Αν και ξέραμε ότι θα γίνει, η είδηση μου φάνηκε απίστευτα ενδιαφέρουσα. Θυμάμαι στο σχολείο, στο δημοτικό συγκεκριμένα, όταν μια λέγαμε για τον πληθυσμό της γης, ήμουν πολυ έκπληκτη με τα 7 -τότε- δις που έγραφαν τα βιβλία. Και προφανώς από τότε το θέμα του υπερπληθυσμού απασχολούσε πολυ τον άνθρωπο. Αναρωτιόμουν γτ οι άνθρωποι δεν επέλεγαν εύκολες λύσεις όπως προφυλακτικά (με την σκέψη ότι οι περισσότερες οικογένειες σε αρκετες χώρες της Ασίας δεν έχουν τις συνθηκες ή την οικονομική κατασταση που απαιτείται -υποθετικά- για να κανεις παιδί). Έλεγα κιόλας κάποιες φορές «σταματήστε να κάνετε παιδιά!». Που προφανώς το τελευταίο δεν είναι λύση, ειδικά αν λάβουμε υπόψη και τα προβλήματα υπογεννητικότητας που έχουν κάποιες χώρες όπως πχ η Ελλάδα η οποία δικαίως χαρακτηρίζεται χώρα γερόντων. Σχετικα με αυτό, θυμόμαστε και το μέτρο που έλαβε καποτε η Κίνα για τον έλεγχο της αύξησης του πληθυσμού της• το όριο ενός παιδιού ανα οικογένεια, το οποίο έφτασε τα 3.
Ούτε αυτό θεωρώ ότι είναι σημαντική λύση. Είχα διαβάσει καποτε σε ένα βιβλιο οικολογίας, ότι οι οργανισμοί εντάσσονται σε δυο στρατηγικές, την r και την Κ. Και στις δυο στρατηγικές, οι πληθυσμοί προσπαθούν να είναι όσο το δυνατόν καλύτεροι, αποφεύγοντας ασθένειες και απομακρύνοντας άτομα από τον ίδιο τον πληθυσμό που δεν μπορούν να συμβάλλουν στην αναπαραγωγή κ ετσι να μένουν περισσότεροι φυσικοί πόροι για τα άτομα που είναι ικανά να συμβάλλουν κ να προσφέρουν.
Ο άνθρωπος, λοιπόν, ανήκει στην Κ στρατηγική κ όπως ξέρουμε, στα αρχαία χρόνια οι άνθρωποι «απομάκρυναν» μωρά με γενετικές ανωμαλίες και αναπηρίες και οι Εσκιμώοι (σημ. ΟΧΙ οι σημερινοί) «απομάκρυναν» τους ηλικιωμένους από τον πληθυσμό όταν αυτοί πλέον δεν μπορούσαν να προσφέρουν τιποτα κ δεν το θεωρούσαν «δίκαιο» να τρέφονται με την τροφή που οι νέοι πάλευαν να συλλέξουν.
Και επειδή δεν θελω να θίξω και να προσβάλω άτομα εδώ μέσα, ξεκαθαρίζω πως δεν υπονοώ σε καμια περίπτωση οτι οι ζωές ανθρώπων με γενετικές ανωμαλίες ή προχωρημένης ηλικίας δεν αξίζουν. Καταλήγω στο ότι, όταν μιλάμε για το πρόβλημα του υπερπληθυσμού, στις λύσεις που προτείνουμε δεν πρέπει πρωτα να κοιτάμε να υπάρχει μικρότερος αριθμός αναπαραγωγής. Είναι πιο σημαντικό να μας απασχολεί ο άνθρωπος να φέρνει στον κόσμο ΥΓΙΗ άτομα και μετά να κοιταμε τον αριθμό γεννήσεων.
