Το μόνο ρεζιλίκι που μου έρχεται είναι το φετινό στο μάθημα των Λατινικών.
Δεν είναι ότι σκόνταψα ή τίποτα τέτοιο απλά είπα κάτι και ακούστηκε εντελώς διαφορετικά απ'ότι ήθελα.
Κάναμε διάλειμμα από το μάθημα και είχαμε πιάσει κουβέντα με την καθηγήτρια ως συνήθως ( μιλάμε για πολύ φλου γυναίκα, "σωστή" εκπαιδευτικό) .Λέγαμε λοιπόν τι ζώδιο είναι ο καθένας,ε και πεταγόταν κάθε παιδί και έλεγε "εγώ είμαι τάδε."
Ε μιλάω και γω με τη σειρά μου (τί το θελα

και λέω "Είμαι παρθένος στο ζώδιο" .
Εκείνη τη στιγμή δε ξέρω πως αλλά μου φάνηκε ότι τόνισα υπερβολικά το "στο ζώδιο" και ότι και καλά θα νόμιζαν ότι εννοώ ότι αλλού δεν είμαι (μιλάμε για κιλά ηλιθιότητας).Σκέφτομαι τι θα νομίζει η καθηγήτρια κτλπ.Χωρίς λόγο τελικά.Όλα αυτά γίνονται σε λίγα δευτερόλεπτα και στο καπάκι συμπληρώνω "Αλλά και παντού".
Ειλικρινά μόλις κατάλαβα πως ακούστηκε και είδα τη καθηγήτρια να γουρλώνει το μάτι και τα παιδιά να γελάνε ήθελα να ανοίξει η γη να με καταπιεί.Ευτυχώς στη κατεύθυνση είμαστε μονο 13 άτομα.
Εν τω μεταξύ ήταν μόνο ένα αγόρι στο τμήμα και η καθηγήτρια εμμέσως πλην σαφώς με κορόιδευε μπροστά σ ΄ όλο το τμήμα και έλεγε ότι είπα την παραπάνω φράση για να του τα ρίξω. (πειράζοντας με πάντα.)
Το απότελεσμα του όλου σκηνικού ήταν για πολύ καιρό να με φωνάζουν Χουάνα η παρθένα. (Ευτυχώς οι φίλες μου περισσότερο)
Εξευτελιστικές στιγμές

Δηλαδή απορούσα ειλικρινά με το πόσο ηλίθια σκέφτομαι.