Εγώ πήρα το δίπλωμα όταν ήμουν 19. Δεν οδήγησα όμως ποτέ.
Πριν τρία χρόνια ξαναέκανα μαθήματα.
Ο καλός μου για να δει πως τα πάω, με πήγε να οδηγήσω το αμάξι της μαμάς του.
Ε σε κάποια διασταύρωση, φοβήθηκε ότι δεν είχα ελέγξει σωστά (η αλήθεια είναι ότι είχα ελέγξει), και τραβώντας απότομα το χειρόφρενο, μου χε πει "Ελέγχουμε στις διασταυρώσεις"!.
Ε τί ήταν να μου το κανει αυτό? Εγώ πανικοβλήθηκα. Έβαλα πρώτη, ξεκίνησα, αλλά δεν ήξερα μετά τί έκανα, και πήγα και έπεσα πάνω σε ένα παρκαρισμένο μηχανάκι, και έσπασα τον προφυλακτήρα του αυτοκινήτου.
Μετά έπρεπε να ζήσω το σκηνικό, να γυρίσουμε σπίτι και να πούμε στη μαμά του ότι της χάλασα το αυτοκίνητο!
Γιατί όταν ειναι δικό σου, ε εντάξει.
Όταν όμως είναι της μαμάς του καλού σου, ε αυτό πονάει περισσότερο.
Η ντροπή δεν περιγράφεται..
Ευτυχώς η μαμά του (και τωρινή πεθερά μου) ήταν πάρα πολύ καλή και δεν μου πε τίποτα. Ίσα ίσα όλο αστειευόταν!
Τώρα που άρχισα να οδηγώ επίσημα δεν έχω κάνει κάτι κακό. Ακόμα δηλαδή...
