1) ανθρωπισμος, δηλαδη τι θα προτεινες να κανουμε? Εκτελεση? Το νομο εφαρμοζουμε.
2) ειναι καλα μελετημενο φαινομενο το οτι η μεταναστευση προκαλει βραχυπροθεσμα οικονομικα προβληματα μεσο προθεσμα και μακροπροθεσμα ομως ειναι ευεργετικη. Και ειναι λογικο αυτο, περισοτεροι ανθρωποι = περισοτερη καταναλωση και αναγκαστικα περισοτερη παραγωγη. Σε παρακαλω μην αρχισεις να το αμφισβητεις αυτο, εχουν γινει μελετες. Πολλες
Αν και λίγων ημερών η συγκεκριμένη δημοσίευση, και μια και δεν έχω τοποθετηθεί μέχρι σήμερα για το θέμα (καλά όχι ότι περιμένατε με αγωνία να πάρω θέση, λέμε τώρα
), ας πω κάποια πράγματα:
1) Οποιοσδήποτε άνθρωπος αναγκάζεται να εγκαταλείψει τη χώρα του, είτε λόγω πολέμου, είτε επειδή διώκεται ή ακόμα και για οικονομικούς λόγους, σημαίνει ότι είναι δυστυχισμένος από τη ζωή του και δε μπορεί να κάνει διαφορετικά. Ακόμα και οι οικονομικοι μετανάστες από το Μπαγκλαντές ή το Πακιστάν, προφανώς δε ζουν ζωή χαρισάμενη εκεί για να θέλουν να φύγουν.
2) Υπό την παραπάνω έννοια για ανθρωπιστικούς λόγους, και ειδικά όσον αφορά τους πρόσφυγες, βοηθούμε όσο μπορούμε
ΑΛΛΑ
1) Ο ανθρωπισμός δυστυχώς έχει κάποια όρια. Για να το καταλάβουμε αυτό ας μιλήσουμε με ένα παράδειγμα: Ας υποθέσουμε ότι εγώ είμαι ένας καλός άνθρωπος και έχω 5 διαμερίσματα σε μία πολυκατοικία στα οποία μπορώ να φιλοξενήσω συνολικά 20 άτομα (4 άτομα στο καθένα), και να αναλάβω και τη διατροφή τους. Αν όμως πάρουν χαμπάρι και άλλοι ότι κάποιοι μένουν και τρώνε και πίνουν τσάμπα, μπορεί να αρχίσουν χωρίς την άδεια μου και με το έτσι θέλω να κατοικούν και σε αυτά τα διαμερίσματα. Αν λοιπόν αντί για 20 άτομα βρεθούν 100 ξαφνικά αυτό σημαίνει ότι: α) θα μειωθεί σημαντικά η ποιότητα ζωής όλων, και των αρχικά 20 ωφελούμενων και των υπολοίπων β) θα αρχίσουν προστριβές μεταξύ διαφορετικών και άγνωστων μεταξύ τους ατόμων γ) θα δημιουργηθούν ζητήματα υγιεινής και δ) θα διαμαρτυρηθούν και οι υπόλοιποι ένοικοι της πολυκατοικίας λόγω του υπερβολικού θορύβου, των καυγάδων, τις εστίες μόλυνσης.
Αν αυτό το μεταφέρετε στο τι συμβαίνει αυτή τη στιγμή στα νησιά θα καταλάβετε ότι δεν είναι θέμα ρατσισμού αλλά θέμα ρεαλιστικής αντιμετώπισης της πραγματικότητας. Όσο και να θέλουμε να βοηθήσουμε κάποιους, δε γίνεται να έρχονται επ' αόριστον άτομα εδώ διότι ούτε τις απαραίτητες δομές έχουμε, ούτε τις κοινωνικές αντοχές, ούτε γίνεται συνεχώς να δημιουργούνται νέες δομές ή να επεκτείνονται συνεχώς καθιστώντας όλη τη χώρα ένα απέραντο hot spot. Αναγκαστικά θα πρέπει να γίνει μια επιλογή ποιοι θα μείνουν και ποιοι θα φύγουν..
2) Όσον αφορά την εγκληματικότητα. Είμαι απολύτως βέβαιος ότι το 95% όσων έρχονται εδώ είναι απολύτως φιλήσυχοι άνθρωποι. Αλλά ακόμα και το 5% να είναι κακοί άνθρωποι, στατιστικά καθόλα λογικό νούμερο, μιλάμε για 3500 εγκληματίες στους 70.000 περίπου πρόσφυγες και μετανάστες. Αν σε αυτούς προσθέσουμε και μερικούς ακόμα που "αναγκαστικά" εγκληματούν λόγω των άθλιων συνθηκών διαβίωσης (κλοπές, διακίνηση ναρκωτικών κλπ) για να βγάλουν μερικά χρήματα, τότε είναι αρκετό να μιλάμε για εγκληματικότητα η οποία γίνεται πολύ δυσκολότερα ανεκτή λόγω του ότι είναι φιλοξενούμενοι εδώ και όχι γηγενείς.
3) Περί ωφέλειας από τη μετανάστευση. Ναι συμφωνώ πολλές μελέτες καταδεικνύουν θετικές επιπτώσεις από τη μετανάστευση με μια διαφορά, όταν αυτή είναι νόμιμη, συντεταγμένη, με συγκεκριμένους κανόνες. Εδώ όμως έχουμε εκατομμύρια ανθρώπους που ήρθαν στην Ευρώπη σε πολύ μικρό χρονικό διάστημα. Αυτό σημαίνει ότι είναι εξαιρετικά δύσκολο να απορροφηθούν σε σύντομο χρονικό διάστημα ή να ενσωματωθούν. Επιπλέον ο μεγάλος όγκος τους, κάνει ευκολότερη τη γκετοποίηση τους, καθώς συγχρωτίζονται μεταξύ τους, χωρίς ενδιαφέρον αλληλεπίδρασης με το ντόπιο πληθυσμό. Οι περισσότεροι, δε, βλέπουν την παραμονή τους στην Ελλάδα ως προσωρινή και δεν ενδιαφέρονται να ενσωματωθούν στον ντόπιο πληθυσμό.
Αν σε αυτό προσθέσεις το γεγονός ότι δε μιλάμε για Ευρωπαίους (όπως πχ ήταν οι Αλβανοί ή οι Βούλγαροι) αλλά για ανθρώπους με εντελώς διαφορετικό πολιτιστικό, θρησκευτικό και κοινωνικό υπόβαθρο και αντιλήψεις, καταλαβαίνουμε πόσο δύσκολη καθίσταται η ενσωμάτωση τους.
Υπάρχει και το γεγονός της άρνησης της ενσωμάτωσης τους από τις τοπικές κοινωνίες, όπου σε ορισμένες περιπτώσεις δε μπορούμε να τους αδικήσουμε. Σε ένα νησί 1000 κατοίκων δεν είναι λογικό να αναμένουμε να ενσωματωθούν 2000 μετανάστες ή πρόσφυγες. Μιλάμε για πλήρη πληθυσμιακή αλλοίωση καθιστώντας τους ντόπιους μειοψηφία.
Δυστυχώς, μεταξύ άλλων, η μόνη λύση είναι η όσο το δυνατόν πιο γρήγορη απόδοση ασύλου σε όσους το έχουν μέγιστη ανάγκη και ταχεία απέλαση των υπολοίπων, άλλη λύση δεν υπάρχει...
