Οδυνηροί χωρισμοί

[Skoulikadera---]

Βρε παιδια πραγματικα πιστευετε οτι αυτος που αξιζει, κερδιζει λιγοτερα απο αυτον που του φερθηκε σκαρτα;

Εγώ πάντως πιστεύω πως αυτή είναι μια γενίκευση που βασίζετε στην λογική του "θύματος". Δέν πιστεύω πως ύπαρχουν θύτες κα θύματα στις σχέσεις όσο και "σκάρτος" να είναι ο άλλος είμαστε εμείς υπεύθυνοι για τους εαυτούς μας και εμείς θέτουμε τα όρια τα οποία δεν θα επιτρέψουμε στον άλλο να τα ξεπεράσει...Δεν είναι πάντα εύκολο αυτό, όμως αν πιστεύουμε ότι αξίζουμε κάτι καλύτερο ας ανοίξουμε τα μάτια μας και ας το αναζητήσουμε...!
Σε κάθε περίπτωση πάντως κάτι κερδίζουμε άπο κάθε σχέση μας και αυτό το συνηδειτοποιούμε πολύ αργότερα

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 20 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[The Djinn]

Εγώ πάντως πιστεύω πως αυτή είναι μια γενίκευση που βασίζετε στην λογική του "θύματος". Δέν πιστεύω πως ύπαρχουν θύτες κα θύματα στις σχέσεις όσο και "σκάρτος" να είναι ο άλλος είμαστε εμείς υπεύθυνοι για τους εαυτούς μας και εμείς θέτουμε τα όρια τα οποία δεν θα επιτρέψουμε στον άλλο να τα ξεπεράσει...Δεν είναι πάντα εύκολο αυτό, όμως αν πιστεύουμε ότι αξίζουμε κάτι καλύτερο ας ανοίξουμε τα μάτια μας και ας το αναζητήσουμε...!
Σε κάθε περίπτωση πάντως κάτι κερδίζουμε άπο κάθε σχέση μας και αυτό το συνηδειτοποιούμε πολύ αργότερα

Συμφωνω σε αυτο που λες σκουλικαντερακι.
Απλως λεω οτι Παραδειγμα αυτο), για να εξηγησω καλλιτερα τι ελεγα.
"Εγω π.χ. τα εχω με μια κοπελα.οκ;
Εγω απεναντι της ειμαι "σωστος".Δηλαδη την αγαπω, την σεβομαι,δεν της εχω πει ψεματα,δεν εχω κανει κατι με καμια αλλη,εγω παραμερισει προσωπικους εγωισμους κτλ κτλ κτλ.
Και αυτη απο το μερος της,εχει παει με αλλους ή αλλον κι εγω δεν το ξερω.Αρα αυτοματα και ψεματα μου εχει πει, και δεν με σεβεται."
Αρα αυτη η κοπελα σε αυτη την σχεση ειναι η "λαθος".
Και αν τελικα χωρισουμε, οσο και αν μου φανει οτι στην αρχη μπορει να με εκμεταλευτηκε μιας και ειχε και εμενα για τον "α,β,γ" λογο και ειχε και καποιον αλλο για την υπολοιπη αλφαβητα,στο τελος δεν θα βγω εγω ο χαμενος.
Μιας και οπως ειπες πολυ σωστα κατι κερδιζουμε απο καθε σχεση και καθε κατασταση.
Τα ορια που λες υπαρχουν αλλα οταν αγαπας, πολλες φορες τα τραβας ολο και πιο πισω...και δυστυχως μπορει αυτο να σημαινει οτι θα σε "καβαλησει-πληγωσει" ο αλλος.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 20 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Skoulikadera---]

Συμφωνω σε αυτο που λες σκουλικαντερακι.
Απλως λεω οτι Παραδειγμα αυτο), για να εξηγησω καλλιτερα τι ελεγα.
"Εγω π.χ. τα εχω με μια κοπελα.οκ;
Εγω απεναντι της ειμαι "σωστος".Δηλαδη την αγαπω, την σεβομαι,δεν της εχω πει ψεματα,δεν εχω κανει κατι με καμια αλλη,εγω παραμερισει προσωπικους εγωισμους κτλ κτλ κτλ.
Και αυτη απο το μερος της,εχει παει με αλλους ή αλλον κι εγω δεν το ξερω.Αρα αυτοματα και ψεματα μου εχει πει, και δεν με σεβεται."
Αρα αυτη η κοπελα σε αυτη την σχεση ειναι η "λαθος".
Και αν τελικα χωρισουμε, οσο και αν μου φανει οτι στην αρχη μπορει να με εκμεταλευτηκε μιας και ειχε και εμενα για τον "α,β,γ" λογο και ειχε και καποιον αλλο για την υπολοιπη αλφαβητα,στο τελος δεν θα βγω εγω ο χαμενος.
Μιας και οπως ειπες πολυ σωστα κατι κερδιζουμε απο καθε σχεση και καθε κατασταση.
Τα ορια που λες υπαρχουν αλλα οταν αγαπας, πολλες φορες τα τραβας ολο και πιο πισω...και δυστυχως μπορει αυτο να σημαινει οτι θα σε "καβαλησει-πληγωσει" ο αλλος.

Εντάξει δεν μπορούμε να έχουμε τον έλεγχο πάντα σε μια σχέση σωστό! δεν είναι πάντα όλα διάφανα...Απλά δεν θα ρίξω το βάρος της ευθύνης στον άλλο (γενικά μιλάω δεν αναφέρομαι σε σένα Μarie μου) ή στην κακή μου "μοίρα" που με έριξε πάνω του θα προσπαθήσω να κατάλαβω τι έκανα λάθος εγώ και έπεσα τόσο έξω. Και αν φάμε και τα μούντρα μας και πονέσουμε (ο.κ καλύτερα να μην μας συμβεί) κάποια στιγμή την επόμενη φορά που θα αγαπήσουμε θα είμαστε ποιο υποψιασμένοι...Ο άνθρωπος εκπαιδεύεται κάθε μέρα σε κάθε επίππεδο και όπως λέει και η υπογραφούλα μου...να μάθει να φτύνει από την ζωή του ότι του χαλάει την γεύση ήτε είναι άνθρωποι που θεωρεί σκάρτοι ήτε είναι αισθήματα και συμπεριφορές που νοιωθεί πως τον "χαλάνε".

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 20 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[crazyhelen]

......θα προσπαθήσω να κατάλαβω τι έκανα λάθος εγώ και έπεσα τόσο έξω. Και αν φάμε και τα μούντρα μας και πονέσουμε (ο.κ καλύτερα να μην μας συμβεί) κάποια στιγμή την επόμενη φορά που θα αγαπήσουμε θα είμαστε ποιο υποψιασμένοι...Ο άνθρωπος εκπαιδεύεται κάθε μέρα σε κάθε επίππεδο και όπως λέει και η υπογραφούλα μου...να μάθει να φτύνει από την ζωή του ότι του χαλάει την γεύση ήτε είναι άνθρωποι που θεωρεί σκάρτοι ήτε είναι αισθήματα και συμπεριφορές που νοιωθεί πως τον "χαλάνε".

Δεν διαφωνώ σε αυτά που γράφεις,αλλά κάποια ωραία μέρα που ήμουν απογοητευμένη από κάποιον χωρισμό, κάθισα και σκέφτηκα τους χαρακτήρες κάποιων πρώην μου που με πλήγωσαν.
Διαπίστωσα έντρομη ότι έχω την τάση να ερωτεύομαι άντρες που είναι λίγο νταήδες, λίγο αλήτες (με την καλή έννοια), λίγο εγωιστές, ενώ τα ευγενικά και δημοκρατικά παιδιά ούτε να τα φτύσω. (Χμ.... έχουμε ανοίξει topic με αυτο θεματάκι). Παρόλο που σε κάθε χωρισμό έλεγα στον εαυτό μου ότι ΔΕΝ θα ξανακάνω αυτό το λάθος και ότι θα επιλέξω κάτι διαφορετικό την επόμενη φορά, αυτή η ρημάδα η καρδιά μου μόνο σε τέτοια άτομα αρχίζει τα σκιρτήματα!
Τελικά αυτό το πάθημα δεν λέει να γίνει μάθημα!

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 20 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Skoulikadera---]

Δεν διαφωνώ σε αυτά που γράφεις,αλλά κάποια ωραία μέρα που ήμουν απογοητευμένη από κάποιον χωρισμό, κάθισα και σκέφτηκα τους χαρακτήρες κάποιων πρώην μου που με πλήγωσαν.
Διαπίστωσα έντρομη ότι έχω την τάση να ερωτεύομαι άντρες που είναι λίγο νταήδες, λίγο αλήτες (με την καλή έννοια), λίγο εγωιστές, ενώ τα ευγενικά και δημοκρατικά παιδιά ούτε να τα φτύσω. (Χμ.... έχουμε ανοίξει topic με αυτο θεματάκι). Παρόλο που σε κάθε χωρισμό έλεγα στον εαυτό μου ότι ΔΕΝ θα ξανακάνω αυτό το λάθος και ότι θα επιλέξω κάτι διαφορετικό την επόμενη φορά, αυτή η ρημάδα η καρδιά μου μόνο σε τέτοια άτομα αρχίζει τα σκιρτήματα!
Τελικά αυτό το πάθημα δεν λέει να γίνει μάθημα!

κατάλαβα ο μ***κομαγνήτης που λένε....

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 20 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[openopen]

Δεν διαφωνώ σε αυτά που γράφεις,αλλά κάποια ωραία μέρα που ήμουν απογοητευμένη από κάποιον χωρισμό, κάθισα και σκέφτηκα τους χαρακτήρες κάποιων πρώην μου που με πλήγωσαν.
Διαπίστωσα έντρομη ότι έχω την τάση να ερωτεύομαι άντρες που είναι λίγο νταήδες, λίγο αλήτες (με την καλή έννοια), λίγο εγωιστές, ενώ τα ευγενικά και δημοκρατικά παιδιά ούτε να τα φτύσω. (Χμ.... έχουμε ανοίξει topic με αυτο θεματάκι). Παρόλο που σε κάθε χωρισμό έλεγα στον εαυτό μου ότι ΔΕΝ θα ξανακάνω αυτό το λάθος και ότι θα επιλέξω κάτι διαφορετικό την επόμενη φορά, αυτή η ρημάδα η καρδιά μου μόνο σε τέτοια άτομα αρχίζει τα σκιρτήματα!
Τελικά αυτό το πάθημα δεν λέει να γίνει μάθημα!

Σου προτείνω να κλείσεις τον μ***κομαγνήτη όπως είπε και η Skoulikadera και να ανοίξεις τον μ***κοδιώχτη ή στην χειρότερη άνοιξε τον γκομενοδιώχτη γιατί αφού το πάθημα δεν λέει να σου γίνει μάθημα, τουλάχιστον να κάτσεις να τα βρεις καλύτερα με τον εαυτό σου , ώστε να μην ξανακάνεις λάθος επιλογές .

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 20 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[High_Voltage]

οταν χωρισα με τον βελγο.... πρεπει να ειχα παρανοησει απο τον πονο. Εκανα ένα χρονο να το ξεπεράσω. Η μητέρα μου ειχε αρχισει να σκεφτεται μήπως επρεπε να πάω σε ψυχολόγο. Αλλά ειναι όλα πια παρελθόν!

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 20 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[dt008]

πονάει όντως ο χωρισμός αλλά αυτό που πρέπει να σκεφτεί κανείς είναι αν πονάει πιο πολύ η συνήθεια.... και όχι η συνήθεια να μιλάς στο τηλ. με τον άλλον, αλλά η συνήθεια του να ξέρεις ότι ο άλλος σε σκέφτεται... πάντως, όλα αυτά είναι εμπειρίες ζωής, είναι πράγματα που σε 'ζουν', σε ωριμάζουν, σε κάνουν να σκέφτεσαι πιο καθαρά, και σου προσδίδουν υπερπολύτιμη γνώση την οποία μετά μπορείς κάλλιστα να μεταλαμπαδεύσεις σε φίλους/φίλες...

για να τελειώσω, ένα φιλαράκι μου είπε κάποτε μια πολύ σοφή κουβέντα σχετικά με έναν χωρισμό που είχα (ήταν πολύ οδυνηρός, 15 χρόνο σχέση με πολλά ups-and-downs)... μου είπε "πάρε όλα αυτά που νιώθεις, που πέρασες, που θυμάσαι και βάλτα σε ένα κουτάκι, και τύλιξε το με μια κορδελίτσα"

πολύ απλό στη σκέψη, αλλά συνάμα πολύ βαθυστόχαστο....

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 20 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Klaus]

Βασικά μπορώ να πω ότι δεν αξίζει κάποιος να καταστρέφεται για κάποιον άλλο.Έχουμε και αξιοπρέπεια ρε αδερφέ,το κούτελο πάντα ψηλά!!!

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 20 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[trifyllenia]

Βασικά μπορώ να πω ότι δεν αξίζει κάποιος να καταστρέφεται για κάποιον άλλο.Έχουμε και αξιοπρέπεια ρε αδερφέ,το κούτελο πάντα ψηλά!!!

Δεν είναι θέμα αξιοπρέπειας..Είναι θέμα αν αξίζει να πονέσεις για αυτό το άτομο....
Φυσικά και σε μια απλή σχέση ο χωρισμός δεν πρέπει να είναι οδυνηρός.
Ποιος όμως καθορίζει το ότι είναι απλή σχέση??
Μπορεί να έχεις για χρόνια μια σχέση η οποία όμως δε σε ικανοποιεί απόλυτα ή να έχεις σχέση πχ μόνο ένα χρόνο και να πιστεύεις ότι βρήκες τον άνθρωπο της ζωής σου...Αν χωρίσεις με αυτό τότε σε εκείνη την περίπτωση τι κάνεις...?

Εγώ πιστεύω ότι τελικά οι χωρισμοί βοηθάνε...Γιατί?
Μα για να ανεβάσεις τα standars σου και τις προσδοκίες που θα έχεις σε αυτό που ζητάς και τελικά η επόμενη σου σχέση να είναι ΠΟΛΥ ΚΑΛΥΤΕΡΗ....Ίσως και ΙΔΑΝΙΚΗ

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 20 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[emufear]

Γεια σου ρε trifyllenia, γι' αυτό σε (αγα)πάω..

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 20 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[ioanna]

Κάθε χωρισμός είναι ένας μικρός θάνατος, ακόμα και αν είμαστε εμείς αυτοί που θελήσαμε τον χωρισμό [ίσως τότε να είναι ακόμα χειρότερα]. Το θέμα είναι να μην μεταφέρουμε στον/στην επόμενο/η όλον αυτόν τον πόνο που ζήσαμε ή τα ασχημα της προηγούμενης σχέσης μας.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 20 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[crazyhelen]

Δεν είναι θέμα αξιοπρέπειας..Είναι θέμα αν αξίζει να πονέσεις για αυτό το άτομο....

Δεν πιστεύω πως εφόσον κάποιος υπήρξε επιλογή σου για σύντροφός σου, δεν αξίζει να πονέσεις γι'αυτόν, άσχετα αν προχώρησε η ιστορία σας ή όχι. Σου έχει προσφέρει ένα κομμάτι από τον εαυτό του και εσύ απ'τον δικό σου και αυτή η ανταλλαγή σημαίνει πολλά, αν μη τι άλλο ότι αξίζει να νιώσεις γι'αυτόν, έστω και πόνο.
Προσέξτε, δεν κολλάω στον αν θα πονέσουμε ή όχι από έναν χωρισμό, αλλά στο αν αξίζει να πονέσουμε.....

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 20 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[trifyllenia]

Χμ...για να δούμε.

Με ένα παράδειγμα...

Έχεις σχέση με έναν άνθρωπο 1 χρόνο.Στο χρόνο αυτό μοιράζεστε μαζί καλές και κακές στιγμές.Για να είστε όμως μαζί υποτίθεται τουλάχιστον πως πρέπει να είστε ερωτευμένοι.Ο ένας από τους 2 μένει πιστός στη σχέση.Ο άλλος αρχίζει τα "περίεργα"...Και η αλήθεια αποκαλύπτεται....Επέρχεται χωρισμός...Ο "προδωμένος" της υπόθεσης πονάει...Γιατί πονάει όμως?Πονάει γιατί θυμάται τις καλές στιγμές...Η βάση των καλών στιγμών όμως ήταν μια ψευδαίσθηση...Ένα Matrix ας το πούμε...Αξίζει να πονέσει αλήθεια?Κατα τη γνώμη μου ΟΧΙ ΚΑΤΗΓΟΡΗΜΑΤΙΚΑ...

Αξίζει να πονέσει για το δούλεμα που έτρωγε?Don't think so....

Από την άλλη υπάρχουν άλλες αιτίες χωρισμού...Κάποια άλλη λάθη μέσα στη σχέση ή και η λεγόμενη "ασυμφωνία χαρακτήρων"....Εκεί ίσως θυμάσαι τις καλές στιγμές που δεν βασιζόντουσαν πάνω σε ψέμματα και ψευδαισθήσεις και να πονάς που χάνεις ένα άτομο που έχετε περάσει ΕΙΛΙΚΡΙΝΑ ΚΑΛΑ μαζί...

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 20 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[giostau]

....Ο "προδωμένος" της υπόθεσης πονάει...Γιατί πονάει όμως?Πονάει γιατί θυμάται τις καλές στιγμές...Η βάση των καλών στιγμών όμως ήταν μια ψευδαίσθηση...Ένα Matrix ας το πούμε...Αξίζει να πονέσει αλήθεια?Κατα τη γνώμη μου ΟΧΙ ΚΑΤΗΓΟΡΗΜΑΤΙΚΑ...

Μήπως όμως πονάει γιατί σκέφτεται ότι δόθηκε σε κάποιον ο οποίος δεν το άξιζε;;;
Κοινώς δεν πονάει για το χωρισμό αλλά για το λάθος που έκανε...
Εκεί αξίζει;;;;

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 20 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[trifyllenia]

Μα ακριβώς αυτό λέω....
Εκεί δεν πρέπει να πονέσεις!

Εκεί αν θες νιώσε τσαντίλα με τον εαυτό σου που έκανες λάθος επιλογή!
Εμ να μου πεις πού να τόξερες απτην αρχή ότι ο τύπος είναι υποκριτής και θα στην κάνει?
Γι'αυτό σου λέω εκεί δεν αξίζει να πονέσεις και να νιώσεις στεναχώρια....

Απογοήτευση και θυμό ναι...Πόνο και στεναχώρια και λύπη όχι

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 20 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[The Djinn]

trifyllenia γενικα συμφωνω σε αυτα που θες να πεις, αλλα στην αγαπη υπαρχει "πρεπει";
Οταν αγαπας καποιον τον αγαπας...
τους εχεις δωθει γιατι για εσενα ειναι ξεχωριστος...μοναδικος...
Εχει φτιαξει ονειρα και η εμπνευση σου ειναι εκεινος-εκεινη...
Οταν γινει κατι και εξαιτιας του και ολα αυτα γκρεμιστουν ειναι αδυνατον να μην πονεσεις...
Ναι θα τσαντιστεις,θα θυμωσεις θα θα θα...αλλα αυτο δεν σημαινει οτι δεν θα λυπηθεις επειδη χαθηκαν τοσα ονειρα...
Γι' αυτο λεω δεν υπαρχει "πρεπει".
Δεν μπορω να πω εγω στον εαυτο μου "Πρεπει να μην στεναχωρηθεις!"
Γιατι θα μου απαντησει "τι λες ρε φιλαρακο;Τι παει να πει "πρεπει"....;"
Πληγωθηκα και ποναω για πολλους λογους.
Γιατι ενα ατομο που του δοθηκα με προδωσε...γιατι ειδα ονειρα να γκρεμιζονται μεσα σε μια στιγμη...γιατι γιατι γιατι.
ειναι αυτα τα γιατι που σε βασανιζουν και σε πονανε.
Ασχετα εαν δεν φταις εσυ, απο την στιγμη που καποιος που του εχεις δωσει την καρδια σου,αυτος αποφασισει να την πεταξει ειναι πολυ δυσκολο να πεις δεν πρεπει να ποναω...
Ειδικα οταν εσυ τον αγαπας-ουσες ακομα.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 20 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[trifyllenia]

Εγώ είμαι άλλης άποψης.
Πιστεύω ότι ΠΑΝΤΟΥ ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΠΡΕΠΕΙ

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 20 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[The Djinn]

Ισως...
Προσωπικα πιστευω οτι ενας απο τους λογους που ξεχωριζει το συναισθημα απο την λογικη ειναι και τα "πρεπει".
Αλλα ενταξει δεν θα χαλασουμε τις καρδις μας γι'αυτο.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 20 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[crazyhelen]

Πονάει γιατί θυμάται τις καλές στιγμές...Η βάση των καλών στιγμών όμως ήταν μια ψευδαίσθηση...Ένα Matrix ας το πούμε...Αξίζει να πονέσει αλήθεια?Κατα τη γνώμη μου ΟΧΙ ΚΑΤΗΓΟΡΗΜΑΤΙΚΑ...

Οι καλές στιγμές που υπήρξαν, ήταν 100% πραγματικές, διότι έστω ο ένας από τους δυο, τις ένιωθε και τις βίωνε. Το αν ο φίλος μου με κορόιδευε δεν αναιρεί αυτά που ζούσα εγώ. Με τον έναν ή με τον άλλον τρόπο, εγώ, μαζί του, εκείνη την περίοδο, ήμουν καλά. Το τι προέκυψε αργότερα, ανήκει σε μια άλλη χρονική στιγμή που δεν μπορεί να μου αναιρέσει όλα μου τα προηγούμενα αισθήματα.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 20 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.