και τώρα που τελείωσε;;;;;
- θα μείνουμε με το εκβιαστικό δίλημμα "ο Θεός που κηδεύεται είναι ο Χριστός ή ο Άδωνης"?
(ξέρω ότι δεν κηδεύεται κανείς, αλλά έχει πλάκα ο μη ενσαρκωμένος λόγος που συνδέει
τα ασύνδετα με μια πέτρα ή μια χειρονομία, πχ λίγο Σεφέρη με λίγο Μανωλίδου)
- θα τρώμε το ίδιο καθόλου τα λαχανάκια βρυξελλών, τα νιόκι, τα χτένια, αρνί καρέ,
τιραμισού με φυστίκι, τσορίθο κι αυγό ποσέ.
- θα επαληθεύεται ο Οδυσσέας Ελύτης (αλεπουδέλης ή αλεπού γιατί το προτιμώ)
στο ότι αν αποσυνδέσεις την Ελλάδα, στο τέλος θα δεις να σου απομένουν μια ελιά,
ένα αμπέλι κι ένα καράβι.
Που σημαίνει: με άλλα τόσα την ξαναφτιάχνεις.
Άρα για επαναδόμηση/επανασύνδεση με την παράδοση,
όλα τα άλλα είναι περιττά (εκτός από ακριβά και εξεζητημένα).
- θα πάω κι εγώ στη πλατεία βικτωρίας, στη γνωστή αλυσίδα των μελλοντικών σεφ
(θεε μου λες και βγαίνουν αυριανοί φαρμακοτρίφτες, φτάνει τα τάλεντ σεφ, γίναμε κουρούμπελα!)
να ζυμώνω γλυκά και να μαθαίνω τη μαγειρική γιατί με τόση πλύση εγκεφάλου,
με τόση ανεργία και με τόση πείνα, τουλάχιστον θα παίρνω ό,τι περισσεύει για το σπίτι,
καμιά γλυκοπατάτα, κανένα καροτάκι, καμιά παπαρδέλα (και λίγα τσαλακωμένα αλευρόφυλλα
στη κωλότσεπη, χιχι).
- επιστροφή στις τσόντες του πορνχαμπ και του εξβιντεο.
άντε και μαστερ σεφ # 7 (να φάει και το Ρόκυ)

