Ανοίγω αυτό το θέμα για να αποτίσω φόρο τιμής στις μεξικάνικες σειρές με τις οποίες μεγάλωσα και συνέβαλλαν σε κάποια δραματικά χαρακτηριστικά του χαρακτήρα μου. Κάθε τόσο θα γράφω και για μία σειρά, όποιος θέλει είναι ευπρόσδεκτος να γράψει κι αυτός. Ξεκινάμε με το "Carrousel del ninos."
Καρουζέλ, γιατί είχαμε και μεξικάνικα παιδικά, πέρα από Μαρία της γειτονιάς, Μαριμάρ, Πάολα κλπ. Τα οποία βέβαια ήταν στο ίδιο μοτίβο της σαπουνόπερας με κωμικά κακούς μεγαλοαστούς ήρωες που υποτιμούν το προλεταριάτο, το οποίο όμως πάντα βρίσκει τον τρόπο να τους κερδίσει μέσα στο ίδιο τους το παιχνίδι.
Εδώ, λοιπόν, είχαμε τη Μαρία Χουακίνα, δεκάχρονο πλουσιοκόριτσο το οποίο γούσταρε ο Τσιρίλο. Ο μικρούλης μας είχε την ατυχία να είναι όχι απλά φτωχός, αλλά και μαυρούλης και η Μαρία να είναι πέρα από ξιπασμένη πλούσια και ρατσίστρια του κερατά. Τον είχε από την μία (εξευτελιστική) απόρριψη στην άλλη, μέχρι που, ικανοποιώντας τις σαδιστικές ορέξεις της του είπε, πως θα τα έφτιαχναν αν γινόταν άσπρος και, σε μια από τις πιο καλτ σκηνές έβερ, ο Τσιρίλο παίρνει ένα σαπούνι με το οποίο προσπαθεί να ασπρίσει.
Πέρα από τον προαναφερθέντα έρωτα, είχαμε και διακίνηση ναρκωτικών σε παιδιά, μάλιστα με τη μορφή αυτοκόλλητου από γαριδάκια (ή σοκολάτες ή κάτι τέτοιο whatever), με τα μικρά να εθίζονται με τη δραστική ουσία του αυτοκόλλητου (!).
Στη σειρά ξεχώριζε και ο συμπαθέστατος Χάιμε Παλίγιο, ο οποίος δεν έπαιρνε τα γράμματα και ο πατέρας του (που ούτε αυτός έπαιρνε τα γράμματα) τον σακάτευε στο ξύλο και, όταν του έλεγαν να σταματήσει απαντούσε ότι "Έτσι μπαίνει η γνώση στο παιδί" και άλλα παρόμοια.
Η σειρά προβλήθηκε αρχές με μέσα 90 στην Ελλάδα, στην αγαπημένη μας δεκαετία, τότε που ακόμα το politically correct δεν τα είχε γ..μήσει όλα και η τηλεόραση ήταν απόλαυση, σε αντίθεση με τώρα που την ανοίγουμε απλά αν θέλουμε να συνδέσουμε κάτι στο HDMI.
