Κάθε μεγάλη αλλαγή φέρνει γκρίνια στην αρχή. Το να λέμε ότι δεν πρέπει να προχωρήσει το έργο και να το χλευάζουμε, επειδή η Αθήνα έχει άλλα 100 προβλήματα προς επίλυση υπερβαίνει τη λογική και υποτιμά τη σημασία του έργου.Είναι προφανές ότι η Αθήνα δεν μπορεί από πόλη-τερατούργημα να γίνει σε ένα χρόνο μια ευρωπαική πόλη. Είναι επίσης προφανές ότι εάν θέλετε μια ευρωπαική πρωτεύουσα, είναι και στο δικό σας χέρι. Πώς θα φαινόταν στον μέσο Έλληνα εάν από αύριο το πρωί ξεχυνόταν η αστυνομία στο κέντρο και έκοβε σωρηδόν πρόστιμα για παράνομα παρκαρίσματα και έκανε επιπλήξεις σε όποιον πετούσε τον καφέ και τη σακούλα με το σνακ του στον δρόμο; Πώς θα φαινόταν άραγε στον μέσο Συριζαίο εάν από αύριο το πρωί έβγαινε άμεσα σε διαθεσιμότητα, όποιος οδηγός λεωφορείου καθυστερούσε για 10 λεπτά να φτάσει στον προορισμό του ή εάν συλλαμβάνονταν χιλιάδες παράνομοι μετανάστες στο κέντρο; Περίμενε από τον δήμαρχο Αθηνών να αλλάξει άμεσα τη νοοτροπία στα 4 εκατομμύρια του λεκανοπεδίου; Το να διεκδικούμε βελτιώσεις είναι απόλυτα θεμιτό, όμως το να ακυρώνουμε κάθε προσπάθεια κάνει τους κατοίκους άξιους της μοίρας τους, σε μια πόλη αφημένη στο έλεος της ασχήμιας, της βρωμιάς και του χειρίστου κανονισμού κυκλοφορίας μέσων και πεζών.