Μία σου και μία μου;

[Ariana2018]

Πόσες ευκαιρίες δίνετε στους ανθρώπους;

Εγώ παλιοτερα έδινα πολλες, προσπαθουσα. Γενικότερα στις σχέσεις. Αν έβλεπα ψυχρότητα η απομάκρυνση, εκανα υπομονή και περιμενα. Διακιολογουσα τους άλλους. Επαιρνα πρωτοβουλιες και εκανα κινήσεις ξανά και ξανά.

Από μια ηλικία κι έπειτα, μου γυρισε ένα κουμπί και εχω γίνει πιο απαθής. Η τουλάχιστον έτσι επιδιωκω να φαίνομαι. Και το τηρώ. Μέσα μου όμως ενοχλουμαι ακομα. Νομίζω ο ανθρωπος δεν μπορει να αλλάξει ριζικά. Επίσης στις νέες μου σχέσεις δίνω μια εικόνα λίγο πιο διαφορετική από αυτή που ειμαι. Θεωρώ πως είναι συνειδητά η άμυνα που εχω επιλεξει για να σωζομαι απο ψυχοφθορες καταστάσεις.

Δηλαδή λειτουργώ κάπως έτσι: Μου δίνεις ένα, θα σου δωσω ενα. Σου δίνω δυο κι αν δε μου δώσεις τίποτα, απλά δεν σου ξαναδίνω.

Δεν ξέρω αν αυτό είναι το σωστό. Ξέρω όμως ότι με γλιτωνει απο προσωπικα ψυχολογικά δράματα.

Εσείς δίνετε ευκαιρίες στους ανθρώπους κι αν ναι πως και ποσες?

 

[EvanescenceQ]

Ενα απο τα πιστευω μου που εχω γενικα για τους ανθρωπους ειναι οτι ολοι μας ανεξαιρετως αξιζουμε μια δευτερη ευκαιρια,ακριβως για το οτι κανουμε λαθη ενιοτε μερικα απο βιασυνη.Και εκει επειδη ο χρονος ειναι χρημα που λενε,ειναι καλο απλα να δινεις εναν α χρονο στους ανθρωπους ωστε και να τους βλεπεις κι εσυ καλυτερα/συνολικοτερα αν θες και επειτα να μπορεις να πεις με βεβαιοτητα αν αξιζει αυτος ο αλλος τη δευτερη ευκαιρια που λεμε.
Αναλογα τους ανθρωπους θα σου απαντησω εγω.Υπαρχουν καποιοι που αξιζουν αυτη τη δευτερη ευκαιρια και με το παραπανω βεβαιως και υπαρχουν και άλλοι που δεν αξιζει να ασχοληθεις παραπανω μαζι τους απο μια και μοναδικη φορα!
Ακριβως οπως το εθεσες,πλεον κι εγω εχω γινει επιλεκτικη σε φιλιες/σχεσεις,δεν ειμαι με μια ζυγαρια μονιμα να μετραω τι δινει ο αλλος,οχι αλλα βλεπω τι ειναι διατεθειμενος ο αλλος να κανει.Απο μονος του.Κι εκει συμπεραινεις επισης πολλα και το αν αξιζει να επενδυσεις εν τελει σε αυτον τον ανθρωπο ειτε προκειται για φιλια ειτε για σχεση ειτε ακομα και αν ειναι συγγενεια. Εννοω ολα αυτα το αν αξιζει ο συγκεκριμενος ανθρωπος να συνεχισεις τις οποιεσδηποτε παρτιδες μαζι του,στο δινει ο χρονος,μονο ετσι τον βλεπεις ας πουμε συνολικα και πως εχει φερθει και ακομα ας πουμε παρα τη δικη σου συμπεριφορα τι κανει αυτος/η.
Αυτο πιστευω.Οτι καποιοι ναι λογω χαρακτηρα αν θες αξιζουν αυτη τη δευτερη ευκαιρια,για μενα ειναι οσοι θα επεφτα και στη φωτια που λεμε για χαρη τους ως εκφραση και το ιδιο θα εκαναν και εκεινοι,και αυτο το βλεπεις συνολικα απο πολλα πραγματα επιμερους και καθημερινα.
Με τους ανθρωπους καποιες φορες μας συνδεει ας πουμε ενα μεμονωμενο γεγονος που βιωσαμε παρεα,και μονο αυτο αρκει για να μας συνδεσει μαζι τους με μια ωραια φιλια και η επικοινωνια μας επισης.
Στο πως αλληλοκαταλαβαινομαστε και στο ποσο κατανοουμε αν θελεις ο ενας τη θεση και τα προβληματα του αλλου.Σιγουρα εχω διαπιστωσει παμπολλες φορες ναι οτι εδωσα χαμενες ευκαιριες ναι,ισως επειδη ηθελα να διατηρησω την όποια επικοινωνια σε μια φιλια που πηγαινε να χαθει,ομως μεσα απο ολα αυτα ζυμωθηκα.
Αν δεν παθεις δεν μαθαινεις λενε.
Σιγουρα πριν γινεις επιλεκτικος εδωσες αμετρητες ευκαιριες,αλλες ληφθηκαν υποψη αλλες οχι,εκεινο που μενει,ειναι ποσο επιβιωνουμε αν θες μεσα απο ολα αυτα.
Και να κραταμε σταθερα τα "κουμπια" μας αν θες,δηλαδη τα ατομα στα οποια στηριζομαστε αν θες.Που ειναι τα κουμπια μας ναι και μας ξερουν πιο πολυ απο ολους.
Αυτη ειναι η ζωη ναι,πρεπει να δωσεις να στραγγιξεις αν θες,και να επιλεγεις μετα εκει που θεωρεις ιδανικο.
Το σωστο για μενα ειναι να μη σκορπιζεσαι.Σε ανθρωπους που δεν αξιζουν και δεν εκτιμουν το οτιδηποτε.
Σε εκεινους που σε αγαπανε και σε στηριζουν ναι,εχοντας δει και τα σκοταδια σου,εκει ναι να δωσεις οσες ευκαιριες θελεις.
Με ενα οριο,να μην ξεφτιλιστεις,τις πολλες ευκαιριες τις θεωρω οτι σου αφαιρουν αξιοπρεπεια σα να πρεπει να παρακαλας για κατι που εκ των πραγματων θα επρεπε να το ζητας.
Αυτος/η εισαι με ολα τα θετικα σου και τα αρνητικα σου.Οποιος σε εκτιμησει,αξιζει και την εκτιμηση σου,οποιος δεν το εκανε ποτέ του,ουτε προκειται να το κανει οποτε εκει απλα αλλαζεις μονοπατι που λενε.
Να μην αναλωνεσαι εκει που δεν αξιζει.
Να μη σκορπας συναισθηματα εκει που δεν εκτιμουν.
Εκει που σε αγαπουν και σε θελουν εκει να μενεις,αυτο ειναι το μότο μου. και εκει που συνεπακολουθα περνας καλα κιολας και αυτο φαινεται και προς τα εξω,γιατι η ζωη ειναι τελικα μικρη να τη χαλαμε αδιακοπα σε αχαριστους ανθρωπους.
Υπαρχουν και οι καλοι.Αυτοι που σου φερονται αναλογα με σενα και μαλιστα καποιες φορες σου φερονται καλυτερα κιολας και εκει πιστευω σε κερδιζουν ανεπιστρεπτι.


Υ.Γ. υπεροχο θεμα εβαλες @Ariana2018 να γραφεις συχνα! Ευχαριστουμε!

 

[Nelliel]

Πάντα δίνω ευκαιρίες. 2. Μια φορά αν κανεις λάθος δικαιολογείσαι. 2 φορές το σκέφτομαι. Στην 3η καίγεσαι.

 

[Guest 890013]

Πάντα δίνω ευκαιρίες. 2. Μια φορά αν κανεις λάθος δικαιολογείσαι. 2 φορές το σκέφτομαι. Στην 3η καίγεσαι.

Κι εγω. Εκτός αν η πρώτη ηταν τρελή χοντράδα οποτε κατα περιπτωση καιγεσαι και στη πρώτη για μενα.

 

[Experience]

Πιστεύω γράψατε μια χαρά και ισορροπημένα, δεν έχω κάτι να προσθέσω παρά μόνο ένα και, αυτό με αφορμή την τελευταία πρόταση της @EvanescenceQ :
"...Υπαρχουν και οι καλοι.Αυτοι που σου φερονται αναλογα με σενα και μαλιστα καποιες φορες σου φερονται καλυτερα κιολας και εκει πιστευω σε κερδιζουν ανεπιστρεπτι."

Πόσο σωστό! Η αγάπη είναι πολύ ανώτερη και σε κερδίζει ανεπιστρεπτί. Πολύ ανώτερη από κάθε κριτική γιατί ακόμα και όταν κρίνει το κάνει με δικαιοσύνη καρδιάς όχι διανοητική.
Και το να ομολογούμε ότι υπάρχουν ή έχουν υπάρξει άνθρωποι καλύτερου χαρακτήρα από το δικό μας, δείχνει ότι έχουμε υψηλή υπευθυνότητα, στοιχείο πολύ σημαντικό για μία προσωπικότητα.
Σε αυτή την περίπτωση λοιπόν, είμαστε εμείς αυτοί που θα έπρεπε να φερόμαστε καλύτερα μαζί τους.
Άρα, δικαιούνται αυτοί να μας "κάνουν πέρα".
Δεν θα το θέλαμε όμως. Σωστά;; Γιατί όλοι έχουμε ανάγκη από κάποιον που να μας αγαπά χωρίς όρους.

Δεν θέλω να πω ότι θα μας ζητά κάποιος να κάνουμε κολοτούμπες κι εμείς θα κάνουμε.
Το να δίνουμε όμως ευκαιρίες τουλάχιστον σε αυτούς που φαίνονται ότι έχουν πρόθεση να το παλαίψουν και ΘΕΛΟΥΝ να είμαστε κοντά τους, νομίζω το αξίζουν όσο το αξίζουμε κι εμείς με εκείνους που θέλουμε κοντά μας ενώ εκείνοι έχουν λόγους να μη μας θέλουν.

Θα μου πεις, πόσες ευκαιρίες να δώσουμε; 1...2...3 ;;
Νομίζω ακριβώς όσες θα θέλαμε κι εμείς να μας δίνουν αυτοί που εκτιμάμε και έχουν το κατιτίς παραπάνω από εμάς.

Καλή εβδομάδα.

 

[Nelliel]

Το να μη δίνεις ευκαιρία είναι λάθος. Εγώ συγχωρώ γιατί εντάξει κάποια στιγμή όλοι κάνουμε λάθη. Δεν ξέρεις και σε τι φάση τον πετυχαίνεις τον άλλο. Αν το κάνει 2η φορά σου μπαίνει η αμφιβολία αλλά συγχωρώ γιατί ουσιαστικά η 2η φορά είναι η παραδοχή ότι έγινε εσκεμμένα και απλά δίνω ευκαιρία να επανορθώσει. Μετά από αυτήν δεν έχει άλλη. Δεν σπαταλαω ενέργεια σε ανθρώπους που δεν καταλαβαίνουν τι κάνουν και δεν αλλάζουν συμπεριφορά.

 

[Guest 890013]

Το να μη δίνεις ευκαιρία είναι λάθος. Εγώ συγχωρώ γιατί εντάξει κάποια στιγμή όλοι κάνουμε λάθη. Δεν ξέρεις και σε τι φάση τον πετυχαίνεις τον άλλο. Αν το κάνει 2η φορά σου μπαίνει η αμφιβολία αλλά συγχωρώ γιατί ουσιαστικά η 2η φορά είναι η παραδοχή ότι έγινε εσκεμμένα και απλά δίνω ευκαιρία να επανορθώσει. Μετά από αυτήν δεν έχει άλλη. Δεν σπαταλαω ενέργεια σε ανθρώπους που δεν καταλαβαίνουν τι κάνουν και δεν αλλάζουν συμπεριφορά.

To ξέρω πως είναι λάθος,
I'm working on that

 

[Aleksa]

Αυτό:

Spoiler

 

[Himela]

Αν νιώθω συναισθήματα για τον άλλον δίνω ευκαιρίες. Αν είναι νέα γνωριμία, στην πρώτη στραβή έχει φάει Χ.

 

[Agaphbou]

Αν νιώθω συναισθήματα για τον άλλον δίνω ευκαιρίες. Αν είναι νέα γνωριμία, στην πρώτη στραβή έχει φάει Χ.

Η πιο ειλικρινής απάντηση νομίζω.

 

[Guest 528707]

Πολλές ευκαιρίες ειδικά αν πιστεύω σε αυτόν! Αν ειδικά το πιστευω μου συνοδεύεται και από τα απόλυτα συναισθήματα για εμένα εκει ξεπερνάω και τα όρια μου κάποιες φορές ...

Οπως καταλάβατε έχω κλάψει αρκετά ,εχω πονέσει αρκετά, αλλα ολο αυτό με έκανε τον άνθρωπο του σήμερα !

Εξαιρείτε το κέρατο ...

 

[yorkie]

Χμμ εξαρταται το τι έχει γίνει..

Αν είναι κάτι που έχει προδώσει την εμπιστοσύνη μου ανεπανόρθωτα πχ κέρατο-αλλά και όχι μόνο αυτό, δεν μπορώ να δώσω δεύτερη ευκαιρία.
Θα ναι ανειλικρινής γνωρίζοντας το χαρακτήρα μου καθώς και το ότι θα έκανα το βίο αβίωτο του άλλου με αμφισβητήσεις, ψαξίματα, δεύτερες σκέψεις κτλ.

Οσο και να αγαπούσα κάποιον δεν θα μπορούσα, οπότε το κριτήριο δεν είναι αυτό. Είναι σίγουρα κάτι που θα με πούσαρε πιο πολύ, αλλά όχι ικανό ώστε να αλλάξει το πως αισθάνομαι, αντιλαμβάνομαι και βλέπω κάποια πράγματα.
Καθώς είναι ορισμένα πραγματάκια που δεν έλεγχονται καν από μένα. Λειτουργούν ασυνείδητα και ελάχιστα μπορώ να τα μεταβάλω.

Αν ήταν ήπια λάθη τα οποια απλώς με χαλούσαν, αλλά δεν ένιωθα προδομένη, απίστευτα απογοητευμένη και συνέχιζα να εκτιμώ τον άνθρωπο που έχω απέναντι μου, θα έδινα και δεύτερη-ίσως και τρίτη ευκαιρία.

 

[Μάξιμος]

Πόσες ευκαιρίες δίνετε στους ανθρώπους;

Εγώ παλιοτερα έδινα πολλες, προσπαθουσα. Γενικότερα στις σχέσεις. Αν έβλεπα ψυχρότητα η απομάκρυνση, εκανα υπομονή και περιμενα. Διακιολογουσα τους άλλους. Επαιρνα πρωτοβουλιες και εκανα κινήσεις ξανά και ξανά.

Από μια ηλικία κι έπειτα, μου γυρισε ένα κουμπί και εχω γίνει πιο απαθής. Η τουλάχιστον έτσι επιδιωκω να φαίνομαι. Και το τηρώ. Μέσα μου όμως ενοχλουμαι ακομα. Νομίζω ο ανθρωπος δεν μπορει να αλλάξει ριζικά. Επίσης στις νέες μου σχέσεις δίνω μια εικόνα λίγο πιο διαφορετική από αυτή που ειμαι. Θεωρώ πως είναι συνειδητά η άμυνα που εχω επιλεξει για να σωζομαι απο ψυχοφθορες καταστάσεις.

Δηλαδή λειτουργώ κάπως έτσι: Μου δίνεις ένα, θα σου δωσω ενα. Σου δίνω δυο κι αν δε μου δώσεις τίποτα, απλά δεν σου ξαναδίνω.

Δεν ξέρω αν αυτό είναι το σωστό. Ξέρω όμως ότι με γλιτωνει απο προσωπικα ψυχολογικά δράματα.

Εσείς δίνετε ευκαιρίες στους ανθρώπους κι αν ναι πως και ποσες?

Εξαρτάται απο το σφάλμα και την διάθεση σε αυτόν που σφάλει όχι μόνο να το διορθώσει, αλλά πρωτίστως να σου δείξει την μεταμέλεια του.
Γιατι δεν φαντάζομαι να μας λες οτι κάποιος-α, σου πάτησε το πόδι και σου ζήτησε συγνώμη. Αυτό είναι πταίσμα και το ξεχνάς μόλις σου πει συγνώμη.
Απο αυτά που γράφεις, φαίνεται οτι δεν μιλάς για πταίσμα.
Οπότε πριν πεις κάτι, σου λέω οτι η συγχώρεση είναι θέμα καθαρά δικό σου.
Εσένα προστατεύεις και δίνεις μάθημα σε άλλους, που εξαρτάται απο πολλά.
Αν για παράδειγμα, έχεις υποψίες για τον σύντροφο σου και σε μια φανερή για εσένα δικαιολογία, του πεις <<σε πιστεύω, γιατι πιστεύω οτι δεν θα μου έλεγες ψέματα>>, έτσι στα ξαφνικά και τον κοιτάζεις στα μάτια, θα νοιώσεις την απάντηση του αμέσως.
Πριν το κάνεις αυτό, να είσαι σίγουρη οτι τον συγχωρείς σε όποια απάντηση σου δώσει.
Και δεν συζητάς περισσότερα. Ούτε να είσαι περίεργη.
Η μεταμέλεια δεν είναι θέμα δικό σου.
Ούτε είσαι και δικαστής.
Ο καθένας μας έχει την τάση να κάνει σφάλματα, μηδενός εξαιρουμένου.
Ενα δάσος, έχει άπειρα αγκάθια.
Ενα μόνο μας ενοχλεί, αυτό που είναι στην σάρκα μας.
Δεν θα κάψουμε το δάσος, αλλά θα βγάλουμε το αγκάθι.
Και η πληγή δεν θα παραμείνει για πάντα, είναι ζήτημα χρόνου να κλείσει.

 

[EvanescenceQ]

Πιστεύω γράψατε μια χαρά και ισορροπημένα, δεν έχω κάτι να προσθέσω παρά μόνο ένα και, αυτό με αφορμή την τελευταία πρόταση της @EvanescenceQ :
"...Υπαρχουν και οι καλοι.Αυτοι που σου φερονται αναλογα με σενα και μαλιστα καποιες φορες σου φερονται καλυτερα κιολας και εκει πιστευω σε κερδιζουν ανεπιστρεπτι."

Πόσο σωστό! Η αγάπη είναι πολύ ανώτερη και σε κερδίζει ανεπιστρεπτί. Πολύ ανώτερη από κάθε κριτική γιατί ακόμα και όταν κρίνει το κάνει με δικαιοσύνη καρδιάς όχι διανοητική.
Και το να ομολογούμε ότι υπάρχουν ή έχουν υπάρξει άνθρωποι καλύτερου χαρακτήρα από το δικό μας, δείχνει ότι έχουμε υψηλή υπευθυνότητα, στοιχείο πολύ σημαντικό για μία προσωπικότητα.
Σε αυτή την περίπτωση λοιπόν, είμαστε εμείς αυτοί που θα έπρεπε να φερόμαστε καλύτερα μαζί τους.
Άρα, δικαιούνται αυτοί να μας "κάνουν πέρα".
Δεν θα το θέλαμε όμως. Σωστά;; Γιατί όλοι έχουμε ανάγκη από κάποιον που να μας αγαπά χωρίς όρους.

Δεν θέλω να πω ότι θα μας ζητά κάποιος να κάνουμε κολοτούμπες κι εμείς θα κάνουμε.
Το να δίνουμε όμως ευκαιρίες τουλάχιστον σε αυτούς που φαίνονται ότι έχουν πρόθεση να το παλαίψουν και ΘΕΛΟΥΝ να είμαστε κοντά τους, νομίζω το αξίζουν όσο το αξίζουμε κι εμείς με εκείνους που θέλουμε κοντά μας ενώ εκείνοι έχουν λόγους να μη μας θέλουν.

Θα μου πεις, πόσες ευκαιρίες να δώσουμε; 1...2...3 ;;
Νομίζω ακριβώς όσες θα θέλαμε κι εμείς να μας δίνουν αυτοί που εκτιμάμε και έχουν το κατιτίς παραπάνω από εμάς.

Καλή εβδομάδα.

Ακριβως και ευχαριστω @Experience και κατι ακομα.
Αυτοι οι "καλυτεροι" απο εμας στο χαρακτηρα ακριβως ή σε καποια πραγματα που αποδεικνυονται καλυτεροι απο οτι φερομαστε εμεις στο μεσο ορο μας,εχουν ετοιμη για εμας αυτη τη δευτερη ευκαιρια? ,που εδω γινεται λογος,και μαλιστα εμεις ως "αυστηροι" δότες της δευτερης ευκαιριας θετουμε καποια στανταρς αν θες.
Εμεις εν συγκρισει με εκεινους τους αλλους,που ναι εχουν να μας δωσουν πιστευω περιμενουμε την δευτερη αυτη ευκαιρια.Και την περιμενουμε γιατι πριν απο ολα ειμαστε ανθρωποι με λαθη,με συμπεριφορες με βιωματα και με μια ιδιοσυγκρασια. Ταλανιζομαστε σε μια καθημερινοτητα και σε μια ζωη και ολο αυτο μονο ανεπηρεαστους δεν μας αφηνει,και την ιδια στιγμη ευαλωτους σε λαθη και ευαλωτους να χασουμε ανθρωπους. Αυτους που θα μας εδιναν εκεινη τη δευτερη ευκαιρια που λεμε.
και κατι μικρο

"Η ζωή πάντα σου δίνει μια δεύτερη ευκαιρία. ... Λέγεται «αύριο»". Dylan Thomas

 

[Guest 528707]

Ακριβως και ευχαριστω @Experience και κατι ακομα.
Αυτοι οι "καλυτεροι" απο εμας στο χαρακτηρα ακριβως ή σε καποια πραγματα που αποδεικνυονται καλυτεροι απο οτι φερομαστε εμεις στο μεσο ορο μας,εχουν ετοιμη για εμας αυτη τη δευτερη ευκαιρια? ,που εδω γινεται λογος,και μαλιστα εμεις ως "αυστηροι" δότες της δευτερης ευκαιριας θετουμε καποια στανταρς αν θες.
Εμεις εν συγκρισει με εκεινους τους αλλους,που ναι εχουν να μας δωσουν πιστευω περιμενουμε την δευτερη αυτη ευκαιρια.Και την περιμενουμε γιατι πριν απο ολα ειμαστε ανθρωποι με λαθη,με συμπεριφορες με βιωματα και με μια ιδιοσυγκρασια. Ταλανιζομαστε σε μια καθημερινοτητα και σε μια ζωη και ολο αυτο μονο ανεπηρεαστους δεν μας αφηνει,και την ιδια στιγμη ευαλωτους σε λαθη και ευαλωτους να χασουμε ανθρωπους. Αυτους που θα μας εδιναν εκεινη τη δευτερη ευκαιρια που λεμε.
και κατι μικρο

"Η ζωή πάντα σου δίνει μια δεύτερη ευκαιρία. ... Λέγεται «αύριο»". Dylan Thomas

και γιατί να αφήσεις το σήμερα για το αύριο ?ποσο μακρινό μοιάζει όταν κάτι το λαχταράς ...,άλλωστε ποιος σου εγγυάτε οτι θα υπάρξει το αυριο

 

[EvanescenceQ]

και γιατί να αφήσεις το σήμερα για το αύριο ?ποσο μακρινό μοιάζει όταν κάτι το λαχταράς ...,άλλωστε ποιος σου εγγυάτε οτι θα υπάρξει το αυριο

σωστα ναι @Margarita 00 κανεις δεν μας εγγυαται το αυριο,μονο το τωρα εχουμε ως ασφαλες σημειο αναφορας.
Σιγουρα οταν λαχταρας κατι το κυνηγας που λεμε γιατι ειλικρινα "δευτερη ζωη δεν εχει". . . Το ξερεις

"Δεύτερη ζωή δεν έχει – Οδυσσέας Ελύτης

Αναρωτιέμαι μερικές φορές: Είμαι εγώ που σκέφτομαι καθημερινά πως η ζωή μου είναι μία; Όλοι οι υπόλοιποι το ξεχνούν; Ή πιστεύουν πως θα έχουν κι άλλες, πολλές ζωές, για να κερδίσουν τον χρόνο που σπαταλούν;
Ν’ αντικρίζεις τη ζωή με μούτρα. Να περιμένεις την Παρασκευή που θα φέρει το Σάββατο και την Κυριακή για να ζήσεις. Κι ύστερα να μη φτάνει ούτε κι αυτό, να χρειάζεται να περιμένεις τις διακοπές. Και μετά ούτε κι αυτές να είναι αρκετές. Να περιμένεις μεγάλες στιγμές. Να μην τις επιδιώκεις, να τις περιμένεις.
Κι ύστερα να λες πως είσαι άτυχος και πως η ζωή ήταν άδικη μαζί σου.
Και να μη βλέπεις ,πως ακριβώς δίπλα σου συμβαίνουν αληθινές δυστυχίες που η ζωή κλήρωσε σε άλλους ανθρώπους. Σ’ εκείνους που δεν το βάζουν κάτω και αγωνίζονται. Και να μην μαθαίνεις από το μάθημά τους. Και να μη νιώθεις καμία φορά ευλογημένος που μπορείς να χαίρεσαι τρία πράγματα στη ζωή σου, την καλή υγεία, δυο φίλους, μια αγάπη, μια δουλειά, μια δραστηριότητα που σε κάνει να αισθάνεσαι ότι δημιουργείς, ότι έχει λόγο η ύπαρξή σου.
Να κλαίγεσαι που δεν έχεις πολλά. Που κι αν τα είχες, θα ήθελες περισσότερα. Να πιστεύεις ότι τα ξέρεις όλα και να μην ακούς. Να μαζεύεις λύπες και απελπισίες, να ξυπνάς κάθε μέρα ακόμη πιο βαρύς. Λες και ο χρόνος σου είναι απεριόριστος.
Κάθε μέρα προσπαθώ να μπω στη θέση σου. Κάθε μέρα αποτυγχάνω. Γιατί αγαπάω εκείνους που αγαπούν τη ζωή. Και που η λύπη τους είναι η δύναμή τους. Που κοιτάζουν με μάτια άδολα και αθώα, ακόμα κι αν πέρασε ο χρόνος αδυσώπητος από πάνω τους. Που γνωρίζουν ότι δεν τα ξέρουν όλα, γιατί δεν μαθαίνονται όλα.
Που στύβουν το λίγο και βγάζουν το πολύ. Για τους εαυτούς τους και για όσους αγαπούν. Και δεν κουράζονται να αναζητούν την ομορφιά στην κάθε μέρα, στα χαμόγελα των ανθρώπων, στα χάδια των ζώων, σε μια ασπρόμαυρη φωτογραφία, σε μια πολύχρωμη μπουγάδα. "

Τι εξαιρετικο οντως
"Εδώ στου δρόμου τα μισά
έφτασε η ώρα να το πω
Άλλα είν’ εκείνα που αγαπώ
γι’ αλλού γι’ αλλού ξεκίνησα

Στ’ αληθινά στα ψεύτικα
το λέω και τ’ ομολογώ
Σαν να ‘μουν άλλος κι όχι εγώ
μες στη ζωή πορεύτηκα

Όσο κι αν κανείς προσέχει
όσο κι αν το κυνηγά
Πάντα πάντα θα ‘ναι αργά
δεύτερη ζωή δεν έχει." (Οδυσσέας Ελύτης)

 

[Guest 528707]

σωστα ναι @Margarita 00 κανεις δεν μας εγγυαται το αυριο,μονο το τωρα εχουμε ως ασφαλες σημειο αναφορας.
Σιγουρα οταν λαχταρας κατι το κυνηγας που λεμε γιατι ειλικρινα "δευτερη ζωη δεν εχει". . . Το ξερεις

"Δεύτερη ζωή δεν έχει – Οδυσσέας Ελύτης

Αναρωτιέμαι μερικές φορές: Είμαι εγώ που σκέφτομαι καθημερινά πως η ζωή μου είναι μία; Όλοι οι υπόλοιποι το ξεχνούν; Ή πιστεύουν πως θα έχουν κι άλλες, πολλές ζωές, για να κερδίσουν τον χρόνο που σπαταλούν;
Ν’ αντικρίζεις τη ζωή με μούτρα. Να περιμένεις την Παρασκευή που θα φέρει το Σάββατο και την Κυριακή για να ζήσεις. Κι ύστερα να μη φτάνει ούτε κι αυτό, να χρειάζεται να περιμένεις τις διακοπές. Και μετά ούτε κι αυτές να είναι αρκετές. Να περιμένεις μεγάλες στιγμές. Να μην τις επιδιώκεις, να τις περιμένεις.
Κι ύστερα να λες πως είσαι άτυχος και πως η ζωή ήταν άδικη μαζί σου.
Και να μη βλέπεις ,πως ακριβώς δίπλα σου συμβαίνουν αληθινές δυστυχίες που η ζωή κλήρωσε σε άλλους ανθρώπους. Σ’ εκείνους που δεν το βάζουν κάτω και αγωνίζονται. Και να μην μαθαίνεις από το μάθημά τους. Και να μη νιώθεις καμία φορά ευλογημένος που μπορείς να χαίρεσαι τρία πράγματα στη ζωή σου, την καλή υγεία, δυο φίλους, μια αγάπη, μια δουλειά, μια δραστηριότητα που σε κάνει να αισθάνεσαι ότι δημιουργείς, ότι έχει λόγο η ύπαρξή σου.
Να κλαίγεσαι που δεν έχεις πολλά. Που κι αν τα είχες, θα ήθελες περισσότερα. Να πιστεύεις ότι τα ξέρεις όλα και να μην ακούς. Να μαζεύεις λύπες και απελπισίες, να ξυπνάς κάθε μέρα ακόμη πιο βαρύς. Λες και ο χρόνος σου είναι απεριόριστος.
Κάθε μέρα προσπαθώ να μπω στη θέση σου. Κάθε μέρα αποτυγχάνω. Γιατί αγαπάω εκείνους που αγαπούν τη ζωή. Και που η λύπη τους είναι η δύναμή τους. Που κοιτάζουν με μάτια άδολα και αθώα, ακόμα κι αν πέρασε ο χρόνος αδυσώπητος από πάνω τους. Που γνωρίζουν ότι δεν τα ξέρουν όλα, γιατί δεν μαθαίνονται όλα.
Που στύβουν το λίγο και βγάζουν το πολύ. Για τους εαυτούς τους και για όσους αγαπούν. Και δεν κουράζονται να αναζητούν την ομορφιά στην κάθε μέρα, στα χαμόγελα των ανθρώπων, στα χάδια των ζώων, σε μια ασπρόμαυρη φωτογραφία, σε μια πολύχρωμη μπουγάδα. "

Τι εξαιρετικο οντως
"Εδώ στου δρόμου τα μισά
έφτασε η ώρα να το πω
Άλλα είν’ εκείνα που αγαπώ
γι’ αλλού γι’ αλλού ξεκίνησα

Στ’ αληθινά στα ψεύτικα
το λέω και τ’ ομολογώ
Σαν να ‘μουν άλλος κι όχι εγώ
μες στη ζωή πορεύτηκα

Όσο κι αν κανείς προσέχει
όσο κι αν το κυνηγά
Πάντα πάντα θα ‘ναι αργά
δεύτερη ζωή δεν έχει." (Οδυσσέας Ελύτης)

Εσενα σ αγαπώ είσαι δικιά μου !!!!

 

[EvanescenceQ]

Εσενα σ αγαπώ είσαι δικιά μου !!!!

Σ' ευχαριστώ, να 'σαι καλά!! Αμοιβαιο!!!

 

[Experience]

και γιατί να αφήσεις το σήμερα για το αύριο ?

Σοφό και σωστό από κάθε άποψη! Το "μετά" δεν υπάρχει ακόμα
και το παρελθόν δεν είναι παρά ένας φάκελος γεμάτος αρχεία αναμνήσεων στον εγκέφαλό μας τα οποία αξιολογούμε ανάλογα με το χαρακτήρα μας.
Όντως το "μετά" δεν μας ανήκει και αν αξιοποιήσουμε τις μνήμες μας, μπορούμε να φτιάξουμε ένα λίγο καλύτερο τώρα. Και το καλό σε αυτό είναι ότι μπορεί να γίνει ανά πάσα στιγμή.

... Τι να παραθέσω; Σε διαβάζω και νομίζω πως τα έγραψα εγώ. :-)

 

[Guest 528707]

Σοφό και σωστό από κάθε άποψη! Το "μετά" δεν υπάρχει ακόμα
και το παρελθόν δεν είναι παρά ένας φάκελος γεμάτος αρχεία αναμνήσεων στον εγκέφαλό μας τα οποία αξιολογούμε ανάλογα με το χαρακτήρα μας.
Όντως το "μετά" δεν μας ανήκει και αν αξιοποιήσουμε τις μνήμες μας, μπορούμε να φτιάξουμε ένα λίγο καλύτερο τώρα. Και το καλό σε αυτό είναι ότι μπορεί να γίνει ανά πάσα στιγμή.

Τα αρχεία της ζωής μας είτε τα τοποθετούμε στα ανεπιθύμητα είτε στα αγαπημένα !

Στο χέρι σου είναι πιο φάκελο θα γεμίσεις και σε ποιον θα ανατρέχεις στις δύσκολες σου στιγμές , ώστε να παίρνεις δυναμη για το πώς θα συνεχίσεις .

Τότε μόνο το "μετά" μπορεί να σου ανήκει και εκτός αυτού να είναι πολύ καλύτερο και από το τώρα ...

Σίγουρα όμως δεν στέκεσαι στο "μετά " και στο "μπορεί" ,στέκεσαι στο τώρα ,στο σήμερα και γεύεσαι τα πάντα με όποιο κόστος ...