Οχι, δεν γνωριζω τι λενε,δεν εχει τυχει, τι λενε?
Γνωριζω ομως πως ο γιατρος και ο καθε επαγγελματιας στο ειδος του πρεπει να χει δυνατη πιστη, πολυ βαθια πιστη ειτε αυτο λεγεται Θεος ειτε βουδας, ειτε ανθρωπινη δυναμη, ειτε ο,τι να ναι. Πιστευω θα ειναι ''αστα να πανε'', αν νιωσει εκεινος Θεος απο μονος του.. Παντα υπαρχει μια ανωτερη δυναμη που τον κοσμο τουμπα να φερεις θα γινει το θαυμα, εαν προκειται να γινει. Δεν εχει τυχει νακουσεις για ανθρωπους μελλοθανατους που ειδαν το θανατο μπρος τους και ξανασταθηκαν στα ποδια τους ολοζωντανοι και καινουριοι? Και δεν ηταν κατορθωμα του Γιατρου. Ηταν η πιστη του ανθρωπου, θαυμα το λεω εγω, αλλοι το λενε Θεο.
Κι οπως εχει πει και η ελενιτσα Γκικα και συμφωνω με εκεινη -
τα θαυματα θυμωνουν αν δεν τα πιστευεις και πας να τους βγεις απο πανω(η τελευταια φραση ειναι δικη μου)...-
και κατι σχετικοασχετο που το χω ξαναπει νομιζω
η μοιρα οδηγει όποιον εκούσια την ακολουθει, σέρνει όποιον αντιστέκεται...
οποτε ο γιατρος οφειλει, κατα τη γνωμη μου, να ειναι εγκρατης, ειλικρινης και ταπεινος, ποτε παντοδυναμος, αφηνοντας μια λεπτη, πολυ λεπτη,ακομα και στις ακραιες περιπτωσεις, πορτα.