Αν και δεν νομίζω ότι σας ενδοιαφέρει και τόσο, ο λόγος που δεν ακούω Ελληνικά όπως τα λέτε είναι ότι δεν έχω ξανακούσει πιο κλαψιάρικη και γκρινιάρικη μουσική (άλλη λέξη χρησιμοποιώ αλλά δεν το επιτρέπει ο χώρος). Εγώ τουλάχιστον μελαγχολώ και χαλιέμαι στο παραμικρό άκουσμα και ακόμα και όταν ήμουν κομμάτια από μαυροδάφνες και πάλι δεν την άντεχα. Και στην τελική βαρέθηκα να ακούω το σχεδόν απόλυτο της ελληνικής μουσικής να ασχολείται με το ερωτικό και πως παράτησε ο ένα τον άλλον κτλ κτλ άντε και λίγο να κλαίγεται για κάποια κοινωνικά. Υπάρχουν και άλλα πιο σοβαρά ζητήματα στον κόσμο και όχι μόνο. Μουσική είναι όχι κλάψα. Αλλά "Έχει πολύ μαράζι ο έλληνας μέσα του". Μήπως να κάνω το παραπόνο μου τραγούδι? Καλά θα πάει αν του βάλω και λίγο love story μέσα