Με κανέναν από τους δυο γονείς μου δεν έχω πολύ καλές σχέσεις. Εντάξει δεν είναι ότι δεν μιλάμε, αλλά όσο μπορώ το αποφεύγω. Μου δημιουργούν απίστευτη πίεση! Με κάνουν να νιώθω πολύ άσχημα. Εντάξει δεν είμαι και το καλύτερο παιδί του κόσμου(ασχολίαστο), αλλά το έχουν παρακάνει! Οπότε ευτυχώς που σπουδάζω μακριά από το σπίτι και η επικοινωνία μας συνοψίζεται στα βασικά: "είσαι καλά;" "έχεις λεφτά;" "πότε θα πάρεις επιτέλους πτυχίο;" (το χειρότερό μου!). και άλλα τέτοια!
Βασικά πιστεύω ότι δεν φταίνε τόσο πολύ οι ίδιο, αλλά η κοινωνία. Οι γονείς μου είναι λίγο πάνω απο 50 και οι δύο, το οποίο σημαίνει ότι η εποχή που ήταν στην ηληκία μου (25),
η κοινωνία ήταν τελείως διαφορετική και έχουν ην εντύπωση ότι πρέπει να κάνουμε όσα έκαναν αυτοί, ή ακόμα χειρότερα όσα δεν κατάφεραν να κάνουν λόγω των συνθηκών (και δεν αναφέρομαι φυσικά σε ταξίδια, διακοπές και λοιπά ευχάριστα...). Δεν μπορούν (ή δεν θέλουν

να καταλάβουν ότι οι απαιτήσεις της εποχής είναι διαφορετικές...
ΥΓ.>Δεν σιχένεστε οποιαδήποτε φράση λένε η οποία ξεκινάει: "Εγώ
στην ηληκία σου...";;;;;;