η σύγκριση που κάνουν οι άθεοι με την πίστη στον χριστιανικό θεό, και την πίστη στην ιπτάμενη τσαγιέρα είναι άτοπη και άσχετη.
και αυτό γιατί ο χριστιανισμός έχει την βάση του σε ιστορικά δεδομένα που δύσκολα καταρρίπτει κανείς, και δικαιολογούν την τόσο ξαφνική του εξάπλωση.
για να το καταλάβει κανείς θα πρέπει να αναλύσει όλα τα βιβλία της καινής διαθήκης και θα δει οτι είναι ιστορικά απολύτως ακριβή.
-πχ όντως τότε έπαρχος της Ιουδαίας ήταν ο Πιλάτος,
-η κοινωνικοπολιτική κατάσταση στην ανατολική μεσόγειο ήταν όπως περιγράφεται στα βιβλία της καινής διαθήκης
-ο άυγουστος όντως διέταξε την απογραφή
-κυβερνήτης της Αχαΐας την εποχή της παρουσίας εκεί του αποστόλου Παύλου ήταν όντως ο Γαλλιών
-η Πάτμος το 70μχ ήταν όντως τόπος εξορίας όσων θεωρούνταν από τους Ρωμαίους μάγοι(τόπος εξορίας του Ιωάννη)
-τα ονόματα πόλεων είναι όλα ιστορικά ακριβή
και αυτά είναι απλά ένα μικρό παράδειγμα των στοιχείων που υπάρχουν στα βιβλία της καινής διαθήκης, και αποδεικνύουν την ιστορική αλήθεια των κειμένων.
όσο αφορά την ξαφνική διάδοση του χριστιανισμού,
οι πρώτες χριστιανικές ομάδες βρίσκονται ήδη από τον πρώτο αιώνα στην μικρά ασία την εποχή ακόμα των αποστόλων.
έγγραφα απο εκείνη την εποχή, εκτός απο τις επιστολές της καινής διαθήκης, έχουμε τις μεταξύ τους επιστολές των επισκόπων Σμύρνης Πολύκαρπο, και Αντιόχειας Ιγνάτιο οι οποίοι ήταν μαθητές του Ιωάννη, (ο Ιγνάτιος αργότερα κατηγορούμενος ως χριστιανός μεταφέρθηκε στο Κολοσσαίο και θανατώθηκε από λιοντάρια)
όποιος διαβάσει τα όσα έγραφαν τότε, θα καταλάβει οτι αυτοι οι τύποι δεν επινόησαν απλά μια ωραία θεωρία αλλα πίστευαν απόλυτα στην γνησιότητα αυτών τα οποία έζησαν και για τα οποία και πέθαναν τελικά.
αν ήταν όλα ένα παραμύθι τότε ώς δημιουργοί του παραμυθιού δεν θα άφηναν ένα παραμύθι να τους οδηγήσει στο μαρτύριο.
επιπλέον το αρχαιότερο κομμάτι καινής διαθήκης που ανακαλύφθηκε είναι ο πάπυρος
Ρ52 που χρονολογείτε στο
125μχ και περιέχει τμήμα τους ευαγγελίου του Ιωάννη, το οποίο αντίγραφο γράφτηκε μόλις 50 χρόνια μετά το γνήσιο.
συνολικά τα αρχαιότερα τμήματα αντιγράφων ολοκληρωμένης καινής διαθήκης που ανακαλύφθηκαν είναι περι το 300-400μχ.
Απο τα έργα του Ηροδότου οπου περιγράφονται οι ελληνοπερσικοί πόλεμοι και θεωρούνται σήμερα αδιαμφισβήτητα έχουμε επίσης ώς αρχαιότερο αντίγραφο ένα κομμάτι πάπυρο που γράφτηκε εκείνη την εποχή
(125μχ) και περιγράφει γεγονότα που έγιναν 600 χρόνια πριν την συγγραφή του,ενω ολοκληρωμένα αντίγραφα του έχουμε μόλις από τον μεσαίωνα.
Γιατί επομένως να θεωρούμε τον Ηρόδοτο ιστορικά ακριβές, ενώ τον Ιωάννη φαντασία παρόμοια με την ιπτάμενη τσαγιέρα?
μόνο άν κάποιος κάνει λεπτομερής ανάλυση στήν ίδια την βάση και ιστορία της χριστιανικής πίστης θα μπορέσει να έχει συνολική άποψη
το βιβλίο που προτείνω είναι το ''εισαγωγή στην καινή διαθήκη'' του Ιωάννη καραβιδόπουλου.
Τέλος για έναν συνειδητό χριστιανό, πίστη δεν είναι απλά μια φιλοσοφική θεωρία,η μια παράδοση που πρέπει να τηρεί απο πατέρα σε γιο.
είναι η ατομική έρευνα και αποδοχή μια κοσμοθεώρησης την οποία βασίζει σε αρχαία κείμενα και αποδοχή των όσων γράφτηκαν εκεί από τους πρώτους χριστιανούς ως ιστορική πραγματικότητα