Σύμφωνα με το διεθνές δίκαιο και το δίκαιο στα διεθνή ύδατα είναι ξεκάθαρο το τι έπρεπε να γίνει όταν μια βάρκα/πλοίο είναι σε κατάσταση distress, όταν δεν έχει καπετάνιο, δεν έχει σωσίβια και είναι σε κίνδυνο να πεθάνει κόσμος, μην πω για όταν είναι στοιβαγμενα 700 ατομα σε ενα μικρο πλοιαριο ακυβερνητο χωρις καπετανιο μεσα στη μεση του πουθενα στη θαλασσα. Το Ελληνικο Λιμενικο που γνωριζε 12 ωρες απο πριν τι συνεβαινε, επρεπε νομικα -περα απο ανθρωπινα και ηθικα-, νομικα ξαναλεω, να επεμβει και να τους διασωσει, ειτε το θελανε/ζητουσαν οι επιβαινοντες ειτε οχι, δηλαδη ακομα και εαν το αρνουνταν (που οι εικονες και οι συνομιλιες αλλο δειχνουν). Ειχαν νομικη υποχρεωση απεναντι στο διεθνες δικαιο να τους διασωσουν και να παρεμβουν.
Αυτό που γίνεται ειναι να πετιεται το «μπαλάκι» ευθυνών ανάμεσα σε Frontex, Αθήνα και Ρώμη: το αεροπλάνο της Frontex εντοπίζει το σκάφος, ενημερώνει τις αρμόδιες αρχές, όμως όλοι περιμένουν να περάσει το συντομότερο δυνατόν τα ιταλικά σύνορα και να πέσει στην ευθύνη κάποιου άλλου, με τη δικαιολογία πως «κανείς δεν ζήτησε βοήθεια».