Πρώτα από όλα Φαστ δεν είπα πως κάνω εγώ αυτό το πράγμα. Αυτήν την ηλιθιότητα που με το που πει κάποιος μια άποψη η κουβέντα πάει κατευθείαν στο προσωπικό θέλω να δω πότε θα σταματήσει.
Εχ το β' ενικό χρησιμοποιείται και όταν μιλάμε γενικά. Δεν αναφέρθηκα σε σένα προσωπικά κι ούτε είχα λόγο να το κάνω. Αυτή η μεγάλη "παρεξήγηση" δείχνει πόσο προσωπικά το πήρες εσύ και πόσο - και το λέω δίχως έπαρση - αβάσιμα είναι αυτά που λες.
Δεύτερον μπορώ πολύ εύκολα να σου απαντησω και επί προσωπικού καθώς είμαι 100% σίγουρος πως έχω αρκετά περισσότερες επιτυχίες και αποτυχίες στο ιστορικό μου και έχω κάνει αρκετά πιο εξτριμ πράγματα, αλλά όπως έγραψα και πιο πάνω εδώ κανουμε κουβέντα και όχι και φλεξινγκ.
Δε νομίζω και ούτε με νοιάζει.
Τρίτων ναι φίλος, θα μένεις με τους δικούς. Και όχι δεν είναι μιζέρια η ότι άλλη βλακεια υποθηκε παραπάνω διότι δεν μένεις για να ξυνεις το πουτσο σου, μένεις γιατί να φτιάξεις κάτι στη ζωή σου που θα βοηθήσει και αυτούς εν τέλει, εκτός και αν εσύ το βρίσκεις ηθικό να τους πεις φεύγω και να πάτε να γαμηθειτε. Ξέρεις, είναι ακριβώς το ίδιο πράγμα με το να σε πληρώνει ο μπαμπάς για να σπουδάσεις και να ταξιδεύεις, απλά αρκετά πιο φτηνό. In fact ειναι πολυ πιο τίμιο να πεις στους γονείς θέλω να μείνω σπίτι για να μαζέψω λεφτά και να κάνω το χ ψ από vague υποσχέσεις σπουδών...
Όπως είπα και αγνόησες παντελώς, δε θεωρώ πως αυτός είανι καλός ή αξιότιμος τρόπος να φτιάξεις τη ζωή σου, ιδίως αν πάρει πάνω από ένα χρόνο. Εσύ μπορεί να έχεις διαφορετική άποψη, αλλά δεν είμαστε λίγοι όσοι πιστεύουμε ότι είανι αυταπατικό και οδηγεί σε μιζέρια. Ξέρεις όλοι όσοι υποστηρίζουμε την ανεξαρτητοποίηση και την ωριμότητα, δεν είμαστε "άπειροι" ή κάτι τέτοιο.
Τώρα τα πράγματα πραγματικά γίνονται παράλογα.
Spoiler
Τέταρτον ξεχνάς η σε βολεύει να ξεχνάς πως δεν μπορούν όλοι η άνθρωποι να επενδύσουν στον εαυτό τους και τις επαγγελματικές τους δεξιότητες. Δεν γίνεται να γίνουν όλοι CEO, ούτε προγραμματιστες, ούτε Don draper. Οι περισσότεροι θα γίνουν αγρότες, μπογιατζιδες, υδραυλικοί, η θα δουλεύουν σε dead end δουλειές. Η στρατηγική που έγραψα πιο πάνω είναι applicable σε όλους. Ολοι μπορούν να κάνουν οικονομίες και να πάρουν κάποιο μικρό asset που θα τους επιφέρει ενα παραπάνω παθητικό εισοδημα, είτε αυτό είναι ενα κτήριο, ένα χωράφι, ένα πάρκινγκ η οτιδήποτε. Και για αυτά τα άτομα, αυτό που έγραψα είναι πολύ πιο σημαντικό ακριβώς επειδή δεν είναι Don draper και η ανεργία και η έλλειψη εισοδήματος τους χτυπά την πόρτα πολύ πιο συχνά και σκληρά.
Irrelevant. Μπορούν να βρουν πιο υγιείς τρόπους να αποταμιεύσουν χρήματα. Και, πέρα απ' αυτό, διαφωνώ ότι αυτό είναι το "πεπρομένο των πολλών ανθρώπων".
Επίσης είμαι 200% σίγουρος πως δεν έχεις μείνει νηστικός η ασπιτος ούτε μια μέρα. Αν είχες μείνει θα έδινες πολύ μεγαλύτερη σημασία στο να έχεις ένα δικό σου σπίτι έστω και αν αυτό είναι μια τρύπα 20τετραγωνικα.
Υπάρχουν άτομα και οικογένειες που εχουν βρεθεί στο δρόμο από τη μια μέρα στην άλλη.
Συναισθηαμτισμός στην καλύτερη. Εσύ μίλησες για άτομα που βγάζουν περισσότερα χρήματα από το μέσο και
αποταμιεύουν 1000ε το μήνα . Τι σχέση έχει αυτό με άτομα που δυσκολεύονται να τα βγάλουν πέρα; Ποιος είπε και που πως αυτοί οι άνθρωποι "πρέπει" να βρουν οπωσδήποτε δικό τους σπίτι;
Αυτήν την
απαράδεκτη κατηγορία, λες και ξέχασες τελείως τι έγραψες στο μήνυμα που έκανα παράθεση, την ξαναεφαρμόζεις μετά και δείχνει πόσο προσωπικά το πήρες.
Πεμπτον αν όντως έχεις κάποιο skill που θες να εξασκήσεις, αλλά μιλάμε για σοβαρά πράγματα τώρα, όχι για κατά φαντασίαν εξάσκηση και procrastination, ο καλύτερος χρόνος για να το κάνεις είναι όταν είσαι σε μια τέτοια φάση αποταμιευσης καθώς αν αποφασίσεις να μην ξοδεύεις φτάνεις σε ένα σημείο που έχεις πολύ ελεύθερο χρόνο. Οπότε τον γεμίζεις έτσι και πετυχαίνεις με ένα σπαρο δύο τρυγονια.
Πολύ θεωρητικό επιχείρημα που, μεταξύ πολλών άλλων, αγνοεί πόσο συχνά κάποιος πρέπει να επενδύσει χρήματα στο να μάθει κάποια επαγγελματική ικανότητα ή να μετακομίσει κάπου που μπορεί να τη μάθει. Με όλο το σεβασμό, συνήθως όταν κάποιος κάθεται σπίτι του και νομίζει ότι μαθαίνει graphic design ή marketing ή web design ή οτιδήποτε
συνήθως κατά κόρον χαλάει την ώρα του στο ίντερνετ.
Εκτον, δεν ξέρω πως ακριβως έχεις τις επιχειρήσεις στο νου σου, (καθως αυτός είναι ο εναλλακτικός καλύτερος τρόπος που λες παραπάνω) αλλά σου λέω από προσωπική πείρα πως οι επιχειρήσεις θέλουν 15ωρακι δουλειάς κάθε μέρα, ιδιαίτερα στο ξεκίνημα, αιματηρές θυσίες, πεισμα,γερα νεύρα και την ικανότητα να αντέχεις να δεις τους κόπους σου να χάνονται εν μια νυκτί για κάποιο random λόγο. Εκτός κι αν νομίζεις πως υπάρχει κάποιος αυτοδημιουργητος επιτυχημένος επιχειρηματίας που δεν έφτυσε αίμα και δεν στερήθηκε τρελά στη ζωή του κάποια στιγμή.
Πέρα απ' το ότι ξέρω πολλούς επιχειρηματίες που πέτυχαν ενώ κάποιος θα έλεγε ότι ανοίκουν στην πλειοψηφία που δεν θα κάνει πότε τίποτα πέρα από μια dead end job στη ζωή της γιατί δεν της κόβει, αυτό που λες δεν έχει καμιά σχέση με αυτό που είπα. Πολύ απλά, ο επιχειρηματικός δρόμος, που η δυσκολία του δεν τον κάνει απαγορευτικό για τη πλειοψηφία όπως λες εσύ, είναι ανοικτός, απλά. Δεν είναι ούτε "προτεινόμενος" ούτε "σίγουρος" και πάνω απ' όλα ούτε ο μοναδικός.
Για να κλείσω και για να καταλάβεις ότι πραγματικά λες χαζομάρες αλλά δε σε κατηγορώ γιατί είμαι σίγουρος πως οφείλονται σε έλλειψη εμπειριών, θα σου πω πως έχω στο προσωπικό μου κύκλο ατόμα που από τα 20 τους ζουνε ολόκληρες οικογένειες γιατί οι δικοί τους μείνανε χωρίς δουλειά. Σκέψου λοιπόν πως είναι να είσαι στα 20 σου και να είσαι αναγκασμένος να δουλεύεις μια dead end δουλειά για να συντηρείς τον άρρωστο πατέρα σου και την άνεργη μάνα σου και μετά έλα πες μου αν αυτό το παιδί έχει μεγαλώσει η όχι, επειδή δεν έφυγε απτό σπίτι.
Όπως είπα πάνω, το πήρες πάρα πολύ προσωπικά.
'Εγραψες για κάποιον που βγάζει πολλά χρήματ ακαι ζει μαζί με τους γονείς τους που τον συντηρούν. Όλοι απαντήσαμε πως ΑΥΤΉ η συμπεριφορά είναι μίζερη. Και είναι. Μην βάζεις λόγια ενώ μιλάς για φίλους σου στη βιοπάλη, που δεν έχουν καμία απολύτως σχέση, γιατί νομίζω ξέρεις πως σε κάνει να φαίνεσαι.
Whether you like it or not, η ωριμανση ερχεται μέσα από τις προσωπικές δυσκολίες που περνάς στη ζωή σου, είτε αυτές που επέλεξες, είτε αυτές που φορτώθηκες και όχι από το να τρως πίτσα στο Μιλάνο και να πιες καφές με θέα τον πύργο του Αιφελ.
Τέλος, δεν είπα πουθενα ότι έχω κάτι με τα ταξίδια. Αντιθέτως είπα πως μου αρέσουν κι εμένα. Ούτε επίσης εκρινα και χαρακτήρισα κανέναν. Το αντίθετο έγινε αρκετές φορές. Περιέγραψα μια άλλη οπτική της κατάστασης και υπέδειξα και μια στρατηγική που θα μπορούσε να επιλέξει κάποιος για να πετύχει κάποια πράγματα που εγώ προσωπικά θεωρώ αρκετά σημαντικά.
Αναρωτιέμαι ποιος είπε ότι η ωρίμανση έρχεται μόνο από τα ταξίδια ή κάτι τέτοιο. Ναι, προφανώς, οι δυσκολίες στη ζωή μας διαμορφώνουν...
Απ' τις οποίες κρύβεσαι(γενικό, όπως το πρώτο) όταν μένεις με τους γονείς σου μακροπρόθεσμα μόνο και μόνο για να κάνεις αποταμίευση.
Κάποιοι αυτό το πράγμα το εκλαμβανουν ως αδυναμία απογαλακτισμου, ενώ το να σε σπουδάζουν οι γονείς ας πούμε μέχρι τα 26 και τα 28 θεωρείται ανεξαρτησία.
Πλέον οι περισσότεροι φοιτητές δουλεύουν part/full time μετά τα πρώτα χρόνια, π.χ. απ τα 20 και επίσης αν μη τι άλλο οι περισσότεροι 25+ άνθρωποι τουλάχιστον εδώ στην Αθήνα που τα πάνε καλά στη ζωή τους το κάναν έχοντας σπουδάσει. Με άλλα λόγια, άλλο ένα ακόμα strawman.