Οδυνηροί χωρισμοί

[panraf]

Έχετε ποτέ χωρίσει μετά από κάποια μακροχρόνια σχέση και αυτός ο χωρισμός (ο οποίος μπορεί να έγινε για οποιοδήποτε λόγο) να είναι οδυνηρός? Μπορεί να μην είναι υποχρεωτικά μακροχρόνια η σχέση, γιατί αυτό που μετρά είναι το δέσιμο σε ένα ζευγάρι, αλλά γενικά ο χωρισμός να σας πλήγωσε πολύ και να τον θυμάστε για πάντα.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 20 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[kleftra]

Μας τσάκισες τώρα
Το έχω ξαναγράψει κάπου εδω μέσα όταν έπρεπε να φύγω απο την μεγαλύτερη σχέση που έχω κάνει μέχρι σήμερα στη ζωή μου ήταν ο χειρότερος χωρισμός.
Όχι ότι υπάρχουν και ευχάριστοι χωρισμοί απλά κάποιοι ειναι πιο δύσκολοι.....
Είναι πολύ σκληρό να πεις στον άλλον τέρμα ειδικά όταν τον νοιάζεσαι και θέλεις ειλικρινά να είναι καλά,μπορεί να μην τον βλέπεις πλέον ερωτικά όμως οι καταστάσεις σας δένουν και δεν αντέχεις να γνωρίζεις ότι θα του προκαλέσεις πόνο.
Μάλλον αυτή η ιστορία αποτελεί και την "Αχίλλειο πτέρνα" μου,πάντα συγκινούμαι όταν τον θυμάμαι και νοσταλγώ τις στιγμές που ήμουν πολύ ερωτευμένη μαζί του όμως δεν ξανάρχονται εκείνες οι μέρες.Με ενοχλεί που δεν δέχθηκε να μου ξαναμιλήσει ποτέ απο τότε,αν και ξέρω ότι ρωτάει διαρκώς για μένα όπως κι εγώ φυσικά για εκείνον.
Δεν το μετανοιώνω πιστεύω ότι θα ήταν πιο άδικο να ζει μέσα σε ψευδαίσθηση..............

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 20 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[panraf]

Δυστηχώς όταν είμαστε πολύ δεμένοι με κάποιον άνθρωπο και έρχεται η στιγμή του χωρισμού, ειδικά αυτόν δεν τον θέλει ο ένας από τους δύο, τότε γίνεται χάλια, πράγμα απόλυτα φυσιολογικό. Πάντως πιστεύω πως μετά από κάποιες σχέσεις στηριζόμενες στην αληθινή αγάπη, στην επικοινωνία και στο γενικότερο "δεσιμο" που κατέληξαν σε οδυνηρό χωρισμό, πάντα θα υπάρχει η πιθανότητα και η δυνατότητα της επανασύνδεσης. Αξίζει τον κόπο.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 20 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[emufear]

Οδυνηροί οι χωρισμοί στις σοβαρές διαπροσωπικές σχέσεις... είτε τους προκάλεσα εγώ είτε όχι... :/

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 20 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Skoulikadera---]

όντως μας τσάκισες....αν μας έχει συμβεί λέει......
Πολλές φόρες (αν όχι τις περισσότερες) το τέλος των μακροχρόνιων σχέσεων είναι κάπως έτσι...Είναι πολύ οδυνηρό να παραδεκτούν δύο άνθρωποι που έχουν μοιραστεί αρκετά χρόνια μαζί πως αυτό που ύπηρχε έσβησε και πως οι δρόμοι τους πρέπει να χωρίσουν. Ενώ ταυτόχρονα να νοιώθουν ο ένας για τον άλλο πραγματική αγάπη χώρις όμως ερωτικό στοιχείο...Να πρέπει να χωρίσεις από έναν άνθρωπο που εκτιμάς, πόνας, νοιάζεσε. Το αν θα παραμείνουν φίλοι στο μέλλον (πράγμα πολύ δύσκολο τουλάχιστον για μένα) δεν μειώνει το πόνο του χωρισμού....Κάθε τέτοια σχέση που τελείωσε για αύτο τον λόγο την θυμάμε με πολύ "ζεστάσια" και νοιώθω πολύ τυχερή που τους γνώρισα και μοιράστικα μαζί τους ένα μέρος της δικής μου ζωής...

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 20 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[iJohnnyCash]

Ο χωρισμος τις πρωτης μου σχεσης με τσακισε ... εκανα πολλυυυυ καιρο να το ξεπερασω ... τωρα βεβαια το θεωρω απλως το παρελθον μου... Παντως δεν θελω ουτε να σκεφτομαι αυτον το χωρισμο ... ασχετα αν τωρα δεν με αγγιζει συναισθηματικα ...

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 20 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[The Djinn]

Έχετε ποτέ χωρίσει μετά από κάποια μακροχρόνια σχέση

Nαι και μαλιστα αυτο το καλοκαιρι.
Μακροχρονια και μαλιστα πολυ, μην σε ξεγελανε τα 24 μου χρονια.

και αυτός ο χωρισμός (ο οποίος μπορεί να έγινε για οποιοδήποτε λόγο) να είναι οδυνηρός?

Ηταν,αλλα δεν μπορω να κανω και τιποτα...

Μπορεί να μην είναι υποχρεωτικά μακροχρόνια η σχέση, γιατί αυτό που μετρά είναι το δέσιμο σε ένα ζευγάρι

Συμφωνω απολυτα!
Οταν αγαπας καποιον και χωριζεις μαζι του απο επιλογη του*ειδικα*,ειναι σιγουρα οδυνηρο για εσενα μιας και ακομα κατι σημαινει για εσενα.

αλλά γενικά ο χωρισμός να σας πλήγωσε πολύ και να τον θυμάστε για πάντα.

Με πληγωσε και μαλιστα πολυ και δεν προκειτε να το ξεχασω οχι για κανεναν αλλο λογο αλλα γιατι τα παντα σε αυτη την ρημαδοζωη ειναι "μαθηματα" και εφοδια για το μελλον.
Οσο ομως και αν μπορει να πληγωθηκα ποτε δεν επαψα να την ευχαριστω για οτι μου προσεφερε τοσα χρονια. (Και μαλιστα για μια σχεση με αποσταση.)
"Ποτε μην στεναχωριεσαι(υπερβολικα) για κατι που τελειωνει..να χαιρεσαι που ειχες την ευκαιρια να το ζησεις..."
Εxω γραψει σε αλλο thread λεπτομερειες και δεν θελω να τις ξαναπω απλως και μονο για να μην γινω κουραστικος.
Οπως και να εχει η την καρδια μου τηνβλεπω σαν μια παραλια απο αμμο...(οσο αστειο και αν ακουγεται)
Καθε εναν που αγαπας τον αφηνεις να περπατησει εκει και να αφησει τα σημαδια του...
Οταν αποφασισει να φυγει τα σημαδια μενουν και σε "στοιχιωνουν", μεχρι που η επομενη "αγαπη" θα εισβαλει σαν κυμμα που θα σβησει τα "παλια", για να αφησει τα δικα της "σημαδια"...

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 20 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[nikita13]

Όσον αφορά τις σχέσεις που περιγράφουν οι Scoulikaderera και Kleftra ναι έχουν δίκιο είναι από αυτές που σε τσακίζουν πλήρως ψυχολογικά..Το έχω ζήσει και αυτόν τον άνθρωπο θα τον θυμαμαι πάντα,,Όπως έχω γράψει σε άλλο thread ένιωθα τόσο άσχημα γιατί αυτός πάντα ένιωθε περισσότερο..Αλλα άλλη μου σχέση με έχει τσακίσει περισσότερο αν και διήρκεσε μόλις 7 μήνες..Ήταν ο μόνος άνθρωπος που κατάφερε να με πληγώσει τόσο..και που με απογοήτευσε έστω και άθελα του,γιατί ποτέ δεν ήταν αυτό που νόμιζα..Μου έκανε τόσο μεγαλο κακό αυτή η σχέση που μερικές φορές λέω καλύτερα να μην με ήθελε για να μου φερόταν καλύτερα..Αλλα είναι απίστευτο πως τα φέρνει η ζωή..Τον είδα πριν δυο βδομάδες,ύστερα από τόσους μήνες και είναι περιττό να σας πω ότι σιχάθηκα πλέον έτσι όπως τον είδα..Τότε κατάλαβα ότι έχω προχωρήσει οριστικά και οι άσχημες καταστάσεις που πέρασα σε αυτήν την σχέση δεν με αγγίζουν πλεον..Σκληρό αλλά αλήθεια..Απλά επιβεβαιώθηκε το γεγονός ότι καθένας παίρνει αυτό που του αξίζει..

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 20 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[panraf]

Απλά επιβεβαιώθηκε το γεγονός ότι καθένας παίρνει αυτό που του αξίζει..

Δυστηχώς μερικοί που αξίζουν πραγματικά στο τέλος παίρνουν πολύ λίγα, και άλλοι που δεν αξίζουν πολλά παίρνουν περισσότερα.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 20 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[The Djinn]

Δυστηχώς μερικοί που αξίζουν πραγματικά στο τέλος παίρνουν πολύ λίγα, και άλλοι που δεν αξίζουν πολλά παίρνουν περισσότερα.

Προσωπικα πιστευω το ακριβως αντιθετο...
Εκεινη την στιγμη μπορει αυτος ποθ αξιζει να μοιαζει ο χαμενος, αλλα αυτο ειναι μονο για εκεινη την περιοδο...
Μακροπροθεσμα ο "καλος" (μην με ρωτησετε ποιος ειναι ο" καλος") παντα βγαινει κερδισμενος!
Ροδα ειναι και γυριζει...

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 20 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Valder]

Δυστηχώς μερικοί που αξίζουν πραγματικά στο τέλος παίρνουν πολύ λίγα, και άλλοι που δεν αξίζουν πολλά παίρνουν περισσότερα.

Και αυτή η πολύ σωστή κουβέντα που είπες, ισχύει παντού. Οχι μόνο στους χωρισμούς!

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 20 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Subject to change]

Κάθε χωρισμός που είχα μέχρι τώρα ήταν για μένα πολύ οδυνηρός, ακόμα και αν πήρα εγώ την απόφαση

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 20 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Κακή Επιρροή]

Κάθε φορά που χώρισα ήταν οδυνηρό...
είτε είχα αποφασίσει εγώ τον χωρισμό είτε όχι....
ίσως γιατί μου είναι πολύ εύκολο να "δένομαι" με τους ανθρώπους....
απ όλες τις φορές όμως, οι πιο οδυνηρές ήταν δύο...
δύο άνθρωποι που έχω ζήσει μαζί τους κάτω απ την ίδια στέγη...
να πρέπει να μαζεύεις ρούχα και προσωπικά αντικείμενα μαζί με τα κομμάτια σου....
η μια σχέση ήταν 11 χρόνια και η άλλη 1,5 χρόνος....
δεν παίζει τόσο ρόλο το πόσα χρόνια ήταν αλλά το πως ενοιωθα για τον καθένα... γιατί απ όσο θυμάμαι αυτή τη στιγμή με πόνεσε περισσότερο ο 1,5 χρόνος... (μάλλον γιατί ήξερα ότι είμασταν και οι δυο ερωτευμένοι αλλά χωρίσαμε για τρίτους)
τες πα...
πάντα πονάει.... σκυλί να χάσεις που το είχες ένα μήνα μέσα στο σπίτι σου, σε τσακίζει

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 20 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Subject to change]

Κάθε χωρισμός που είχα μέχρι τώρα ήταν για μένα πολύ οδυνηρός, ακόμα και αν πήρα εγώ την απόφαση

Κάθε φορά που χώρισα ήταν οδυνηρό...
είτε είχα αποφασίσει εγώ τον χωρισμό είτε όχι....

A ρε ΚΟΥΕ! Γι αυτό σε πάω!

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 20 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[panraf]

Για μένα ο πιο οδυνηρός χωρισμός ήταν ο πρώτος, ίσως γιατί ήταν και η πρώτη μου σχέση, η οποία κράτησε 9 μήνες και δεν είχα ανάλογη εμπειρία από πριν. Όπως και να έχει αυτό πια ανήκει στο μακρινό παρελθόν και κοιτάω μπροστά.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 20 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[crazyhelen]

Όπως έγραψαν η Michelle & η ΚΑΚΗ ΕΠΙΡΡΟΗ, όλοι μου οι χωρισμοί ήταν επίπονοι, ακόμα και όταν αποφάσιζα εγώ να φύγω (τότε ήταν ακόμα χειρότεροι). Τον μόνο μη επιπονο χωρισμό που θυμάμαι ήταν με κάποιον που ήμουν μαζί του για να μπορέσω να ξεπεράσω μια πολύ μεγάλη μου αγάπη. Ευτυχώς, κατάλαβα σχεδόν αμέσως ότι αυτός ο τρόπος ήταν ανούσιος και ότι δεν μου έφταιγε ο τρίτος άνθρωπος σε τίποτα. Ευτυχώς δεν πληγώθηκε κανείς μας.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 20 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Resident Evil]

Δυστηχώς μερικοί που αξίζουν πραγματικά στο τέλος παίρνουν πολύ λίγα, και άλλοι που δεν αξίζουν πολλά παίρνουν περισσότερα.

Εχεις τόσο μα τόσο δίκιο σε αυτό που λες

(είμαι σε κακή φάση μιας και από χτες το βραδυ περνώ την 1η φάση του οδυνηρού χωρισμού και ας μην φταίει κανείς μας...)

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 20 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[panraf]

Ξέρω πως είναι. Προσπάθησε να ασχοληθείς με πράγματα που σου αρέσουν για να μην το σκέφτεσε πολύ. Να περνάς όσο το δυνατόν περισσότερο ευχάριστα τον χρόνο σου με την παρέα σου και σιγά σιγά θα γίνει λιγότερο οδυνηρό. Η αρχή είναι δύσκολη.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 20 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[The Djinn]

Ξέρω πως είναι. Προσπάθησε να ασχοληθείς με πράγματα που σου αρέσουν για να μην το σκέφτεσε πολύ. Να περνάς όσο το δυνατόν περισσότερο ευχάριστα τον χρόνο σου με την παρέα σου και σιγά σιγά θα γίνει λιγότερο οδυνηρό. Η αρχή είναι δύσκολη.

Μια κουβεντα ειναι...
(Γενικα μιλαω )
Ποσο να κραταει αραγε η αρχη...
Οχι οτι δεν ειναι σωστα αυτα που λες, αλλα οταν η σχεση ηταν σοβαρη και οτι κανεις σου θυμιζουν εκεινη ή εκεινον...
Απλως θελει δυναμη...

Και κατι ακομα.
Βρε παιδια πραγματικα πιστευετε οτι αυτος που αξιζει, κερδιζει λιγοτερα απο αυτον που του φερθηκε σκαρτα;
Εγω γιατι πιστευω το ακριβως αντιθετο.
(και ναι την εχω πατησει, αλλα μακροπροθεσμα εγω βγηκα κερδισμενος,ασχετα αν τον πρωτο καιρο φαινομουν ο χαμενος της υποθεσης )
Ενταξει εκεινη την περιοδο μπορει να δειχνει το αντιθετο αλλα οπως ελεγαν και οι σοφοι αρχαιοι ημων προγονοι (michell μην μου πεις οτι μιλαω παλι για την Ελλαδα θα σε δαγκωσω!!! )
"ο κλεφτης και οψευτης τον πρωτο χρονο χαιρονται"!

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 20 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Subject to change]

Mario μετά απο τέτοιο κουκλί γάτάκι που είδα οτι έχεις πραγματικά πιστευεις οτι θα σου πω κακό λόγο ποτέ? Σιγά μην χάσω εγώ ευκαιρία να γνωρίσω απο κοντά το κουκλί!

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 20 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.