Θά θελα να γράψω λίγο την εμπειρία μου.
Εργάστηκα από Ιούνιο 2016 ως Οκτώβριο 2020 σε τάξεις υποδοχής στη Γερμανία.
Τα 2 πρώτα χρόνια, ήμουν σε ένα σχολείο σε μια γειτονιά με ρατσιστές. Μας έβαλαν 3 τάξεις σε ένα λυόμενο κτίριο έξω απ το προαύλιο και δε μας έδωσαν καθόλου οδηγίες. Ήταν στο στυλ <είμαστε υποχρεωμένοι να τους πάρουμε, κόφτε το λαιμό σας>. Ούτε πρόγραμμα, ούτε τίποτα. Εμείς, τα χωρίσαμε ανάλογα με ηλικία και φτιάξαμε πρόγραμμα. Καθεμιά δίσασκε γλώσα και μαθηματικά, δίχως να είμαστε ειδικοτήτων, ό,τι νά ναι μας πήραν και ΄τα ρυθμίζαμε, εγώ ως φυσικής αγωγής έκανα σε όλα τα τμήματα σπορ, η άλλη Αγγλικά και η άλλη καλλιτεχνικά. Το δουλέψαμε πολύ καλά, μπορώ να πω, αλλά μόνες μας. Δεν άφηναν τα παιδάκια μας να μπουν στο προαύλιο! Την επόμενη χρονιά μπήξαμε φωνή και μας έβαλαν σε όλες τις εκδηλώσεις ΚΑΙ στο προαύλιο. Η δική μου τάξη ήταν παιδιά από 9 ως 12 χρονών από Συρία και Αφγανιστάν. Ενώ ήταν αγρίμια, όπως όλα που έρχονταν από πόλεμο, σε 4 μήνες έγιναν μια χαρά. Βέβαια επί 6 μήνες είχε αίμα σε κάθε διάλειμμα, μετά σταμάτησε και αυτό. Αφού στο τουρνουά μπάσκετ την Άνοιξη, έκαναν εντύπωση, πόσο καλά φέρονται. Αυτά και της επόμενης χρονιάς, ήταν διαμάντια. Και οι γονείς πολύ καλοί, έρχονταν σε όλες τις συναντησεις με τους μεταφραστές.
Το 2018 με έστειλαν σε μια περιοχή γκέτο. Γενικά μας διέλυσαν τις τρεις φιλενάδες. Την καθεμιά την έστειλαν αλλού. Εμένα με έστειλαν σε σχολείο που είχε παλαιστινιάκια και τουρκάκια κατά 85%. Εκεί ήταν χειρότερο μπ@@δέλο, γιατί δεν είχαμε καν μαθητές. Είχαμε κάποια <<τμηματάκια>>, αλλά όλο έλειπαν, κοπάνες έκαναν, μας έστελναν σε τάξεις απόντων δασκάλων. Γενικά ένοιωθα πως ήμασταν τελείως ξεκρέμαστοι. Εκείνα τα παιδιά ήταν γεννημένα στη Γερμανία, αλλά μαγαλωμένα σε γκέτο. Οι γονείς ήταν όπως τους περιγράφει η AfD, δηλ συμμορίες, άνθρωποι που δεν ήθελαν να ενσωματωθούν. Αυτοί είχαν πρόβλημα και μεταξύ τους. Οι γονείς και τα αδέρφια τους ανήκαν σε αντίπαλες συμμορίες. Άντε κάνε δουλειά εκεί. Ούτε σχολείο δεν πήγαιναν κάποια, αν ο πατέρας πχ ήθελε να πλύνει το αμάξι.
Θέλω να καταλήξω, πως η εμπειρία μου, αυτά τα 4,5 χρόνια έδειξε πως οι πρόσφυγες ήταν πρόθυμοι να ενσωματωθούν και βοηθούσαν. Οι παλαιότεροι, άραβες κυρίως, ήταν στην κοσμάρα τους.
Όμως πρέπει να πω, πως κανένα υπουργείο, καμιά αρχή δε μας βοηθούσε. Ήμασταν στο έλεος και παλεύαμε μόνες και καλά που δέσαμε μεταξύ μας και είχαμε καλή συνεργασία. Νομίζω και εγώ, αλλά και οι άλλες δυο συναδέλφισες που έχουμε κρατησει μια γερή φιλία, πως ήθελαν οι ....ανώτεροι να μην τα καταφέρουμε, γιαυτό μας δημιουργούσαν προβλήματα
Αυτόματη ένωση συνεχόμενων μηνυμάτων: 5 Φεβρουαρίου 2025
καλά, θα μάθουμε...