Το θέμα μας εμπεριέχει την διαμάχη μεταξύ ορθολογισμού και συναισθήματος, σημείο από το οποίο ξεκίνησε η συζήτηση, πριν καταλήξουμε να ομιλούμε περί ηθικής. Κατά τη δική μου άποψη, στην ευρύτερη σφαίρα του "συναισθήματος" εντάσσονται όλες οι μη-ρασιοναλιστικές νοητικές λειτουργίες του ανθρώπου, όπως διαίσθηση, ενόραση και πίστη, που θα δούμε παρακάτω. Έγραψα ότι ο ορθολογισμός δεν είναι άχρηστος, όμως έχει τους περιορισμούς του. Θα ήθελα περαιτέρω να παραθέσω κάποια αποσπάσματα, κυρίως του Δόκτορα αλλά και του Νωέως, από κάποια άλλη συζήτηση (
Σχέση θρησκειών - Επιστημών - Φιλοσοφίας), τα οποία πιστεύω ότι έχουν άμεση συνάφεια με την παρούσα συζήτηση και την εμπλουτίζουν.
Αρχική Δημοσίευση από DrStrangelove:
Ορθολογισμός όμως δεν μπορεί να θεωρηθεί η διδασκαλία του Πλάτωνα λόγου χάρη. Γενικά δεν τα έχω καλά με οτιδήποτε έχει το συνθετικό ορθό-. Η ορθοδοξία δεν τα'χει καλά με τον ορθολογισμό και ο ορθολογισμός δεν τα'χει καλά με την ορθοδοξία, και γω έχω προβλήματα και ενστάσεις και με τα δύο, γιατί δεν μπορώ να κατανοήσω ποιός ορίζει τί είναι ορθό και τι δεν είναι.
Ένας βασικός λόγος που με κάνει ν' αμφισβητώ τον ορθολογισμό, είναι ο παραπάνω.
Αρχική Δημοσίευση από DrStrangelove:
Για μένα είναι ορθολογικά σχεδόν τα πάντα - για να παραπέμψω στον Χέγκελ που είπε ότι οτιδήποτε υπάρχει είναι αληθινό, ακόμα και ως Ιδέα ή διατύπωση με διάρκεια μέσα στο χρόνο-, και ο Πλάτωνας και όλοι έχουν κομμάτια από το πάζλ της αλήθειας . Για τους θετικούς επιστήμονες όμως όχι, δεν έχουν τίποτα το ορθολογικό. Στα σημερινά κοινωνικά πλαίσια δεν θεωρούν οι περισσότεροι θετικοί επιστήμονες ορθολογικές τις θεωρίες του Πλάτωνα όπως και η διδασκαλία του Σωκράτη για την εποχή της ήταν ανορθολογική (εισήγαγε νέα δαιμόνια, έτσι πίστευε το κατεστημένο της εποχής). 'Αρα δεν είναι μόνο θέμα κοινωνικών συνθηκών και εποχής τι αναγνωρίζεται ως ορθολογικό. Η κατεστημένη επιστήμη και το κατεστημένο Ιερατείο (όψεις του ίδιου νομίσματος), θα έχουν πρόβλημα πάντα με το καινούριο.
Γενικά θεωρώ ότι η περιχαράκωση της επιστήμης πίσω από αυτά που μπορεί κατά καιρούς να κατανοήσει, ενώ παραδόξως γνωρίζει το πόσο μικρό κομμάτι της φύσης έχει καταφέρει να περιγράψει με τις εποπτικές της "λογικές" μεθόδους παρατήρησης-πειράματος-απόδειξης, υποκρύπτει φοβική αντιμετώπιση της φύσης (αφού μία και μόνη εξήγηση του σύμπαντος είναι παρήγορη και δημιουργεί μια ψευδαίσθηση ασφάλειας) και την εξουσιαστική λογική της αυθεντίας.
Αρχική Δημοσίευση από Νωεύς:
Αλλά έχω ένα ερώτημα: Ο "ορθολογισμός" χρειάζεται "ορθό λόγο". Πως ορίζεται αυτός; Διαχρονικά; Εποχικά; Κατά το δοκούν(υποκειμενικά) ή "αντικειμενικά";
Τα ίδια περίπου ερωτήματα έχουν τεθεί και περί της ανθρώπινης ηθικής, σε αντιδιαστολή με την Ηθική της Συμπαντικής Αρμονίας κατά το Δόκτορα, ή της Νομοτέλειας κατ' εμέ.
Αρχική Δημοσίευση από DrStrangelove:
όσο εξελισσόμαστε θα μεταβάλλονται και τα κριτήριά μας για το ''ορθό'' και το ''λογικό''... Αν τα ξέρουν όλα, τότε ποιος είναι ο λόγος να ψάχνουν οι αγαπητοί μας ρασιοναλιστές ;...Απ 'τη στιγμή που το ρεύμα του ορθολογισμού μόλυνε την Φιλοσοφία, προκαθορίζοντας αυστηρά κριτήρια ορθότητας, για μένα παύει να είναι φιλοσοφικό γιατί έχει πάψει να αναζητά την σοφία αλλά έχει αναπαυθεί στα κριτήριά του.
Αυτό που σημειώνω στο παραπάνω απόσπασμα, έρχεται να συμπληρώσει αυτά που λέω προηγουμένως για την επιστήμη, ότι δηλαδή ενώ γνωρίζει πόσα λίγα κατανοεί για το Σύμπαν, επιμένει να καθορίζει το τι είναι λογικό και το τι όχι. Θαυμάσιο το ερώτημά σου Δόκτωρ.
Παραπάνω, στο παρόν θέμα, δημοσίευσα το παρακάτω απόσπασμα:
Αρχική Δημοσίευση από Great Chaos:
Οι μεγάλοι θετικοί επιστήμονες, ακριβώς για να έχουν τη δυνατότητα να παν την επιστήμη ένα βήμα εμπρός, χρειάζονταν διαίσθηση και ενόραση, πέρα από την απαραίτητη φιλοσοφική διάθεση (όπως ο Αϊνστάιν). Η διαίσθηση και η ενόραση, σύμφωνα με την κατεστημένη αντίληψη, έρχονται σε αντίθεση με τον ορθολογισμό. Στην πραγματικότητα αυτές συνεχίζουν εκεί που ο στεγνός ορθολογισμός εξαντλεί τα όριά του.
Ένα καλό παράδειγμα αυτού που αναφέρω, είναι και το παρακάτω:
Αρχική Δημοσίευση από DrStrangelove:
Μήπως η επιστροφή στις πηγές αποκαλύπτει γνώση που κάποτε θεωρείτο φαντασιοπληξία ;
Μήπως η επιστήμη παντρεύεται τις θρησκείες του κόσμου; O Χάιζενμπεργκ ανακάλυψε τον Πυθαγόρα και τον τίμησε όσο κανείς... Ο Βέρνερ Χάιζενμπεργκ κορυφαίος επιστήμων του 20ου μαζί με Εinstein (Καραθεοδωρί
clopy-right) και Bohr, διατύπωσε την αρχή της Απροσδιοριστίας (Unbestimmtheitsrelation για τους γερμανομαθείς) και ήταν ο κύριος που εδραίωσε την κβαντομηχανική. Δεν μπορώ να πιστέψω ότι ένας τόσο έξοχος επιστήμονας ήταν τόσο βλάκας ώστε να θεωρεί τον Πυθαγόρα διάννοια, τη στιγμή που
κάποιοι περισσότερο τάχα ρασιοναλιστές χλευάζουν τον Πυθαγόρα και τον Πλάτωνα. Ο Χάιζεμπεργκ στράφηκε περισσότερο στην μαθηματική αντίληψη του κόσμου όπως την διατύπωσε ο Πυθαγόρας, παρά στην φιλοσοφία του Δημόκριτου. Πίστευε ότι η Φιλοσοφία είναι τόση σημαντική, σε σημείο που διατύπωσε την φράση ''Η καλή Φυσική διαβρώνεται από την κακή Φιλοσοφία''.....(πηγή : Werner Heisenberg : Physik und Philosophie)...
Ο Χάιζενμπεργκ λέει ότι τα μαθηματικά αποκαλύπτουν και αποδεικνύουν την αρμονία της φύσης, και ότι η φύση υπακούει σε μαθηματικούς νόμους. Σε όλες τις κατηγορίες εναντίον των Πυθαγόρειων, ο Χάιζενμπεργκ έλεγε ότι ναι μεν τα μαθηματικά δεν είναι πανάκεια αλλά χωρίς αυτά η κατανόηση της αρμονίας είναι ανέφικτη.
Ο φυσικός επιβεβαίωνε τους Πυθαγόρειους προσθέτοντας στα μαθηματικά, και άλλα γνωστικά μέσα όπως ΔΙΑΙΣΘΗΣΗ, ΕΝΟΡΑΣΗ, ΠΙΣΤΗ.
