Δεν θα τις δεις τις μαλακίες τους ακόμα.
Θα τις δεις όταν (ή και όχι, εαν εισαι τυχερός) κανουν τα αδέρφια σου και τα ξαδερφια σου δική τους οικογενεια και θα ρθει η ωρα να την βαλουν παραπανω απο σένα και να μπλέξετε με περιουσίες ή με διαμάχες τυπου με αδικησες κλπ. Θα τις δεις όταν οι γονεις μεγαλώσουν κι αρχίζει η εγκεφαλική μαλάκυνση, δόξα τω Θεω καλά να είναι και να τους αγαπάς και ειμαι σιγουρος οτι και οι δικοί σου και όλων μας ειναι καλοί άνθρωποι, αλλά το γηρας ου γαρ μόνον.
Θα δεις πολλά, μετα τα 40. Τωρα εισαι μικρός ακόμα. Κι αν είσαι και μοναχοπαίδι, ζάχαρη. Υπόψην δεν ειναι μομφη για κατι δικό μου, καθως τα παω καλά με γονεις και αδερφό. Αλλά και στο στενο οικογενειακο κυκλο και στον ευρυτερο εχω δει πάρα πολλές ατιμίες απο συγγενείς.
Ειναι λιγότερα τα υγιή περιβάλλοντα απο τα τοξικά.
Εδω αμα ψάξεις και στο δικο σου σοι θα βρεις σε καποια συγγενική σχέση χειριστικότητα ή ιδιοτροπία ή εύνοια υπερ του ενος ή του άλλου παιδιού ή πατεράδες αδιάφορους ή μανάδες αλκοολικές ή με ψυχολογικα ή θειες εντελώς καριόλες και θειους τσιγκούνηδες ή οτιδήποτε. Που είναι απο μονο του τοξικό, απλώς το χουμε κανονικοποιήσει ή το χώνουμε κατω απο το χαλί.
Και δε θα ειναι απείρως πιο τοξικο ενα 80% της αγίας ελληνικής οικογένειας, σταυρούλη Χριστούλη και σους μη τα μαθει ο κοσμος; (Και δεν ειναι ούτε μομφή προς τη θρησκεία τετοια μέρα ειδικά, μοναχά μου τη δινει η υποκρισία κάποιων πιστών).
Οταν είσαι μικρός, βλέπεις τους γονείς (κυρίως) σαν Θεους, αλάνθαστους, δίκαιους σε αντιθεση με τον υπόλοιπο κόσμο. Όταν μεγαλωνεις μετα απο μια προχωρημένη ηλικία, βλέπεις όλα τα λάθη τους, κι αρχίζεις κι αναρωτιέσαι, "μήπως ειναι λιγο ιδιότροποι ή εως και μαλάκες;" ανα περίπτωση.
Αθώο μου παιδί.
