Η απαγόρευση του γάμου των ιερέων εμένα είναι κυρίως που με θλίβει, πολύ στενάχωρο θέμα έπιασες. Τους λυπάμαι, εκτός αν είναι η επιλογή τους να αφοσοιωθούν στο Θεό και να το δείξουν και μ'αυτό τον τρόπο. Φαντάσου όμως να θέλουν κάποιοι να παντρευτούν και να μην τους επιτρέπεται. Δεν είναι τραγωδία ;
Αν και το θέμα που έβαλε ο πολύ αγαπητός συνομιλητής μου, ομολογώ ότι με ενόχλησε, ειδικά στην αρχή του μυνήματός του, οφείλω να απαντήσω σε αυτό που γράφεις για τον γάμο των ιερέων, που συμφωνώ μαζί σου.
Κατ' αρχάς, στην Γένεση, η Αγία Γραφή μας λέει, ότι όταν ο Θεός έπλασε τον Αδάμ, είπε: "Δεν είναι καλό να είναι ο άνθρωπος μόνος" και έπλασε την Εύα και τους είπε "Αυξάνεσθε και πληθύνεσθε και κυριεύσατε την γη".
Ευλόγησε λοιπόν τον γάμο, και μάλιστα ο ίδιος ο Ιησούς Χριστός παρεβρέθηκε στην Κανά σε έναν γάμο και τον ευλόγησε και μάλιστα όταν τους τελείωσε το κρασί, έκανε το νερό κρασί.
Για τον γάμο των ανθρώπων του Θεου, ο ίδιος ο απόστολος Παύλος γράφει:
"Ο επίσκοπος, λοιπόν, πρέπει να είναι άμεμπτος,
άνδρας μιας γυναίκας, άγρυπνος, σώφρονας, κόσμιος, φιλόξενος, διδακτικός· όχι μέθυσος, όχι πλήκτης, όχι αισχροκερδής· αλλά, επιεικής, άμαχος, αφιλάργυρος· κυβερνώντας καλά το δικό του σπίτι, έχοντας τα παιδιά του σε υποταγή με κάθε σεμνότητα·
(επειδή, αν κάποιος δεν ξέρει να κυβερνάει τη δική του οικογένεια, πώς θα επιμεληθεί την εκκλησία τού Θεού ; " (Επιστολή Α' Τιμοθεου, κεφ. γ' 3-5)
Επίσης "Οι διάκονοι ας ήναι μιας γυναικός άνδρες, κυβερνώντες καλώς τα τέκνα αυτών και τους οίκους αυτών." (Τιμόθεου Α' γ'12).
Η αγαμία του κλήρου μπήκε πολύ αργότερα με απόφαση κάποιας από τις συνόδους.
Το ακριβές λοιπόν κατά την Αγία Γραφή που είναι ο Λόγος του Θεού είναι οι επίσκοποι και οι διάκονοι να είναι απαραιτήτως παντρεμένοι και μάλιστα με παιδιά.
Στην Ορθοδοξία βέβαια οι κατώτερης βαθμίδας κληρικοί μπορούν να είναι παντρεμένοι, μόνο στην ανώτερη πρέπει να είναι άγαμοι, το αντίθετο συμβαίνει στην Καθολική όπου πρέπει να είναι όλοι ανύπανδροι.