1.Απαντώντας στον φίλτατο χρήστη Πατρέα, αλλά πρωτίστως επειδή υπάρχει η τάση να βιάζονται τα τριτόκλιτα ουσιαστικά σήμερα, ας ξεκαθαρίσουμε κάποια πράγματα.
Ο Άρης είναι
ετερόκλιτο ουσιαστικό .
Spoiler
Ετερόκλιτα ουσιαστικά, μας ενημερώνει η γραμματική -αλλά και η ίδια η ετυμολογία της λέξεως (>έτερος =άλλος +κλίνω=γέρνω)-, λέγονται τα ουσιαστικά που σχηματίζονται στον έναν αριθμό κατά μία συγκεκριμένη κλίση και στους άλλους 2 κατ’ άλλην, ή σε μερικές πτώσεις του ιδίου αριθμού κατά μία κλίση και σε άλλες κατ’άλλην.
Έτσι λοιπόν ο Άρης σχηματίζει την ονομαστική και αιτιατική ενικού κατά την α΄κλίση και τις υπόλοιπες πτώσεις κατά την γ’κλίση.
Αναλυτικότερα:
Ον: ὁ Ἂρης (α’κλίση)
Γεν: τοῦ Ἂρεως [ > Άρη-ος ,με αντιμεταχώριση Άρεως, κατά τα καταληκτικά μονόθεμα σε –εύς (βλ. βασιλή-ος-> βασιλέως) ή και κατά τα διπλόθεμα σε –ις (όπως της πόλη-ος-> πόλεως)]
Δοτ: τῷ Ἂρει (κατ’αναλογία με την γενική)
Αιτ: τὸν Ἂρην (α’κλίση) και
Άρη (κατά τα σιγμόληκτα αρσενικά ακατάληκτα σε -ης)
Κλητ: ὦ Ἂρες (κατά τα σιγμόληκτα αρσενικά ακατάληκτα σε –ης)
2.Σχετικά με το αν ο Άρης είναι Άρις όπως αναφέρθηκε πιο πάνω:
<<Άρη>> (δωρ. άρα) στα αρχαία ελληνικά σημαίνει δύο πράγματα:
α) ευχή, προσευχή [από το αίρω (=σηκώνω) την χείρα για να προσευχηθώ]. Εξού και η σημερινή <<κατάρα>> (>κατά+άρα)
β) βλάβη (βλ. κατάρα) και από εκεί παρήχθη και το ουσιαστικοποιημένο επίθετο άρης =πόλεμος από το οποίο πήρε και το όνομά του ο Άρης, ως ο θεός του πολέμου.
Το επιτατικό μόριο <<αρί>> σημαίνει πολύ, λίαν, άγαν π.χ. αρίζηλος.
Δεν δικαιολογείται η γραφή αυτή του Άρεως στην ονομαστική με -ι-.
3.Ο Άδωνις κλίνεται κατά τα βαρύτονα οδοντικόληκτα καταληκτικά μονόθεμα με χαρακτήρα απλό οδοντικό. Τουτ’έστιν:
Ον: ὁ Ἂδωνις
Γεν: τοῦ Ἀδώνιδος
Δοτ: τῷ Ἀδώνιδι
Αιτ: τὸν Ἂδωνιν
Κλητ: ὦ Ἂδωνι
Spoiler
Κι έτσι, οποιοδήποτε οδοντικόληκτο [=έχει χαρακτήρα (=τελευταίο γράμμα του θέματος) τ,δ,θ πριν από την κατάληξη –ος της γενικής] στην ονομαστική ενικού δεν τονίζεται στην τελευταία συλλαβή (π.χ. Άδωνις) κλίνεται ως άνωθεν.
