Η πρώτη μου επαφή με το μάτι ήταν όταν ήμουν 9 ετών στις διακοπές με τους γονείς μου όταν μια φίλη της μαμάς μου εντελώς ξαφνικά αρρώστησε, έπεσε στο κρεβάτι, δεν ξέρω τι ακριβώς ένιωθε. Ζήτησε από τη μαμά μου (που δεν πίστευε σε τέτοια πράγματα) να ανοίξει ένα βιβλίο και να της διαβάσει κάποια πράγματα και να κάνει τέλος πάντων αυτά που έλεγε το βιβλίο. Η μαμά μου το έκανε και η φίλη της σε λίγη ώρα ήταν καλά. Τότε άρχισα να πιστεύω στο μάτι.
Μου έχει τύχει να πάω με κάποιον για φαγητό, να είμαι μες στην τρελή χαρά, να τραγουδάω και ξαφνικά να με πιάνει πονοκέφαλος, να ζαλίζομαι, να νιώθω οτι θα πεθάνω. Με ξεματιάζει ο φίλος μου κι έγινα καλά. Μου έτυχε και πρόσφατα, στις διακοπές. Το μάτι υπάρχει, δεν ξέρω πώς λέγεται, κακή ενέργεια, μαγεία, πάντως υπάρχει.
Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 15 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.