Κάποτε, το ίδιο φαινόμενο υπήρχε και στα "πολιτικά γήπεδα".
Εκλογές, κόρνες, ντουντούκες, συγκεντρώσεις εκατοντάδων χιλιάδων, σημαίες, στυλιάρια, αφισοκολλήσεις και αφισοκαπελώματα.
Στο τέλος ο κόσμος τους σιχάθηκε και είπε, με δουλεύουν που με δουλεύουν (για να μη πω και τίποτα άλλο), ε ας μη τους χειροκροτώ και από πάνω.
Στον αθλητικό οπαδισμό θα αργήσουμε να το καταλάβουμε μάλλον, ίσως γιατί θεωρείται περισσότερη αγνή η ιδέα μιας ομάδας. Εξ άλλου κόμμα αλλάζεις σχετικά εύκολα, ομάδα όμως, δύσκολα.
Το πιστεύω όμως πως θα έρθει και η ώρα του "ξενερώματος" με τόσα που γίνονται. Και αν είναι να γλιτώσει το κεφάλι του κανένας αθώος, καλώς να ορίσει εκεί που φτάσαμε.