποστηρίξει τη χειρότερη δυνατή ομοσπονδιακή λύση (βλ. 2004, σχέδιο Ανάν).
