Για αυτό λέω κι εγώ για το 1934, γιατί ο Κεμάλ δεν έλαβε υπ'οψιν κάποιον ΟΗΕ ή χάρτες δικαιωμάτων κλπ κλπ. Ήταν αποτέλεσμα πολιτικής βούλησης, προς τη σωστή κατεύθυνση, που άνοιγε τον δρόμο της αποδοχής της Τουρκίας ως ένα σύγχρονο "δυτικό" κράτος.
Από εκεί και πέρα, ανέκαθεν ο ΟΗΕ τηρούσε σιγή ιχθύος όταν δεν προβάλλονταν άμεσα αμερικανικά συμφέροντα. Χαρακτηριστικό είναι το παράδειγμα της εισβολής στην Κύπρο, που ο ΟΗΕ απλά καταδίκασε την απόφαση που πήρε η Τουρκία (και όλοι οι Τούρκοι ανατριχιασαν

).