Είχα στείλει μήνυμα στο facebook σε μια κοπέλα με το ίδιο ακριβώς όνομα με την κολλητή μου που ήμασταν αυτοκόλλητοι μέχρι την Γ' δημοτικού συν έλεγε την ίδια καταγωγή (μέναμε και στην ίδια γειτονιά και ήμασταν κοντά καθημερινά).
Ξέρω ακούγεται πολύ μικρή ηλικία η Γ' δημοτικού, ωστόσο μια χαρά επικοινωνούσαμε και παίζαμε.
Το προφίλ είχε μεν μια φωτογραφία αλλά δεν μπορούσα να ξεχωρίσω 100% αν ήταν εκείνη γιατί φορούσε και γυαλιά ηλίου.
Μου απάντησε ότι είναι η ξαδέλφη της που οι γονείς τους τους δώσανε το ίδιο όνομα.
Της είπα να της δώσει πολλά χαιρετίσματα από εμένα τον τάδε και την αδελφή μου (γιατί και οι μεγαλύτερες αδελφές μας κάνανε παρέα). Και αυτό ήταν όλο.
Επειδή η συζήτηση υπήρχε στον messenger, λίγα χρόνια μετά ξανά μπήκα στο προφίλ και είδα ότι ήταν εκείνη ξεκάθαρα με φωτογραφίες.
Καλά ρε παιδιά ένα γεια είπα να της πω, ούτε reunion ούτε τίποτα. Ούτε καν add.
Κι εγώ δε θέλω πάρε δώσε με άτομα πριν τα 18 μου.
Και αύριο να λάβω πρόσκληση από κάποιον από δημοτικό - γυμνάσιο - λύκειο ότι κανονίζεται reunion δεν πρόκειται να πατήσω.
Απλά με τη συγκεκριμένη ήμασταν πραγματικά αυτοκόλλητοι (ή αυτοκόλλητες, αν με πιάνετε
), έστω και σε εκείνη την μικρή και μακριά από το τώρα ηλικία.
Μετά έφυγε σε άλλη χώρα αλλά τα λέγαμε μέχρι περίπου γυμνάσιο που ερχόταν Αθήνα (1 - 2 φορές συνολικά), αλλά τότε δεν υπήρχαν social.
Ναι μεν δεν θα συναντιόμουν ποτέ με κάποιον τόσο παρελθοντικό, ωστόσο δε θα έλεγα ποτέ ψέματα ούτε θα τον αγνοούσα αν μου έστελνε ένα μήνυμα ξέρω 'γω στον messenger.
Anyway ο κόσμος προχωράει.
