Από τα πρώτα λόγια που ακούει ένα αγοράκι είναι "οι άντρες δεν κλαίνε". Τα στερεότυπα έχουν κάνει τους άντρες να αποκρύπτουν τα συναισθήματά τους και να πιέζονται, να βασανίζονται από αυτά. Κανένας τρόπος έκφρασης έντονων συναισθημάτων δεν είναι ντροπή, αντιθέτως είναι μια πολύ δυνατή άμυνα το κλάμα, άκρως ανακουφιστικό. Όσο δυνατοί και να προσπαθούν να φανούν είμαι βέβαιη ότι υπάρχουν στιγμές που θα ήθελαν όσο τίποτα άλλο μια αληθινή αγκαλιά στην οποία θα μπορούσαν να βυθιστούν και να κλάψουν. Δεν είναι υπεράνθρωποι, ούτε έχουν την υποχρέωση να δείχνουν πάντα άθραυστοι.
Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 11 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.