Έχουμε δικαίωμα να χρησιμοποιούμε τους κοινόχρηστους χώρους
Ο Νόμος 392/76 (Αρ.10/2) και αργότερα ο Ν. 2160/1993 (Αρ.4/12) απαγορεύουν την εγκατάσταση σκηνών σε παραλίες, αιγιαλούς και γενικά κοινόχρηστους χώρους. Βάσει νομολογίας, ΜΠρΑθ. 10691/1997 και των άρθρων 966-968 ΑΚ ως κοινόχρηστα ορίζονται εκείνα τα πράγματα που δεν μπορούν να είναι αντικείμενο συναλλαγής ή να ανήκουν σε κάποιον. Μπορεί όμως ο καθένας να τα χρησιμοποιήσει. Το δικαίωμα αυτό χρήσης έχει ιδιόρρυθμο χαρακτήρα και απορρέει από την προσωπικότητα του κάθε ατόμου.
Πώς παρανομούμε όταν δεν βλάπτουμε κανέναν;
Σύμφωνα με την Οικουμενική ιακήρυξη των ικαιωμάτων του Ανθρώπου (Άρ. 13) καθένας έχει το δικαίωμα να κυκλοφορεί ελεύθερα και να επιλέγει τον τόπο διαμονής του στο εσωτερικό ενός κράτους. Προς την ίδια κατεύθυνση, το διεθνές Σύμφωνο για τα Ατομικά και
Πολιτικά ικαιώματα (Ν. 2462/1997, Άρ. 12/1) ορίζει ότι οποιοσδήποτε βρίσκεται νόμιμα στο έδαφος ενός Κράτους έχει δικαίωμα ελεύθερης μετακίνησης και ελεύθερης επιλογής κατοικίας στο έδαφος αυτού του Κράτους και ότι αυτά τα δικαιώματα δεν υπόκεινται σε περιορισμούς, με την εξαίρεση όσων περιορισμών προβλέπει ο νόμος και οι οποίοι είναι απαραίτητοι για την προστασία της εθνικής ασφάλειας, της δημόσιας τάξης, της δημόσιας υγείας, των χρηστών ηθών ή των δικαιωμάτων και των ελευθεριών των άλλων (Αρ.12/3). Η μη ύπαρξη κάποιου από τουςαναφερόμενους αυτούς λόγους καθιστά παράνομη την απαγόρευση χρήσης των κοινόχρηστων πραγμάτων, η οποία απαγόρευση συνιστά προσβολή της προσωπικότητας.
Η προσωπικότητα ορίζεται σαν το σύνολο αξιών του κάθε προσώπου που έχει σωματική, ψυχική, πνευματική και κοινωνική ατομικότητα. (Αρ.5Σ, 57 ΑΚ). Στα απόλυτα προστατευόμενα αγαθά που απαρτίζουν την προσωπικότητα είναι η σωματική και πνευματική υγεία όπως και η ελευθερία. Το ελεύθερο camping συνδέεται άμεσα με τα αυτά τα δικαιώματα, αφού οι κάθε είδους διακοπές αποτελούν τρόπο εξασφάλισης σωματικής και ψυχικής ελευθερίας. Συνεπώς η ελεύθερη επιλογή της τοποθεσίας αποτελεί ελεύθερη έκφραση των εκάστοτε ατομικών αναγκών και φυσικά αναφαίρετο δικαίωμα ως συνδεόμενο με την προσωπικότητα.