Σε τι ακριβώς έγκειται η επιτυχία μίας σχέσης και πώς εκλογικεύετε το γεγονός ότι οι άνθρωποι έρχονται και παρέρχονται και οι σχέσεις μαζί τους έχουν ημερομηνία λήξης;
Γιατί πολύ όπως έρχονται και παρέρχονται οι παρέες, τα χόμπυ, τα ενδιαφέροντα, έτσι και οι σχέσεις.
Οι σχέσεις (όχι μόνο με την στενή έννοια της δέσμευσης) αποτελούν απλώς ένα κομμάτι του παζλ, δεν μας ορίζουν (τουλάχιστον κατά τη γνώμη μου δεν θα πρέπει να μας ορίζουν).
Προσωπικά είτε εντός είτε εκτός σχέσης, δεν παύω να έχω τα δικά μου ενδιαφέροντα, τους φίλους μου, τα χόμπυ μου, τις ασχολίες που με γεμίζουν βρε αδερφέ. Όλα αυτά είναι τμήματα της καθημερινότητάς μου. Στην περίπτωση των σχέσεων επιλέγω κάποια απ' αυτά τα τμήματα να τα μοιραστώ με έναν άλλον άνθρωπο. Επ' ουδενί όμως δεν σημαίνει ότι με ορίζει ο άλλος άνθρωπος - μια χαρά προσωπικότητα έχω κι εγώ, μου κάνω. Δεν θα κάτσω να παρατήσω φίλους κι ενδιφέροντα. Θα τα μοιραστώ κάποια απ' αυτά.
Όπως μπορεί σήμερα να κάνω το Χ χόμπυ και αύριο να δω ότι δεν μου αρέσει και να πάω στο Ψ χόμπυ, έτσι και οι ανθρώπινες σχέσεις έρχονται και παρέρχονται. Τι ότι όλες οι σχέσεις κάποια στιγμή θα σπάσουν (πες το γιατί ήταν one-night-stand, πες το χωρισμός από σχέση, πες το θάνατος, πες το οτιδήποτε), δεν σημαίνει ότι είναι τα πάντα καταδικασμένες σε αποτυχία. Τις κάνουμε για να ευχαριστηθούμε το τώρα και, αν κάτσει και δέσει το γλυκό, για να μείνουμε και περισσότερο. Από εκεί και πέρα μπορεί στο χωρισμό να κοστίσει κάτι παραπάνω, αλλά δεν σημαίνει ότι ακυρώνεται το ότι περάσαμε καλά. Απλά προχωράμε παρακάτω για να περάσουμε καλύτερα.
Ανατρέχετε ποτέ σε αυτές τις στιγμές για να πάρετε δύναμη ή η πίκρα του χωρισμού υπονομεύει τα πάντα;
Ούτε το ένα, ούτε το άλλο. (1) Δεν χρειάζομαι αναμνήσεις του παρελθόντος για να "πάρω δύναμη", έχω μάθει να είμαι ανεξάρτητος και την αντλώ από μόνος μου. (2) Όπως είπα και πιο πάνω, δεν υπάρχει λόγος να ακυρώνεις τα πάντα όλα. Απλά πας παρακάτω.
