Μισθοί στην Ελλάδα και στο εξωτερικό

[American Economist]

Ο δημόσιος τομέας αν εισαι σε καλό σώμα είναι μια χαρά. Και το λέω αυτό γιατί κ εγώ θα βαριόμουν να δουλευω σε νομαρχίες κ γενικά είμαι δραστήριος δεν μπορώ τη στασιμότητα. Αν εισαι σε ένα σώμα στο δημόσιο που έχει μεγάλο αντικείμενο κ πολλες επιλογές κ για εξωτερικό σε οργανισμούς καλά είναι.

Και να σ πω κ κάτι ; στο δημόσιο έχεις δικαιώματα. Δεν είσαι στη γαλέρα του κάθε ένα που δε ξερεις πως σκέφτεται κ κινείται. 1300-1500 σταθερά κ να χεις χρόνο για τη προσωπικη σου ζωή δεν ειναι άσχημα.

Δεν έχεις άδικο , όντως στο δημόσιο τομέα έχεις ένα καλύτερο stability αν θέλεις να μείνεις στην Ελλάδα. Αλλά ρε φίλε πραγματικά είναι άδικα τα πράγματα στην Ελλάδα , να τρως τα χρόνια σου στα θρανία 15 χρόνια , να χάνεις την εφηβεία και την ηλικία των 18-25 που είναι τα καλύτερα χρόνια σου για να πάρεις γνώσεις όμως αυτό να μην αναγνωρίζεται. Σου μιλάω εγώ που είμαι ένα παιδί που μπορεί να μην είμαι στην ιατρική η στο Πολυτεχνείο αλλά στα οικονομικά. Παρολο αυτά από 13 χρόνων διάβαζα συνέχεια και έχω βάλει στόχους, στο πανεπιστήμιο 4 χρόνια τώρα διαβάζω συνέχεια και δεν έχω προσωπική ζωή καθώς θέλω να πάω μπροστά στη ζωη μου. Όμως αυτό ξέρω ότι στην Ελλάδα δεν θα αναγνωριστεί δυστυχώς, ξέρω ότι θα μου πουν 700€ και αν σου αρέσει.

Στην Ελλάδα ακόμα έχουμε μείνει σε νοοτροπίες όπως : Μιλά στον πληθυντικό στον ανώτερο σου , πήγαινε με κουστούμι στη δουλειά , μην ζητάς τις υπερωρίες σου κτλ. Πράγματα που στο εξωτερικό αν τα πεις θα σκάσουν στα γέλια.

 

[Πάνθηρας!]

Στο δημόσιο τσιμπάς κανονικά υπερωρίες και παιρνεις κ ρεπο. Εντάξει τον προισταμενο τον σέβεσαι δεν θα παιξετε και σφαλιάρες κ το κοστουμι δείχνει επαγγελματισμό δεν μπορείς να είσαι σα λέτσος.

Γενικά όμως στο δημόσιο οι συνθήκες είναι πιο ανθρώπινες ναι. Και στη τελική στον ιδιωτικό ανά πασα στιγμή σε απειλουν με την απόλυση και ουσιαστικά δουλευεις περισσοτερο για ένα αφεντικό. Αν επαιρνες μπόνους ένα ποσοστο το συζητούσαμε.

Γιατί δηλαδή να μπω στο τριπακια να τρελαθω εγώ κ να μην έχω προσωπικη ζωή για να βγάζει περισσοτερα κέρδη ο κάθε μαλακας κ να βγαίνει το Σάββατο βόλτα με τη πορσε στη ποσειδωνος;

 

[GeorgePap2003]

Εγώ πάντως ο πιο σοβαρός λόγος που σκέφτομαι να κάνω erasmus είναι για τις γνωρίμιες στο εξωτερικό...
Εδώ δεν βλέπω κανένα μέλλον-πελατειακές σχέσεις...1000 ευρώ και αν σου αρέσουν...καμία προοπτική εξέλιξης...και γω για εξωτερικό με βλέπω-Ολλανδία
Εκεί δίνουν σημασία και στον φοιτητή και στον εργαζόμενο!

 

[American Economist]

Εγώ πάντως ο πιο σοβαρός λόγος που σκέφτομαι να κάνω erasmus είναι για τις γνωρίμιες στο εξωτερικό...
Εδώ δεν βλέπω κανένα μέλλον-πελατειακές σχέσεις...1000 ευρώ και αν σου αρέσουν...καμία προοπτική εξέλιξης...και γω για εξωτερικό με βλέπω-Ολλανδία
Εκεί δίνουν σημασία και στον φοιτητή και στον εργαζόμενο!

Πάμε Καναδά .

 

[GeorgePap2003]

Πάμε Καναδά .

μόνο με σόμπα...

 

[Skiyo]

Πάμε Καναδά .

μόνο με σόμπα...

Αυτό μου θύμισε το underground city στο Μόντρεαλ. Στο Μόντρεαλ έχουν σκάψει 33χλμ σήραγγες κάτω από το έδαφος και έκτισαν μια πόλη που είναι προστατευμένο από τις κακες καιρικές συνθήκες όπως το κρύο τα χιόνια και το καύσωνα των καλοκαιριού. Και εγώ θέλω να πάω κάποια στιγμή στο Βανκούβερ για τουρισμό.

 

[American Economist]

Αυτό μου θύμισε το underground city στο Μόντρεαλ. Στο Μόντρεαλ έχουν σκάψει 33χλμ σήραγγες κάτω από το έδαφος και έκτισαν μια πόλη που είναι προστατευμένο από τις κακες καιρικές συνθήκες όπως το κρύο τα χιόνια και το καύσωνα των καλοκαιριού. Και εγώ θέλω να πάω κάποια στιγμή στο Βανκούβερ για τουρισμό.

Ο Καναδάς, η Αυστραλία και η Σκανδιναβία είναι οι καλύτερες χώρες για να ζήσεις, εμένα ο Καναδάς μου αρέσει βέβαια περισσότερο. Δεν συνεχίζω καθώς θα βγούμε off topic.

 

[giannhs2001]

Μόνο προς το χειρότερο πάει το πράγμα. Ένα διεφθαρμένο σύστημα που ευνοεί τα ανώτερα στρώματα, βαθιά εργοδοτοκεντρικό και πλήρως αντεργατικό. Χρειάζονται ριζικές αλλαγές και τεράστια αύξηση του κατώτατου μισθού.

Η σύγκρισις με το εξωτερικό πλέον είναι περιττή. Ναι στο εξωτερικό βγάζεις περισσότερα αλλά το κόστος ζωής είναι αυξημένο και ιδίως πλέον και εκεί τα ζωνάρια σφίξανε άγρια.

Τα χρόνια τα παλιά που ο Έλλην της διασποράς πήγαινε Γερμανία για μία δεκαετία και μετά γυρνούσε με ακριβό αυτοκίνητο και έχτιζε σπίτι στην Ελλάδα τελείωσαν, δεν υπάρχουν πια.

 

[American Economist]

Μόνο προς το χειρότερο πάει το πράγμα. Ένα διεφθαρμένο σύστημα που ευνοεί τα ανώτερα στρώματα, βαθιά εργοδοτοκεντρικό και πλήρως αντεργατικό. Χρειάζονται ριζικές αλλαγές και τεράστια αύξηση του κατώτατου μισθού.

Η σύγκρισις με το εξωτερικό πλέον είναι περιττή. Ναι στο εξωτερικό βγάζεις περισσότερα αλλά το κόστος ζωής είναι αυξημένο και ιδίως πλέον και εκεί τα ζωνάρια σφίξανε άγρια.

Τα χρόνια τα παλιά που ο Έλλην της διασποράς πήγαινε Γερμανία για μία δεκαετία και μετά γυρνούσε με ακριβό αυτοκίνητο και έχτιζε σπίτι στην Ελλάδα τελείωσαν, δεν υπάρχουν πια.

Το κόστος ζωής στο εξωτερικό δεν είναι τόσο αυξημένο όσο σας λένε στην Ελλάδα. Στον Καναδά ο μέσος εργαζόμενος θέλει 2.000€ για να ζήσει το μήνα όταν ο μέσος μισθός είναι στα 3.300€, δηλαδή 1.300€ στην άκρη. Ακόμα και 2.300€ να θελεις σου μένουν 1.000€ στην άκρη. Στην Ελλάδα παίρνεις 1.000€ και το κόστος ζωής είναι στα 900-1.100€, δηλαδή δε σου μένει τίποτα.

Προφανώς και δεν είμαστε 1970-1980 πλέον όπου πήγαινε ο Έλληνας στην Αυστραλία , Καναδά , ΗΠΑ μη ξέροντας αγγλικά βγάζοντας χρήματα δουλεύοντας σε ταβέρνες , εργοστάσια.

 

[jj!]

Πάντως εμένα μου αρέσει που ακούω απόψεις από ανθρώπους που κατακρίνουν την αγορά εργασίας της Ελλάδας, ενώ οι ίδιοι δεν έχουν δουλέψει ακόμη ή μιλάνε εκ του ασφαλούς (δημόσιος τομέας)

Εγώ αν και αναγνωρίζω ότι οι μισθοί στον ιδιωτικό τομέα δεν είναι αντιπροσωπευτικοί των προσόντων και της προσπάθειας του εργαζόμενου τις περισσότερες φορές, εντούτοις θεωρώ ότι ο ιδιωτικός υπάλληλος έχει περισσότερες ευκαιρίες καριέρας. Κυρίως επειδή η δουλειά του φαίνεται και δεν χρειάζεται να μαζέψει 1002 χαρτιά, μπας και μπει σε θέση.

Εγώ ήμουν από τους ανθρώπους, που είχαν την επιλογή να μπουν στο δημόσιο με την προκήρυξη των ΕΠΟΠ, την οποία πάρα πολλοί συμφοιτητές μου είδαν ως μάννα εξ ουρανού. Οι περισσότεροι από αυτούς μπήκαν στον στρατό και φαντάζομαι ότι "έλυσαν" το πρόβλημα της διαβίωσής τους.
Για εμένα η (κουτσουρεμενη) καριέρα των ΕΠΟΠ στον στρατό και ο στρατός εν γένει, δεν με εξιταραν και προσπάθησα να κυνηγήσω κάτι στον ιδιωτικό τομέα. Προς το παρόν μου βγαίνει και έχω αρκετές ιδέες για περαιτέρω εξέλιξη. Δεν νιώθω (ακόμη) ότι υπάρχει κάποιο ταβάνι. Και είμαι σε θέση να γνωρίζω και για άλλους ανθρώπους στα 25-35 που βγάζουν πολύ περισσότερα χρήματα στον ιδιωτικό τομέα, σε σχέση με κάποιον 60αρη δημόσιο υπάλληλο με 30+ χρόνια εμπειρίας.

Νομίζω ότι το κυριότερο για κάποιον είναι να αναλογιστεί το πόσο είναι διατεθειμένος να προσπαθήσει και πόσο μπορεί να αντέξει τις αντιξοότητες στο ξεκίνημα. Η Ρώμη δεν χτίστηκε σε μια μέρα.
Σε ο,τι με αφορά, μπορώ να πω ότι είμαι αρκετά φιλόδοξος για να παραμείνω σε καλούπια και σε γραμμική αλληλουχία των πραγμάτων. Ίσως φταίει και το ότι προέρχομαι από οικογένεια, στην οποία κανένας δεν ήταν δημόσιος υπάλληλος. Ίσως φταίει η νεανική αφέλεια. Σε κάθε περίπτωση, όμως, ο τολμών νικά!

Edit: Τέλος, να μιλήσω λίγο για το ταξικό του πράγματος: Είναι εξαιρετικά δύσκολο να μπορέσει να ανέβει κάποιος τα σκαλιά της κοινωνικής ιεραρχίας. Όσα λέτε για δουλειά στο εξωτερικό και μετανάστευση σε χώρες με υψηλό κόστος διαβίωσης, κάποιοι από εμάς τα βλέπουμε με το κυαλι. Εγώ καλά-καλά ένα μεταπτυχιακό θέλω να κάνω και σερνομαι πόσα χρόνια, μπας και μαζέψω κανένα φράγκο

 

[Lancelot]

Τέλος, να μιλήσω λίγο για το ταξικό του πράγματος: Είναι εξαιρετικά δύσκολο να μπορέσει να ανέβει κάποιος τα σκαλιά της κοινωνικής ιεραρχίας. Όσα λέτε για δουλειά στο εξωτερικό και μετανάστευση σε χώρες με υψηλό κόστος διαβίωσης, κάποιοι από εμάς τα βλέπουμε με το κυαλι. Εγώ καλά-καλά ένα μεταπτυχιακό θέλω να κάνω και σερνομαι πόσα χρόνια, μπας και μαζέψω κανένα φράγκο

Δεν θεωρώ ότι είναι ταξικό το πρόβλημα. Ο καθένας μπορεί να το κάνει αρκεί να εκμεταλλευτεί τις ευκαιρίες που παρέχονται από το πανεπιστήμιο. Άπαξ και αρπάξεις την ευκαιρία και βρεθείς έξω έστω και για πρακτική, μετά ακολουθούν τα υπόλοιπα.

Εγώ θεωρώ πολύ πιο δύσκολο για εμένα την ανέλιξη στον ελλαδικό χώρο. Αυτά που είδα στην Ελλάδα και το ποιοι και πώς προσλαμβάνονται στον ιδιωτικό τομέα, είναι ΝΤΡΟΠΗ ! ΝΤΡΟΠΗ ! Το σιχάθηκα. Σιχάθηκα αυτό το κομματικό networking, σιχάθηκα την υποτίμηση και την ανυπαρξία αξιοκρατίας.

Σηκώθηκα και έφυγα αμέσως μετά το τέλος των σπουδών αφού βρήκα προτάσεις. Αλλά μου ήταν εύκολο διότι είχα εργαστεί ήδη στο εξωτερικό κατά τη διάρκεια των σπουδών σε πανεπιστήμια και ερευνητικά κέντρα.

Δεν υπάρχει ιδιωτικός τομέας στην Ελλάδα. Υπάρχει μόνο κομματικός τομέας ! Πηγαίνετε στείλτε βιογραφικό σε μία από τις μεγάλες κατασκευαστικές. Ούτε θα σας απαντήσουν ! Πάντως όσες φορές έστειλα εγώ, και έχω το βιογραφικό να χτυπήσω θέσεις και να τις πάρω πολύ εύκολα, εντούτοις ήταν αρνητική. Όταν μάλιστα τους έστελνα μέιλ να μάθω τον λόγο απόρριψης και ο ένας με έστελνε ο άλλον μου απαντούσαν ότι είτε είστε overqualified , είτε τα προσόντα είναι πολύ καλά αλλά επιλέξαμε άλλον υποψήφιο που γνωρίζουμε.
Εδώ έστειλα μέιλ στο ΕΜΠ για προκήρυξη θέσης διδακτορικών σπουδών και ακόμα λαμβάνω απάντηση...ενώ την ίδια στιγμή έστειλα στην άλλη άκρη του Ατλαντικού (Αμερική) και με απάντησαν και μου έστειλαν και πρόταση με πρόσκληση για βίζα στην πρεσβεία.

Αν λοιπόν δεν είστε από τζάκι (όπως εγώ), θα πάρετε τον δύσκολο δρόμο. Θα δυσκολευτείτε αλλά θα λατρέψετε την πορεία. Υπάρχει και η άλλη περίπτωση να είστε τυχεροί.

Ελπίζω να είστε τυχεροί.

 

[American Economist]

Δεν θεωρώ ότι είναι ταξικό το πρόβλημα. Ο καθένας μπορεί να το κάνει αρκεί να εκμεταλλευτεί τις ευκαιρίες που παρέχονται από το πανεπιστήμιο. Άπαξ και αρπάξεις την ευκαιρία και βρεθείς έξω έστω και για πρακτική, μετά ακολουθούν τα υπόλοιπα.

Εγώ θεωρώ πολύ πιο δύσκολο για εμένα την ανέλιξη στον ελλαδικό χώρο. Αυτά που είδα στην Ελλάδα και το ποιοι και πώς προσλαμβάνονται στον ιδιωτικό τομέα, είναι ΝΤΡΟΠΗ ! ΝΤΡΟΠΗ ! Το σιχάθηκα. Σιχάθηκα αυτό το κομματικό networking, σιχάθηκα την υποτίμηση και την ανυπαρξία αξιοκρατίας.

Σηκώθηκα και έφυγα αμέσως μετά το τέλος των σπουδών αφού βρήκα προτάσεις. Αλλά μου ήταν εύκολο διότι είχα εργαστεί ήδη στο εξωτερικό κατά τη διάρκεια των σπουδών σε πανεπιστήμια και ερευνητικά κέντρα.

Δεν υπάρχει ιδιωτικός τομέας στην Ελλάδα. Υπάρχει μόνο κομματικός τομέας ! Πηγαίνετε στείλτε βιογραφικό σε μία από τις μεγάλες κατασκευαστικές. Ούτε θα σας απαντήσουν ! Πάντως όσες φορές έστειλα εγώ, και έχω το βιογραφικό να χτυπήσω θέσεις και να τις πάρω πολύ εύκολα, εντούτοις ήταν αρνητική. Όταν μάλιστα τους έστελνα μέιλ να μάθω τον λόγο απόρριψης και ο ένας με έστελνε ο άλλον μου απαντούσαν ότι είτε είστε overqualified , είτε τα προσόντα είναι πολύ καλά αλλά επιλέξαμε άλλον υποψήφιο που γνωρίζουμε.
Εδώ έστειλα μέιλ στο ΕΜΠ για προκήρυξη θέσης διδακτορικών σπουδών και ακόμα λαμβάνω απάντηση...ενώ την ίδια στιγμή έστειλα στην άλλη άκρη του Ατλαντικού (Αμερική) και με απάντησαν και μου έστειλαν και πρόταση με πρόσκληση για βίζα στην πρεσβεία.

Αν λοιπόν δεν είστε από τζάκι (όπως εγώ), θα πάρετε τον δύσκολο δρόμο. Θα δυσκολευτείτε αλλά θα λατρέψετε την πορεία. Υπάρχει και η άλλη περίπτωση να είστε τυχεροί.

Ελπίζω να είστε τυχεροί.

Δεν υπάρχει περίπτωση κανένας λογικός άνθρωπος που σέβεται τον εαυτό του και έχει φάει τη ζωή του πάνω στα βιβλία να κάτσει στην Ελλάδα.

 

[Ryuzaki]

Δεν υπάρχει περίπτωση κανένας λογικός άνθρωπος που σέβεται τον εαυτό του και έχει φάει τη ζωή του πάνω στα βιβλία να κάτσει στην Ελλάδα.

Ενταξει, υπαρχουν πολλα που μπορουν να κρατησουν καποιον πισω.
Και δεν λεω για τροπο ζωης ηλιο και χαζομαρες αλλα πχ υπερηλικοι γονεις, που να τους πας Ελβετια ή Σουηδια...

Αυτόματη ένωση συνεχόμενων μηνυμάτων: 17 Νοεμβρίου 2022

Εγώ ήμουν από τους ανθρώπους, που είχαν την επιλογή να μπουν στο δημόσιο με την προκήρυξη των ΕΠΟΠ, την οποία πάρα πολλοί συμφοιτητές μου είδαν ως μάννα εξ ουρανού. Οι περισσότεροι από αυτούς μπήκαν στον στρατό και φαντάζομαι ότι "έλυσαν" το πρόβλημα της διαβίωσής τους.
Για εμένα η (κουτσουρεμενη) καριέρα των ΕΠΟΠ στον στρατό και ο στρατός εν γένει, δεν με εξιταραν και προσπάθησα να κυνηγήσω κάτι στον ιδιωτικό τομέα.

Χαχαχ ε πρεπει να ειναι καποιος τρομερα ανασφαλης για τις ικανοτητες του για να πει το σκοπετο σκοπετακι..

 

[American Economist]

Ενταξει, υπαρχουν πολλα που μπορουν να κρατησουν καποιον πισω.
Και δεν λεω για τροπο ζωης ηλιο και χαζομαρες αλλα πχ υπερηλικοι γονεις, που να τους πας Ελβετια ή Σουηδια...

Αυτόματη ένωση συνεχόμενων μηνυμάτων: 17 Νοεμβρίου 2022

Χαχαχ ε πρεπει να ειναι καποιος τρομερα ανασφαλης για τις ικανοτητες του για να πει το σκοπετο σκοπετακι..

Οι γονείς είναι ένα θέμα όντως . Αυτό που μπορείς να κανείς είναι είτε να τους πάρεις μαζί σου αν είναι αρκετά μεγάλοι σε ηλικία ώστε να τους προσφέρεις τα απαραίτητα είτε να τους βάλεις κάποιον να τους φροντίσει καθώς το πρώτο σενάριο είναι αρκετά costly , ειδικά όταν οι υπηρεσίες αυτές στο εξωτερικό μπορεί να πάνε μέχρι και τα 1.500€ το μήνα. Το άλλο που μπορεί να γίνει είναι αν κάποιος έχει αδέρφια εδώ τα οποία δεν θέλουν να φύγουν να τους δίνει κάποια χρήματα ώστε να τους φροντίζουν εκείνοι. Δηλαδή να βάζουν ένα ποσό μοιρασμένο ισόποσα δια των αριθμών των παιδιών ώστε οι γονείς να είναι σε καλά χέρια.

Τωρα από θέμα τρόπου ζωής , φιλία , σχέσεις κτλ θεωρώ ότι στην αρχή ίσως είναι δύσκολα μέχρι να συνηθίσεις όμως μετά δεν θα υπάρχει κάποιο σοβαρό θέμα. Εξάλλου δεν είδα και στην Ελλάδα να υπάρχουν πραγματικές φιλίες , σχέσεις ενώ ακόμα και ο τρόπος ζωής έχει γινει πολύ μίζερος. Τέλος ακούμε όλοι μας από τους μεγαλύτερους να λένε ότι σαν τις ομορφιές της Ελλάδας δεν έχει. Αυτό είναι τέρμα ως τέρμα παραπληροφόρηση καθώς όλες οι χώρες έχουν φανταστικά τοπία και πράγματα να κανείς. Θεωρω όμως ότι η τάση φυγής νέων πτυχιούχων στο εξωτερικό θα συνεχίσει τουλάχιστον για τα επέμενα 10 χρόνια καθώς πραγματικά εγώ δεν βλέπω να έχει αλλάξει τίποτα προς το καλύτερο από το 2012 και μετά. Ναι μεν η ανεργία έπεσε από το 27% στο 13% όμως οι μισθοί είναι κολλημένοι στην περιοχή των 1.000€ , οι συνθήκες εργασίας άθλιες , ενω καθημερινά ακούς για εργοδότες που δεν βάζουν ένσημα στους εργαζόμενους κτλ. Δεν είναι τυχαίο που στο πανεπιστήμιο μου 9 στους 10 καθηγητές που ρώτησα μου είπαν να φυγω στο εξωτερικό καθώς η αγορά εργασίας στην Ελλάδα έχει φτάσει στο ναδίρ χωρίς σημάδια ανάκαμψης στο άμεσο μέλλον.

 

[jj!]

Δεν θεωρώ ότι είναι ταξικό το πρόβλημα. Ο καθένας μπορεί να το κάνει αρκεί να εκμεταλλευτεί τις ευκαιρίες που παρέχονται από το πανεπιστήμιο. Άπαξ και αρπάξεις την ευκαιρία και βρεθείς έξω έστω και για πρακτική, μετά ακολουθούν τα υπόλοιπα.

Δεν είναι πάντα έτσι τα πράγματα, γιατί η χρηματοδότηση περαιτέρω σπουδών στο εξωτερικό ή ακόμη και τα πρώτα βήματα στο εξωτερικό, θέλουν πλάτες από γονείς, παππούδες (συνήθως). Τουλάχιστον στη δική μου περίπτωση, ο λόγος που επέλεξα να βγω στην αγορά εργασίας κι όχι να σπουδάσω περαιτέρω ήταν καθαρά οικονομικός. Και είμαι άτυχος, γιατί δυστυχώς άλλαξαν οι καιροί κι εγώ δεν μπορώ να λάβω την αμέριστη οικονομική βοήθεια των γονιών, όπως συνέβη στα πρώτα βήματα των μεγάλων αδελφών μου. Μία εργατική οικογένεια δεν έχει απεριόριστους πόρους για να στηρίζει κάθε φορά τα παιδιά. It is what it is, I guess.
Σε καμία περίπτωση δεν το λέω με παράπονο, απλώς επισημαίνω ότι πολλές φορές οι συνθήκες περιορίζουν τα όνειρά μας... Δυστυχώς!

Χαχαχ ε πρεπει να ειναι καποιος τρομερα ανασφαλης για τις ικανοτητες του για να πει το σκοπετο σκοπετακι..

Κοίτα, μερικούς δεν τους αδικώ. Ούτως ή άλλως ήθελαν να ασχοληθούν με την εκπαίδευση ή γενικώς "να μπουν στο δημόσιο", οπότε τους ήρθε κουτί. Το θέμα είναι ότι για εμένα το εργασιακό περιβάλλον έχει σημασία, κι αυτή την στιγμή της ζωής μου ο στρατός ή εν γένει ο δημόσιος τομέας δεν μπορεί να το προσφέρει. Από τη μία έχεις την μιζέρια, την ματαιότητα και την ματαιπονία, από την άλλη έχεις 50-60αρηδες υπαλλήλους/στελεχη που επιτείνουν αυτά τα συναισθήματα και σε γεραζουν πριν την ώρα σου. Είναι lose-lose situation.
Χιλιες φορές να τρως σκατά, αλλά να ξέρεις ότι έβγαλες/θα βγάλεις αποτελέσματα επειδή είσαι ικανός, παρά να νιώθεις νεκρός μέσα σου στον στρατό...
Εγώ από δημόσιο τομέα, μόνο σε καμιά ΕΣΔΔΑ θα δοκίμαζα την τύχη μου, που εκεί λες ότι τουλάχιστον αξίζει τον κόπο και έχεις μία ηθική ικανοποίηση

 

[Στεφανος56]

Εγώ πάντως βρε παιδιά δεν ξέρω για εσάς …μέσο όρο 800 ευρώ δεν έχω δει κάπου …εγώ για 5ωρο παίρνω 470 ευρώ ….

 

[Ryuzaki]

Εγώ πάντως βρε παιδιά δεν ξέρω για εσάς …μέσο όρο 800 ευρώ δεν έχω δει κάπου …εγώ για 5ωρο παίρνω 470 ευρώ ….

Αναλογικα με τις ωρες (5αωρο) εισαι κοντα στο βασικο ουσιαστικα... Αλλα ναι, κοιτας το συντομοτερο για κατι αλλο φιλε μου...

 

[Στεφανος56]

Αναλογικα με τις ωρες (5αωρο) εισαι κοντα στο βασικο ουσιαστικα... Αλλα ναι, κοιτας το συντομοτερο για κατι αλλο φιλε μου...

Ναι είχα πάει και σε γνωστές εταιρίες και μου έλεγαν 230 γαμωτο για τις ίδιες ώρες και λέω τι ξεφτίλα είναι αυτη πια …

 

[hl_amhxanos]

Δεν υπάρχει περίπτωση κανένας λογικός άνθρωπος που σέβεται τον εαυτό του και έχει φάει τη ζωή του πάνω στα βιβλία να κάτσει στην Ελλάδα.

Κάτσε ρε φίλε, τόσα χρόνια που βάλλεσαι κατά Σύριζα και μιλάς υπέρ ΝΔ γιατί δεν μας έλεγες ότι "δεν υπάρχει περίπτωση κανένας λογικός άνρθωπος να κάτσει Ελλάδα"... Μας παραπλανούσες τόσα χρόνια;;; Τουλάχιστον θα ήταν πιο τίμιο από μέρος σου να έλεγες "Υποστηρίζω ΝΔ για αυτούς και αυτούς τους λόγους that being said κανείς δεν πρέπει να κάτσει εδώ therefore δεν υπάρχει μέλλον εδώ άρα ότι λέω το λέω για να το πω πχ"

 

[American Economist]

Κάτσε ρε φίλε, τόσα χρόνια που βάλλεσαι κατά Σύριζα και μιλάς υπέρ ΝΔ γιατί δεν μας έλεγες ότι "δεν υπάρχει περίπτωση κανένας λογικός άνρθωπος να κάτσει Ελλάδα"... Μας παραπλανούσες τόσα χρόνια;;; Τουλάχιστον θα ήταν πιο τίμιο από μέρος σου να έλεγες "Υποστηρίζω ΝΔ για αυτούς και αυτούς τους λόγους that being said κανείς δεν πρέπει να κάτσει εδώ therefore δεν υπάρχει μέλλον εδώ άρα ότι λέω το λέω για να το πω πχ"

Τα ίδια λέω από το 2018, ότι κανείς λογικός δεν θα κάτσει στην Ελλάδα. Εδώ είναι τα παιδιά και τα θυμούνται.

Την είπες την εξυπνάδα σου και σήμερα Giovanni, αύριο πάλι.