Το καλύτερο είναι να διατηρεί ο καθένας το δικό του. Η κάθε οικογένεια έχει την ιστορία της, οπότε τα ονόματα πρέπει να διατηρούνται. Τώρα όσον αφορά στα παιδιά δεν ξέρω τι είναι το καλύτερο. Ακόμα και εαν το κάθε παιδί κληρονομεί και τα δύο επίθετα των γονιών ,αναπόφευκτα το εγγόνι θα κληρονομήσει μόνο το ένα επίθετο, αλλιώς θα είναι ένας τόμος το τελικό επίθετο. Clearly not that practical. Σε μικρότερη κλίμακα ξαναγυρνάμε στο ίδιο ζητούμενο λοιπόν. Στο οποίο το δίκαιο είναι το εγγόνι να έχει ένα επίθετο απο το σόι του πατέρα και ένα απο το σόι της μάνας. Οπότε το επίθετο οποιουδήποτε συνδυασμού μεταξύ δυο παππούδων ή δύο γιαγιάδων απο τους συνολικά 4 θα χαθεί.
Το συμπέρασμα είναι πως δεν έχει τόση σημασία το πρόβλημα, μια σύμβαση είναι πλέον χωρίς να σημαίνει απαραίτητα κάτι. Τι παίρναμε το επίθετο του πατέρα ή της μάνας ή απλά μας δίνανε έναν μοναδικό κωδικό κατά την γέννηση που θα μας χαρακτήριζε μια ζωή...το ίδιο είναι.