Το τι ορίζει ο καθένας προοδευτικόν ή συντηρητικόν διαφέρει. Διαφέρουν οι συντηρητικοί μεταξύν τους και οι φιλελεύθεροι μεταξύν τους προφανώς. Αυτά τα δύο είναι κοσμοθεωρίες και όχι ιδεολογίες. Εν Ελλάδι ο συντηρητισμός συνδέθηκε με τον Χριστιανισμόν, παρόλα αυτά εγώ δεν είμαι Χριστιανός. Αλλά όχι να πηγαίνουμε από το ένα άκρον εις το άλλον όποτε ναναι
Παρερμηνευεις τα λόγια μου. Το γεγονός ότι υποστηρίζω την ελεύθερη βούλησις στο θέμα του επιθέτου δεν σημαίνει και ότι το θεωρώ το ιδανικόν. Όντας συντηρητικός παραδοσιοκρατικος θα έλεγα ότι καλον είναι να τηρουμεθα τας παραδόσεις σε όλους τους τομείς. Απλά αυτή είναι η δικιά μου οπτική γωνίαν. Το ζήτημα του επιθέτου είναι επιλογή της γυναικός. Αν εκείνη είναι της παράδοσης τότε θα το τηρούσε αν όχι θα κρατούσε το δικό της. Δε το θεωρώ κάτι που ο άνδρας θα έπρεπε να παρεμβαίνει. Ας κοιτάει ο καθένας τη καμπουραν του.
Αν το δει κάποιος όπως εσύ το παρουσιάσεις είναι λογικόν να υπάρξει μια τέτοια παρερμηνευσις και αλλοιωσις του πραγματικού νοήματος. Ουδείς δόλος υπήρχε εις το προηγούμενον σχόλιον μου.
Δε γίνεται φίλε να δηλώνεις παραδοσιοκρατικος συντηρητικός και ταυτόχρονα να λες εγώ δεν είμαι Χριστιανός και υπέρ του να επιλέγουν οι γυναίκες το επίθετο τους. Δεν συνάδουν αυτά, είναι σαν αν λέω εγώ είμαι κομμουνιστής και υπέρ της ελεύθερης αγοράς.
Γενικώς τα έχεις λίγο μπερδεμένα τα πράγματα στο κεφάλι σου. Μια προσπάθεια ενοποίησης φασισμού, συντηριτισμου, παγανισμού-αθεϊσμού με πινελιές φεμινισμού-μοντερνισμου όπου χρειάζεται για να μην μας πουν και φαλλοκρατες τα κορασια και δεν γινουμε αρεστοί-χασουμε το κορμί.
Αυτόματη ένωση συνεχόμενων μηνυμάτων: 15 Αυγούστου 2020
Επί του θέματος τώρα.
Η γυναίκα έπαιρνε το επίθετο του άντρα για τον ίδιο λόγο που σαν παιδί έπαιρνε το επίθετο του πατέρα της. Ο λόγος είναι πως η κοινωνία είχε ως το ελάχιστο μέλος της την οικογένεια και όχι το άτομο. Ο άντρας γέννα και η γυναίκα τικτει και ως εκ τούτου όταν ένας άντρας νυμφευεται δημιουργεί μια νέα οικογένεια μέλος της οποίας γίνεται και η γυναίκα του με το γάμο και γι αυτό άλλαζε το επίθετο της, ως συμβολισμό πως δεν ανήκει πλέον στην οικογένεια του πατέρα της αλλά στου άντρα της. Ο άντρας διατηρεί το επίθετο του πατέρα του ως συμβολισμό συνέχειας και σεβασμού, καθώς στον περισσότερο κόσμο η φυσική λατρεία του ανθρώπου είναι η λατρεία των προγόνων και η τάση μας να θέλουμε να συνδεθούμε με την κληρονομιά τους.
Ο ορισμός της οικογενειας ως το ελάχιστο μέλος της κοινωνίας και όχι του ατόμου, έχει και μια επιπλέον ασυνείδητη σοφία μέσα της. Βιολογικά οι γυναίκες είναι πιο πολύτιμες από τους άντρες λόγω του ακριβού αναπαραγωγικου τους συστήματος. Οι άντρες λοιπόν είναι αναλώσιμοι και οι γυναίκες όχι. Επιπλέον το γεγονός πως οι άντρες δεν βιάζουν τις γυναίκες στα πλαίσια της κοινωνίας, καθιστά τις γυναίκες το κυρίαρχο σεξουαλικα φύλο, τουτέστιν αυτές επιλέγουν ποιοι άντρες θα αφήσουν τα γονίδιά τους στις επόμενες γενιές.
Από αυτές τις βιολογικές αρχές οικοδομειται και το όλο κοινωνικό σύστημα. Ο άντρας ο οποίος είναι αναλώσιμος αναλαμβάνει όλες τις επικυνδινες και ανθυγιεινες εργασίες, όπως την ανεύρεση πόρων για την σίτιση της οικογένειας και την προστασία της από φυσικές απειλές, ενώ η γυναίκα που είναι το μη αναλώσιμο φύλο πρέπει να ειναι προστατευμενη για να μεγαλώσει την επόμενη γενιά . Αυτη η ευθύνη του άντρα απέναντι στην οικογένεια ήταν που τον καθιστουσε και αρχηγό της οικογένειας. Το αναλώσιμο λοιπόν φύλο αναλαμβάνει την ηγεσία της οικογένειας και την εκπροσωπεί στα πλαίσια της κοινωνίας (ψήφος) ενώ το μη αναλώσιμο φύλο ακριβό φύλο ασκεί την δική του έμμεση εξουσία στην κοινωνία επιλέγοντας τους άντρες και δίνοντας τους το προνόμιο της αναπαραγωγής. Ειναι λοιπόν ένα ισοροπημενο οικοσύστημα.
Αυτά τα πράγμα σήμερα δεν υφίστανται πλέον. Παρά το γεγονός πως οι βιολογικές αρχές είναι οι ιδιες η κοινωνία έχει αλλάξει και πλέον η γυναίκα έχει το μεγαλύτερο μέρος της εξουσίας αφού και ψηφίζει καθορίζοντας έτσι τις κοινωνικές νόρμες και την πορεία της κοινωνίας, ενώ παράλληλα διατηρεί το φυσικό της πλεονέκτημα της ως ο σεξουαλικος επιλογέας. Αυτός είναι και πλέον ο βαθύτερους λόγος που όλο και περισσότεροι άντρες δεν θέλουν να παντρευτούν, καθώς στον σημερινό γάμο εκλείπουν πολλα από τα στοιχεία του παρελθόντος που ήταν εκεί ώστε να τον κάνουν ελκυστικό σαν συμφωνία για τον άντρα.
Η τραγική ειρωνεία της κατάστασης είναι πως από την σημερινή πραγματικότητα υποφέρουν περισσότερο οι γυναίκες, καθώς στους άντρες δόθηκε από την φύση ίσως σαν μια μορφή αποζημίωσης για το γεγονός πως είναι αναλώσιμοι και οι περισσότεροι ιστορικά δεν αναπαραχθηκαν η ικανότητα να ζουν γεμάτες ζωές και εκτός οικογένειας ακόλουθοντας τις εμμονές τους, ενώ για τη γυναίκα το μεγαλύτερο μέλος της ευτυχίας της πηγάζει από την οικογένεια και αυτο πιθανότατα αποτέλεσμα του γεγονότος πως οι περισσότερες ιστορικά γυναίκες αναπαραχθηκαν.