Ένας άνθρωπος μέχρι τα 25 του περίπου είναι σε σχολείο, πανεπιστήμιο, μεταπτυχιακά. Γύρω στα 30 παντρέυεται (πολλοί και νωρίτερα). Αν αφιερώσει τη ζωή του στα παιδιά του και θεωρεί οτι κάνει κάτι τόσο χρήσιμο στην κοινωνία, τότε ποιό είναι το νόημα της κάθε ζωής; Η αναπαραγωγή και μόνον, σαν τα ζώα; Αν η ζωή του καθενός αφιερώνεται 100% στα παιδιά του, και τα παιδιά τους στα δικά τους παιδιά, τότε ουσιαστικά δεν ΖΕΙ κανείς. Η ζωή του καθενός μεταφέρεται στα παιδιά του, τα οποία με τη σειρά τους στα δικά τους παιδιά. Αφιερώνουν την ενέργεια τους αποκλειστικά στο να βγάλουν έναν αξιόλογο άνθρωπο στην κοινωνία, ο οποίος με τη σειρά του αφιερώνει τη δική του ενέργεια στο να κάνει αξιόλογα και τα δικά του παιδιά. Ελπίζω να καταλάβαίνετε τι θέλω να πω.
Πριν να κανεις παιδια, & αφου πλεον εχουν μεγαλωσει σωστα ή εχεις θεσει τετοια θεμελια ωστε να εισαι ησυχος οτι βασει της δικης τους κρισης θα κανουν το κατα περιπτωση σωστο, εισαι πληρως ελευθερος να κανεις ο,τι θελεις.
Κατα τη διαρκεια της περιοδου που τα παιδια ακομα διαμορφωνουν προσωπικοτητα ή δεν μπορουν να φροντισουν τον εαυτο τους, πρωτη προτεραιοτητα σου πρεπει να ειναι αυτα. Πρωτη, οχι μοναδικη. Μπορεις να κανεις οτιδηποτε θελεις, οταν ειναι σχολειο, οταν κοιμουνται, ή οταν δεν σε χρειαζονται. Αυτο δεν σημαινει καταναλωση του 100% του χρονου σου.
Μπορεις παραλληλα λοιπον να μορφωνεσαι, να διασκεδαζεις, κτλ!
Αν δεν θελεις ή δεν μπορεις παλι να κανεις το παραπανω, πολυ απλα, μην κανεις παιδια, δεν σ' αναγκαζει κανεις. Αλλα μην κανεις παιδια, και μετα για δικους σου λογους τους στερησεις το δικαιωμα απο εναν καλο γονιο.
Το νοημα της ζωης, προφανως ειναι διαφορετικο για καθε ανθρωπο, οποτε δεν ξερω αν μεσω αυτου ερχεται. Σιγουρα, ομως, η διαδικασια του να
δωσεις ζωη, μαλλον δινει και καποιο
νοημα στη δικη σου ζωη. Με τον τροπο που υποθετω εσυ εννοεις "νοημα ζωης", αυτο ερχεται απο την περιοδο ζωης των δικων σου παιδιων, οταν αυτα θα μπορουν να γινουν επιστημονες, επιτυχημενοι στους τομεις τους, κτλ...
